บทที่775 ใส่เลือดน้อยไปหรือเปล่า

คว้านเลือดในหัวใจ นางจะมีชีวิตอยู่ได้เหรอ?

ถ้านางตายไป ใครจะหลอมมุกมังกรล่ะ?

ยังมีซือโม่เฟย……

ในทะเลโลหิตเพื่อช่วยนาง ผมของเขากลายเป็นสีขาวโพลนในชั่วข้ามคืน……ไม่เพียงแต่พลังหมดไป เขายังเกือบตายอีกด้วย……

ยังมีเย่จิ่งหาน……

นางเหมือนจะมีความแค้นกับเย่จิ่งหาน……นางยังแทงเย่จิ่งหานเองกับมือด้วย

นึกถึงเรื่องในทะเลโลหิตอาจจะเป็นจริงทุกเรื่อง กู้ชูหน่วนก็อดไม่ได้ใจสั่น

ทันใดนั้นเอง มีมืออันอบอุ่นมาจับไหล่ของนางไว้ จอมมารพูดกระซิบข้างหูนางด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนว่า

“พี่สาวอย่าเสียใจไปเลยนะ ของดีก็ต้องใช้เวลานานหน่อย พวกเรามาลองกันอีกครั้งนะ อาโม่จะอยู่เคียงข้างพี่สาวตลอดไป”

เห็นแววตาที่เป็นห่วงของเขา นึกถึงเรื่องราวที่จอมมารเคยทำให้นาง

กู้ชูหน่วนพยักหน้า ความเศร้าในใจก็หายไปบ้างเล็กน้อย

นางปล่อยเลือดอีกครั้ง และกระตุ้นเบ้าหลอมยาอีกครั้ง

จอมมารร้องเอะอะข้างๆ

“เยอะไปแล้วๆ พี่สาวปล่อยเลือดเยอะไปแล้ว นิดเดียวก็พอ”

กู้ชูหน่วนไม่สนใจ

ขอแค่เรื่องนี้สำเร็จ ให้นางปล่อยเลือดเท่าไหร่ก็ได้

หวังก็แต่ว่าภาพในทะเลโลหิตจะไม่เกิดขึ้นจริงๆ

นางเสียคนรักไปเยอะมากแล้ว จะเสียคนรักเพิ่มอีกไม่ได้แล้ว

เริ่มทำการหลอมมุกมังกรอีกครั้ง แต่ทว่าครั้งนี้ ในตอนที่กำลังจะสำเร็จ มุกมังกรก็กระจายร่วงลงพื้นอีกครั้ง ไม่สามารถหลอมได้เลย

กู้ชูหน่วนหัวใจเย็นเฉียบ

จอมมารก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติ

แต่พวกเขาก็ไม่อยากคิดในแง่ร้าย จึงต้องพยายามทดลองอีกครั้ง