บทที่ 169 ตลบหลัง

อี้เฉินเฟยกับกู้ชูหน่วนทดสอบเลือด แน่ชัดว่าไม่มีปัญหา คนที่แท่นจุดสัญญาณไฟยังอยากตรวจสอบเลือดของฉีโส่วคนอื่นอีก กู้ชูหน่วนจึงสะบัดให้ไปฉาด

“เดิมก็รีบอยู่แล้ว คนตั้งเยอะกว่าจะตรวจสอบเสร็จต้องอีกนานเท่าไร? พวกเจ้าอยากขัดคำสั่งท่านหัวหน้ากองธงจริงๆ ใช่ไหม? แล้วยังจงใจจะให้ถันจู่เจียงขัดคำสั่งด้วย”

ฉาดนี้ดังนัก

ฉีโส่วที่เป็นผู้คุมอดกลั้นโทสะที่มีอยู่เต็มอก มองสีหน้าอี้เฉินเฟยที่ไม่เป็นมิตร และยอมรับวิธีการทำของกู้ชูหน่วนโดยปริยาย นี่ถึงกดโทสะลง ให้คนเตรียมกระเช้ากับเชือก

เหล่าทาสบำเรอขึ้นกระเช้าด้วยจิตใจหวาดหวั่น กลัวจะเกิดเหตุอะไรขึ้นอีก

กระเช้าละยี่สิบคน ทั้งหมดหกกระเช้าเต็มๆ พวกกู้ชูหน่วน อี้เฉินเฟยกับเย่เฟิงอยู่กระเช้าแรก

แต่ก่อนจะขึ้นกระเช้า กู้ชูหน่วนก็หันไปพูดกับฉีโส่วที่ถูกนางตบไปฉาดเมื่อครู่ว่า “สหาย ที่ตบเจ้าก็เป็นคำสั่งของถันจู่เจียง ถ้าเจ้าคับอกคับใจก็ไปหาถันจู่เจียง เพราะเขานั่นแหละที่เป็นตัวการ”

“...”

“แล้วก็นะ ถันจู่เจียงบอกว่าเจ้าไม่ขัน ก็ไม่รู้ว่าจริงหรือเปล่า แต่ถึงอย่างไรข้าก็ไม่เชื่อ”

“...”

ฉีโส่วสวีที่เป็นผู้คุมเป็นถึงยอดฝีมือระดับหนึ่ง

เมื่อได้ยินคำพูดของกู้ชูหน่วน ในใจก็มีคำด่าโพล่งออกมามากมาย

เขาไม่ขันตั้งแต่เมื่อไร?

และถึงจะอย่างนั้น แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเขาด้วย?

หรือว่าเขายังคิดจะมีแผนอะไรกับเขาอีก?

เชือกเริ่มลำเลียง กระเช้าค่อยๆ ไปตามเชือก

ก็ในเวลานี้เอง ถันจู่หลินก็นำคนเร่งตามมา คนยังไม่ถึงเสียงก็มาก่อนแล้ว

“ขวางพวกเขาไว้! ท่านหัวหน้ากองธงไม่ได้มีคำสั่งให้พาทาสบำเรอพวกนั้นไป!”

“อะไรนะ...หยุดเชือก เร็ว...!

“มะ...ไม่ทันแล้วขอรับ พวกเขาจะถึงแท่นจุดสัญญาณไฟแล้ว”