บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 801

ตัวเองก็ถึงเวลาแล้วที่ต้องออกจากเมืองซ่างจิง!

หวังหยวนเตรียมของเรียบร้อย จากนั้นเดินขึ้นไปหยิบคบเพลิงและจุดเชื้อเพลิงที่เตรียมไว้

“ฝ่าบาท โปรดช่วยกระหม่อมด้วย อีกสักครู่กราบทูลให้เสด็จพ่อของท่านด้วยว่ากระหม่อมไปแล้ว”

หวังหยวนยิ้มเล็กน้อย หลังจากพูดเช่นนี้จบ องค์ชายใหญ่ก็สับสน

“ไป? คุณชาย แต่ท่านออกไปไม่ได้นะ?”

องค์ชายใหญ่ไม่เข้าใจว่าการที่หวังหยวนจุดไฟสิ่งนี้มีความเกี่ยงโยงกับการจะจากไปตรงไหนกัน!

“ข้าไม่ได้หมายความว่าจะเดินไป แต่ข้าจะบินหนีไป...”

หวังหยวนยิ้ม และดูตื่นเต้นมากยิ่งขึ้นเมื่อเขาเห็นก๊าซจากเปลวไฟค่อย ๆ เป่าลมผืนผ้าใบของลูกบอลร้อนอย่างช้า ๆ!

“บินหนีหรือ? ท่านหมายถึง... สิ่งนี้... บินได้หรือ?”

องค์ชายใหญ่ไม่อยากเชื่อเลย!

ของสิ่งนี้จะสามารถบินได้อย่างไร?

“ฝ่าบาท พระองค์ทรงหลักแหลมยิ่งนัก ของสิ่งนี้บินได้จริง ๆ พระองค์คอยดูพ่ะย่ะค่ะ”

หวังหยวนยิ้มและเอ่ยพูด หลังจากพูดเช่นนี้จบ เชื้อเพลิงนั่นก็เริ่มทำงาน ก๊าซขนาดใหญ่ก็ลุกไหม้และลอยไปบนผืนผ้าขนาดใหญ่!

ผืนผ้าขนาดใหญ่ก็ลอยขึ้น!

ด้วยการลอยตัวอย่างกะทันหัน มันก็โผล่ออกมาทันที!

หลังจากนั้น องค์ชายใหญ่ก็ตกตะลึงทันที!

เพราะเขาตกตะลึงมาก เมื่อค้นพบว่าสิ่งนี้กำลังลอยขึ้นอย่างช้า ๆ

นอกเหนือจากนั้น...

ความเร็วนั้นเร็วมากเพียงกระพริบตาไม่กี่ครั้ง สิ่งนี้ก็บินสูงขึ้นหลายเมตรแล้ว!

“แย่แล้ว!”

องค์ชายใหญ่ตกใจและตะโกนขึ้นทันที

“เร็วเข้า ทหาร! คุณชายกำลังจะบินหนีไปแล้ว!”

ทันทีที่พูดจบ เหล่าทหารองค์รักษ์ที่อยู่นอกประตูต่างก็รีบวิ่งเข้าไปในลานบ้าน และพวกเขาก็เห็นหวังหยวนที่ลอยขึ้นไปในอากาศเจ็ดหรือแปดเมตรทันที!

“เร็วเข้า! ใช้ลูกศร! ยิงเขาลงมาให้ข้า ไม่ว่าจะวิธีใดก็ตาม!”

ฮ่องเต้ซิงหลงทรงกริ้วยิ่งนัก เขาคิดไม่ถึงเลยว่าหวังหยวนจะบินหนีไปได้จริง ๆ!

เพียงแต่ว่า...

คันธนูและลูกธนูนี้ไม่สามารถยิงได้สูงเกินกว่าสิบเมตร เมื่อพวกเขาได้สติกลับมา หวังหยวนก็กลายเป็นจุดดำขนาดใหญ่และลอยไปไกลแล้ว!

ฮ่องเต้ซิงหลงทรงกริ้วอย่างหาที่สุดไม่ได้ พระองค์อยากจะส่งคนไปจับตัวเขากลับมาจริง ๆ!

ทว่า...

รอบนี้นับว่าเขาแพ้แล้ว ก่อนอื่น เป็นไปได้หรือไม่ที่จะจับตัวเขากลับมา!

แม้ว่าจะทำได้ แต่มันก็เป็นเรื่องน่าขบขัน และเป็นที่ครหาของผู้อื่น!

และข่าวนี้ก็ไปถึงอู๋หลิงทันที!

เขาไม่อยากจะเชื่อเช่นกัน เขาเงยหน้าขึ้นและเห็นจุดดำขนาดใหญ่ลอยอยู่เหนือศีรษะ พร้อมเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

“เขาทำตามที่พูดไว้จริง ๆ... บินออกจากเมืองซ่างจิง!”