บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 793

หลังจากที่เหตุการณ์นี้สงบลงแล้ว เขาก็จะต้องตายแน่นอน!

แต่เมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ เขาก็ยังคงดูไม่กังวล

หรือควรจะบอกเขา...

ผิดพลาดแล้วก็ปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรม ให้เขาใช้ชีวิตให้เพลิดเพลินในวาระสุดท้ายดีหรือไม่?

หวังหยวนไม่รู้ว่าหยางเฟิ่งกั๋วมาแล้ว เพราะกำลังง่วนอยู่กับการสร้างอาวุธลับ ตามความทรงจำของเขา!

นี่คือกุญแจสำคัญในการออกจากเมืองซ่างจิงของเขา!

ในเวลานี้หยางเฟิ่งกั๋วกระแอมเบา ๆ จากนั้นพูดด้วยรอยยิ้ม “สวัสดีท่านหวังหยวน”

หวังหยวนจึงสังเกตเห็นว่ามีชายชราคนหนึ่ง เดินมาถึงลานบ้านแล้ว

เมื่อเห็นเช่นนี้ หวังหยวนก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เขามีท่าทางไม่ธรรมดา และมีรัศมีของผู้สูงศักดิ์ในทุกท่วงท่า

คนผู้นี้...

จะต้องอยู่ในตำแหน่งที่สูงศักดิ์!

“ท่านผู้เฒ่าท่าทางไม่ธรรมดา หากเดาไม่ผิด เกรงว่าจะอยู่ในตำแหน่งสูงส่ง และคนเดียวที่จะมาหาข้าด้วยท่าทางเช่นนี้ได้ ก็คือเสนาบดีฝ่ายซ้าย ดังนั้นท่านคือเสนาบดีฝ่ายซ้าย ใช่หรือไม่?”

หวังหยวนพูดการคาดเดาของตัวเองด้วยรอยยิ้ม

หลังจากที่หยางเฟิ่งกั๋วได้ยินดังนั้น เขาก็หัวเราะทันที

“ข้าได้ยินมานานแล้วว่าท่านหวังหยวนเป็นอัจฉริยะ แล้วท่านก็เดาได้ถูกต้องจริง ๆ ข้าคือหยางเฟิ่งกั๋ว”

เมื่อหยางเฟิ่งกั๋วอยู่ต่อหน้าหวังหยวน เขาไม่ได้สนใจว่าอีกฝ่ายต้องมีตำแหน่งทางการที่ยิ่งใหญ่

ไม่ว่าในกรณีใด หวังหยวนก็มีส่วนสนับสนุนกลยุทธ์มากมายให้ราชสำนัก และช่วยอู๋หลิงปราบปรามกลุ่มกบฏ คราวนี้เขาถูกส่งไปที่เมืองหวงในฐานะทูต ซึ่งทำให้เขาได้รับความชื่นชมอย่างมาก!

ดังนั้นไม่ว่าตำแหน่งทางการจะเป็นอย่างไร ความเคารพก็คือความเคารพ!

สิ่งที่เขาเคารพคือพรสวรรค์และคุณธรรมของหวังหยวน!

มันทำให้เขาหดหู่ใจจริง ๆ!

แต่เขาไม่มีทางช่วยเหลือได้เลย!

เกรงว่าไม่มีสิ่งใดในแผ่นดินนี้ จะสามารถเอาชนะความเย็นชาและไร้หัวใจของฮ่องเต้ได้!

หวังหยวนยกยิ้ม แล้วพูดว่า “พี่หยาง นั่นไม่สำคัญหรอก ท่านไม่ต้องเป็นห่วงข้าหรอกขอรับ”

“สหายน้อยหวังเป็นคนมองโลกในแง่ดีมาก ความเจ็บปวดในใจของข้านั้นหนักหนา พูดตามตรง แม้ว่าเจ้าจะไม่พูด แต่ข้าก็รู้ว่าเจ้าเต็มไปด้วยข้อตำหนิฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน แต่เนื่องจากต้องไว้หน้าฮ่องเต้ จึงยากที่จะพูดอะไรออกมา”

“ยิ่งเห็นเจ้าเป็นเช่นนี้ ข้าก็ยิ่งรู้สึกเศร้าใจมากขึ้น เสียดายความสามารถอันยอดเยี่ยมของเจ้า ที่ไม่มีโอกาสได้ใช้อีก เสียดายที่เจ้าทำไปเพื่อต้าเย่ตั้งมากมาย!”

“เฮ้อ... แม้ว่าข้าจะไม่ควรพูดเช่นนี้ แต่หากเจ้าไม่กลับมาต้าเย่ ก็จะดีกว่าจริง ๆ”

หลังจากที่หยางเฟิ่งกั๋วพูดเช่นนี้ หวังหยวนก็รู้สึกประหลาดใจ!

เขาคือเสนาบดีฝ่ายซ้ายแห่งต้าเย่ หวังหยวนจึงรู้สึกประหลาดใจ ที่เขาพูดเช่นนี้ออกมาจริง ๆ!