บทที่ 303

ถานชิวเซิงได้สติ สีหน้าตื่นเต้น สองมือจับไหล่ของเฉินโม่ พูดอย่างตะลึงว่า "เสี่ยวโม่ นายเก่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? นายนี่ปกปิดไว้ดีจริงๆเลย!"

เฉินโม่ยักไหล่ "ฉันไม่ได้ปกปิดนายนะ แต่นายไม่เชื่อคำพูดของฉันเอง!"

ทุกคนนึกถึงคำพูดที่เฉินโม่พูดเมื่อกี้ เดิมทีคิดว่าเฉินโม่พูดจาโอหัง แต่ไม่คิดเลยว่าเฉินโม่มีความสามารถนี้จริงๆ!

ถานชิวเซิงเกาหัวอย่างอับอาย พูดด้วยความรู้สึกผิดว่า "ฉันจะรู้ได้ยังไงกันละ ฉันก็คิดว่านายจงใจมาก่อกวน ใช่สิ สรุปแล้วที่อู่โจวนายผ่านอะไรมาบ้าง ถึงได้กลายมาเก่งมากขนาดนี้ได้!"

"เรื่องพวกนี้ไว้ค่อยพูดแล้วกัน พวกเรามาจัดการแมลงวันที่น่ารำคาญพวกนี้ก่อนดีกว่า" เฉินโม่พูดด้วยรอยยิ้ม

ถานชิวเซิงพูดอย่างตื่นเต้นว่า "โอเค!มียอดฝีมืออย่างนายอยู่ ฉันดูสิว่าพวกมันจะยังกล้าเหิมเกริมยังไงอีก!"

ถานกวงเย่าเหลือบมองลูกชาย แววตาซับซ้อน กำลังของเฉินโม่ไม่ธรรมดา แต่หากเผชิญหน้ากับตระกูลจินผู้มีอำนาจมากมายเช่นนั้นแล้ว หวังพึ่งเพียงแค่กำลังของคนๆเดียวนั้นไม่ได้

ปรมาจารย์คืออะไร ทุกคนในห้องโถงรวมทั้งถานกวงเย่าเองต่างก็ไม่รู้จัก ถ้าหากรู้จัก บางทีถานกวงเย่าคงจะไม่คิดเช่นนี้แล้วละ

พ่อลูกตระกูลหูมองดูเฉินโม่ สีหน้าเคร่งเครียด "ไอ้หนุ่ม ฉันดูถูกนายไปเอง ไม่คิดเลยว่ากำลังของนายจะไม่ธรรมดา แต่ถึงแม้ตัวนายจะเก่งมากแค่ไหน ก็ไม่สามารถเผชิญหน้าสู้กับตระกูลจินได้!"

"ฉันขอแนะนำนายว่าอย่ายุ่งให้มากนัก เรื่องในวันนี้ฉันสามารถถือว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น"

เฉินโม่สีหน้าเฉยชา พูดนิ่งๆว่า "ในสายตานาย ตระกูลจินอาจจะสูงเกินเอื้อม แต่ในสายตาของฉัน ตระกูลจินก็ไม่ต่างอะไรกับคนธรรมดาทั่วไปสักนิด!"

"ใครมันนินทาตระกูลจินของฉันลับหลัง!" เสียงหนึ่งดังขึ้นมาอย่างเย็นชา

ตามมาด้วย ชายหนุ่มหล่อที่สวมใส่เสื้อกีฬาสีขาว พาตัวลูกน้องห้าหกคนเดินเข้ามาในห้องโถง

หูเหวินเหว่ยคิ้วกระตุก สีหน้าประจบ วิ่งเข้าไปหา แล้วโค้งคำนับให้กับคุณชายใหญ่จิน "สวัสดีครับคุณชายใหญ่จิน!"