บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 824

หยางเฟิ่งกั๋วก็พยักหน้าด้วยคำพูดของเป้าชิงสื่อ นั่นคือสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น!

ความคิดของแคว้นหมางนั้นเรียบง่ายมาก วิธีที่ง่ายที่สุดในการรวบรวมอำนาจของพวกเขา คือการเข้าสู่สงคราม

การใช้สงครามระหว่างแคว้นเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจภายในราชสำนัก ในขณะเดียวกันก็ใช้แรงกดดันของราชสำนักหวงเพื่อเจรจาสงบศึก อย่างน้อยมีความเสี่ยงที่มณฑลซูโจวจะถูกกองทหารรุกรานชิงดินแดน!

จักรพรรดิซิงหลงสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วพูดว่า “ในกรณีนี้ เราจะแก้ไขปัญหาแคว้นหมางได้อย่างไรดี?”

ในเวลานี้หยางเฟิงกั๋วพูดขึ้นมาว่า “แคว้นหมางไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่าเงิน เมื่อเราเจรจาสงบศึกก็ไม่จำเป็นต้องยกดินแดนให้พวกเขา เราสามารถเปิดเส้นทางการค้าได้ แม้ว่ามันจะไม่ทำกำไรสำหรับเรา แต่พวกเขาก็ถือว่าได้รับผลประโยชน์มากมาย!”

“อ๋องน้อยขึ้นเป็นกษัตริย์อาจไม่มั่นคง และอาจแอบวางแผนเคลื่อนไหวอย่างลับ ๆ ในอนาคตได้พ่ะย่ะค่ะ!”

หยางเฟิ่งกั๋วยิงเข้าประเด็น หลังจากพูดจบจักรพรรดิซิงหลงก็พยักหน้า

“ถ้าเช่นนั้นให้ส่งทูตไปที่นั่นเถอะ เจ้ามีใครแนะนำบ้าง”

จักรพรรดิซิงหลงถามออกไป

เป้าชิงสื่อยิ้มและกล่าวว่า "ฝ่าบาท แน่นอนว่าคือหวังหยวนพ่ะย่ะค่ะ ชายคนนี้เพิ่งกลับมาจากแคว้นหวง เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ธรรมดา หากเขาออกหน้า เรื่องนี้ย่อมต้องแก้ไขได้อย่างแน่นอน"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ จักรพรรดิซิงหลงก็หรี่ตาลง

พูดตามตรง เขารู้สึกรำคาญเมื่อเอ่ยถึงหวังหยวน และย่อมไม่อยากให้หวังหยวนไป

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าหวังหยวนถูกสั่งให้ไป เขาจะไปหรือไม่?

ครั้งที่แล้วเกิดอะไรขึ้น?

แล้วคราวนี้จะเกิดอะไรขึ้น?

ทั้งสองไม่เหมือนกัน

“เปลี่ยนเป็นคนอื่นเถอะ”

จักรพรรดิซิงหลงพูดอย่างเรียบเฉย

ยิ่งไปกว่านั้น การเดินทางไปแคว้นหวงของหวังหยวนในครั้งที่แล้ว เกรงว่าเขาอาจมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับราชวงศ์แคว้นหวง หากเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับแคว้นหมาง แบบนี้เขาก็ไม่ต้องเกรงกลัวใครอีกต่อไปแล้วหรือ?

หยางเฟิ่งกั๋วไม่ได้พูดอะไร ทุกอย่างแล้วแต่การตัดสินใจของฝ่าบาท

เป้าชิงสื่อขมวดคิ้วและครุ่นคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ก่อนที่จะพูดออกมา

“พี่หวัง ยินดีด้วยที่เจ้ากลับมาอย่างปลอดภัย!”

ไป๋เฟยเฟยเห็นหวังหยวน นางก็ยกมือคารวะขึ้นและยิ้มให้

หวังหยวนก็ยิ้มเช่นกัน ผู้หญิงคนนี้แกล้งทำตัวเป็นผู้ชายมาตลอด สงสัยจริ งๆ เลยว่านางไม่เหนื่อยรึไง?

"ฮ่าฮ่า แค่โชคดีน่ะ! เชิญ!"

หวังหยวนทักทายไป่เฟยเฟยอย่างเป็นกันเอง เห็นห้องเต็มไปด้วยผลิตภัณฑ์คริสตัล แม้แต่ไป่เฟยเฟยเองก็ยังตกใจเล็กน้อย!

กระดาษติดหน้าต่างถูกแทนที่ด้วยกระจก แม้แต่โต๊ะอาหารก็ยังทำด้วยคริสตัล ร่ำรวยมาก!

และคริสตัลบนโต๊ะนี้ก็ใหญ่เป็นอย่างมาก!

ถ้าเอาไปประมูล เกรงว่ามันจะราคาต้องสูงลิ่วแน่!

“พี่หวัง บ้านของเจ้าหรูหรายิ่งนัก!”

นางตื่นเต้นเล็กน้อย และอดตกใจไม่ได้จริง ๆ