บทที่ 5 ช้อปปิ้ง

อีกด้านหนึ่ง เมื่อซูเฉินโดนหลิวอี้อี้วางสายใส่เช่นนั้น เขาก็ตระหนักได้ว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นอาจจะยั่วยุเธอเกินไป เขาจึงไม่ค่อยสบายใจนัก

แม้ว่าเขาจะไม่รู้จักแบรนด์ชุดชั้นในผู้หญิงเลย แต่ชุดชั้นในของหลิวอี้อี้ ก็ดูใส่สบายและรูปแบบก็เซ็กซี่มากเขาจนเขาอยากจะสะสมมัน

หากเก็บกางเกงในตัวนี้ไว้ เขาไม่กลัวว่าหลิวอี้อี้จะมาทำอะไรเขา จากเหตุการณ์ที่น่าคลุมเครือเมื่อคืนวานจนถึงตอนนี้ เขาค้นพบว่าหลิวอี้อี้ก็มีความ "หลง" ผ่านชุดของสิ่งที่คลุมเครือตั้งแต่คืนที่แล้วจนถึงปัจจุบันเขาคิดว่าหลิวอี้อี้ค่อนข้าง "ปล่อยเนื้อปล่อยตัว" ตามใจตนเอง

แต่ทว่าซูเฉินกลัวมากว่าซูเจิ้งจะรู้เรื่องนี้ อย่างไรเสียเขาก็เป็นถึงญาติผู้พี่!

หลังจากชั่งใจสักพัก ซูเฉินก็นำชุดชั้นในของหลิวอี้อี้ไปที่ห้องน้ำเพื่อซักและตากไว้ที่ระเบียง

ช่วงเวลาที่เหลือซูเฉินจึงเล่นเกมในโทรศัพท์มือถือของเขา ตอนนี้เขาเป็นนักศึกษามหาลัยแล้ว ยังจะต้องทบทวนบทเรียนหรือทำการบ้านอีกเหรอ? หลิวอี้อี้นี่จริงๆเลย ชอบปฏิบัติกับเขาเหมือนเขายังเป็นเด็กน้อย!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ซูเฉินก็บิดริมฝีปากของเขาคว่ำลงด้วยความรู้สึกรำคาญใจ เขาต้องการให้หลิวอี้อี้เห็นว่าเขาเป็นผู้ชายมากกว่านี้

"อี้อี้ ทำไมทำหน้าเหมือนโกรธใครมา!"

ขณะที่หลิวอี้อี้กำลังโมโหนั้นหยางถิงเพื่อนสนิทของเธอ ก็เดินนวยนาดเข้ามาหา

ทั้งสองนัดพบกันที่ทางเข้าห้างสรรพสินค้า ในเวลานี้เมื่อเห็นใบหน้าของหยางถิงเปี่ยมไปด้วยสดใส หลิวอี้อี้จึงรีบระงับความโกรธและพูดว่า: "ไม่มีอะไรหนอก แค่ลูกพี่ลูกน้องของซูเจิ้งที่เอาแต่เล่นมือถือทั้งวันที่บ้าน ฉันดุเขาและบอกให้เขาตั้งใจเรียน”

"ลูกพี่ลูกน้องของซูเจิ้งเหรอ" หยางถิงพูดด้วยความสนใจ เธอกระพริบตาอยู่ครู่หนึ่ง "อ๋อ！พ่อเด็กหนุ่มรูปหล่อคนนั้น ตอนนี้อยู่ที่บ้านของเธอเหรอ?"

"อืม ช่วงปิดเทอมพอดี ซูเจิ้งเลยให้เขามาพักสองวัน" หลิวอี้อี้ตอบ

หลังจากที่หยางถิงได้ยินสิ่งนี้ใบหน้าของเธอก็เกิดสีหน้าที่คาดเดาได้ยากและกล่าวว่า "ซูเฉินไม่ได้เด็กนี่!"

"ใช่... อายุสิบเก้าปีแล้ว" หลิวอี้อี้พูด

"เขามีแฟนหรือยัง" หยางถิงถามอีกครั้ง

เมื่อรู้สึกได้ว่าน้ำเสียงของเพื่อนสนิทดูแปลกๆ

ในที่สุดหลิวอี้อี้ก็รู้สึกว่าหยางถิงกำลังชี้นำอะไรบางอย่าง เธอย่นคิ้วอย่างไม่พอใจและพูดอย่างไม่สบอารมณ์ ： "ฉันจะไปรู้ได้ยังไง!"

"ฉันแค่เตือนเธอ นักศึกษามหาลัยสมัยนี้ใจแตกกันหมดนั่นแหละ" หยางถิงกล่าว

หยางถิงรู้ว่าซูเจิ้งสามีของเธอมักยุ่งกับงาน และหลิวอี้อี้ก็เคยบ่นกับเธอเรื่องปัญหาการมีเพศสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยลงตัวกัน

ตรงกันข้ามกับบุคลิกของหลิวอี้อี้ หยางถิงเป็นผู้หญิงที่มีบุคลิกค่อนข้างกล้าหาญ เธอกล้าที่จะพูดถึงหัวข้อที่น่าอายกับเพื่อน ขณะที่เธอพูดเรื่องนี้ก็เอามือตบก้นของหลิวอี้อี้อย่างแรง และพูดว่า "หรือจะบอกว่า แม่สาวน้อยชอบแบบนี้? "

"นี่!"

มีคนเดินเข้าออกที่ประตูของห้างสรรพสินค้ามากมาย หลิวอี้อี้ไม่คิดว่าหยางถิงจะตบก้นเธอในที่สาธารณะ ใบหน้าของเธอแดงขึ้นด้วยความไม่พอใจ และส่งเสียงกระซิบว่า: "คนเยอะขนาดนี้！อยากตายเหรอ!"

หลังจากทำเอะอะ หยางถิงก็เห็นใบหน้าสวยของหลิวอี้ยี่แดงก่ำ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เธอโกรธจริงๆ หยางถิงจึงไม่กล้าแกล้งเธอต่อ

"เอาละ นานนานจะมีวันหยุดแบบนี้ที ไปใช้เงินกันให้สมใจเถอะ!" หยางถิงรีบเปลี่ยนเรื่อง