บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 766

วันรุ่งขึ้น ไทเฮาทรงจัดงานเลี้ยงฉลองขึ้น

ปัญหาในราชสำนักหวงทั้งปัญหาภายในและปัญหาภายนอกได้รับแก้ไขแล้ว เซียวฉู่ฉู่จึงรู้สึกมีความสุขเป็นธรรมดา

หวังหยวนได้รับเชิญมาดื่มเฉลิมฉลองสังสรรค์ในงานนี้

เซียวฉู่ฉู่เหลือบมองหวังหยวน นางได้ให้สัญญากับหวังหยวนไว้ ว่านางจะทำให้หวังหยวนสามารถปกป้องตัวเองตอนอยู่ในต้าเย่ได้!

แน่นอนว่านางรักษาคำพูดอยู่แล้ว!

“ทุกท่าน วันนี้เป็นงานฉลองวันชาติ ข้ามีความสุขมากยิ่งนัก วันนี้ข้าจะประกาศราชโองการ”

หลังจากพูดออกไป ขุนนางทุกคนก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง

“ข้าได้ตัดสินใจแต่งตั้งหวังหยวนเป็นอ๋องเป่ยหลิงของราชสำนักหวง เขาจะเป็นอ๋องคนแรกที่ได้ราชทินานามจากราชสำนักหวง ตำแหน่งอ๋องนี้จะเท่าเทียมกับอ๋องทั้งสาม จะสืบทอดต่อไปให้ลูกหลานต่อไป และจะไม่เปลี่ยนแปลงตลอดกาล!”

เซียวฉู่ฉู่พูดต่อหน้าทุกคน และประกาศราชโองการนี้ออกมา ทำให้ทุกคนถึงกับตกใจกันไปหมด!

อ๋องแห่งราชสำนักหวง!

อ๋องคนแรกที่มีราชทินานาม!

นี้...

จะเป็นไปได้อย่างไร!

ขุนนางคนอื่น ๆ ต่างก็รีบพูดแย่งขึ้นมา

“ไทเฮา นั่นไม่ได้นะพ่ะย่ะค่ะ! ตำแหน่งอ๋องของราชสำนักหวงเรา ล้วนเป็นของสายเลือดเชื้อพระวงศ์ทั้งสิ้น หวังหยวนไม่ได้เป็นชาวหวง ไม่ต้องพูดถึงสายเลือดราชวงศ์ด้วยซ้ำ แล้วจะเคารพเขาในฐานะอ๋องได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ!”

“ใช่พ่ะย่ะค่ะ ไทเฮา ไม่ได้เด็ดขาด!”

“ไทเฮา โปรดไตร่ตรองด้วย!”

ขุนนางเหล่านี้ย่อมคิดถึงราชสำนักหวงแห่งนี้เป็นธรรมดา แต่พวกเขาไม่มีวิสัยทัศน์กว้างไกล ย่อมไม่อาจมองการณ์ไกลได้

อ๋องหลงซีเป็นคนแรกที่ลุกขึ้นมา "ไทเฮาทรงมีราชโองการแต่งตั้งให้หวังหยวนเป็นอ๋องเป่ยหลิง แม้ว่าจะดูข้ามขั้นไปเสียหน่อย แต่หวังหยวนก็มีคุณงามความดีเป็นที่ประจักษ์อย่างเด่นชัด กระหม่อมคิดว่าหวังหยวนสามารถรับตำแหน่งนี้ได้พ่ะย่ะค่ะ!”

อึ้ง--!

ทุกคนต่างตกตะลึง!

อ๋องหลงซีที่ไม่เคยมีส่วนร่วมในกิจการงานในราชสำนักกลับเป็นคนแรกที่พูดออกมา นี่มันหมายความว่าอย่างไร?

ตอนที่พวกเขาตกใจอยู่นั้น อ๋องเจิ้นตงก็ลุกขึ้นมาด้วยเช่นกัน

หวังหยวนเองก็คิดไม่ถึงว่าไทเฮาจะทำเช่นนี้!

การตัดสินใจของไทเฮาทำให้เขาช็อกอยู่ในใจ จึงถอนหายใจออกมาอีกครั้ง

การกลับไปที่ต้าเย่ด้วยฐานะนี้จะนำมาพาปัญหามามากมาย!

อย่างไรก็ตาม หวังหยวนก็เข้าใจดี ถึงแม้จะไม่มีตำแหน่งนี้ การเขาที่จะกลับไปต้าเย่ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย และราชสำนักก็คงไม่ปล่อยเขาไว้แน่

แต่ด้วยฐานะในตอนนี้ อย่างน้อยก็พอรับประกันได้!

“หวังหยวน เจ้ายินดีหรือไม่?”

ไทเฮาเซียวฉู่ฉู่มองไปที่หวังหยวนแล้วถามเขา

"กระหม่อมยินดีพ่ะย่ะค่ะ"

“อย่างไรก็ตาม กระหม่อมบังอาจขออะไรบางอย่างพ่ะย่ะค่ะ!”

ในตอนนั้นหวังหยวนเอ่ยปากขึ้นมา

“อ๋องเป่ยหลิง เชิญว่ามาเลย” เซียวฉู่ฉู่กล่าวขึ้นทันที