บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 795

หวังหยวนยิ้มแล้วพูดว่า “ดูเหมือนว่าพี่จะมีคำตอบในใจอยู่แล้ว แล้วเหตุใดถึงมาถามข้าอีกล่ะขอรับ?”

หยางเฟิ่งกั๋วถอนหายใจ แล้วส่ายหน้า จากนั้นยกยิ้มฝืดเฝื่อน

“บางครั้งก็รู้ชัดเจน แต่ก็ยังคงมีความหวังอยู่ในใจ แค่หวังว่าจะมีโอกาส…”

หยางเฟิ่งกั๋วรู้สึกเศร้าใจมาก แต่หวังหยวนไม่ได้พูดอะไรมากในขณะนี้

พวกเจ้านายใหญ่โต...

เมื่อเทียบกับเมืองหวง สิ่งเดียวที่ดีกว่าก็คือดินแดนนี้อุดมสมบูรณ์!

ถ้าพูดถึงราชสำนัก ก็คงสู้ไม่ได้!

ต้องบอกว่าต้าเย่เข้มแข็งน้อยกว่า!

แต่คนในต้าเย่มีความสามารถมากมาย!

ไม่ว่าเสนาบดีฝ่ายซ้ายหรือเสนาบดีฝ่ายขวา ล้วนเป็นคนที่ไม่ธรรมดา แต่กลับไม่ทำงานร่วมกัน!

แน่นอนว่าปัญหาที่ใหญ่ที่สุด คือฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน!

เขาคือตัวปัญหา!

ฝ่ายราชการไม่อาจปกครองได้ด้วยการแต่งตั้งยศตามการเล่นพรรคเล่นพวก

แม้ว่าเขาจะถือได้ว่าเป็นฮ่องเต้ที่มีความสามารถ แต่ก็ยังไม่เพียงพอ!

อย่างน้อยก็ใจกว้างไม่พอ!

ในฐานะฮ่องเต้ หากจัดการกิจการแผ่นดินไม่ได้ แล้วจะครองแผ่นดินได้อย่างไร!?

จะทำให้ทุกคนในแผ่นดินนี้บุกน้ำลุยไฟเพื่อตนได้อย่างไร!

มีคำกล่าวที่ว่าท้องของมหาเสนาบดีสามารถบรรจุเรือ แล้วฮ่องเต้ล่ะ? ต้องบรรทุกแผ่นดินได้!

แต่ฮ่องเต้ซิงหลงไม่ใช่คนเช่นนั้น เขาเป็นคนใจแคบ เอาแต่ใจตัวเอง และไม่น่าเชื่อถือ!

ฮ่องเต้เช่นนี้ไม่อาจประสบความสำเร็จได้!

“มีเยอะแยะมาก... มีธุรกิจมากมายที่สามารถทำได้ ขึ้นอยู่กับว่าจะตัดสินใจทำได้หรือไม่!”

“แน่นอนว่าการทำสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องยากจริง ๆ ขึ้นอยู่กับว่าราชสำนักจะทำเช่นไร”

“พูดก็พูดเถิด ต้นตอของปัญหาก็อยู่ที่ราชสำนักนี่แหละขอรับ บางครั้งการใช้อำนาจมากเกินไป ก็ไม่จำเป็นว่าจะดีเสมอไป มีเจ้าหน้าที่ที่ทำงานให้ฝ่ายราชการมากเกินไป หลายสิ่งหลายอย่างจึงอยู่นอกเหนือการเข้าถึงของสามัญชน”

“ตัวอย่างเช่นที่ดิน เจ้าของที่ดินพวกนั้นมีที่ดินผืนใหญ่ หาเลี้ยงชีพตัวเองได้สบาย แล้วเหลืออะไรให้ชาวนาบ้าง?”

“แค่หาเลี้ยงชีพก็ยากเหลือเกินแล้ว มีหรือจะไปคิดเรื่องอื่นได้อีก”

หวังหยวนนึกถึงตัวเขาเอง ตอนที่ต้องต่อสู้กับเจ้าของที่ดิน ปล้นพวกเศรษฐี เพื่อทำให้ชาวนาลืมตาอ้าปากได้

ถึงแม้จะดูโหดร้ายในตอนนั้น แต่ก็ต้องบอกว่ายังได้ผล!

หลังจากนั้น...

สุขเพียงคนเดียว ไม่เท่าสุขทั่วทั้งแผ่นดิน!