บทที่ 516

"ผมแก่ขนาดนี้แล้ว ทุกครั้งที่แยกซื้อน้ำชีวิต ต้องไปมณฑลฮ่านหยาง พวกคุณทำเรื่องผิดศีลธรรมเหล่านี้ ไม่ช้าก็เร็วกรรมก็จะตามสนอง!"

เฉินโม่เข้าใจแล้วว่าชายชราคนนี้คิดว่าเขาเป็นคนของตระกูลกงซุน

และชื่อเสียงของน้ำชีวิตในมณฑลซีไห่นั้นไม่ได้เกินจริงตามที่ฉู่เหวินสงกล่าว สายตาของมวลชนเฉียบแหลม คนของตระกูลกงซุนจงใจพูดใส่ร้ายป้ายสี แต่ก็ไม่สามารถปิดบังความจริงได้

เฉินโม่อดไม่ได้ที่จะนึกถึงท่านถัง บางทีอาจมีเพียงชายชราคนนี้เท่านั้นที่ห่วงใยอาณาประชาราษฎร์อย่างแท้จริง

เขามีเหตุผลที่จะฆ่าคนตระกูลกงซุน!

ดวงตาของเฉินโม่เย็นชาเล็กน้อย ถึงแม้ว่าจิตเต๋าของเขาเสถียรภาพแล้ว แต่สำหรับเขา สิ่งมีชีวิตบนดาวไกอานี้เป็นเหมือนฝุ่นในจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาล แต่การกระทำของตระกูลกงซุนยังคงทำให้เขารู้สึกโกรธ

ถึงแม้ว่าจิตใจของเฉินโม่จะไม่ได้คำนึงถึงอาณาประชาราษฎร์ แต่เขาไม่เคยอาศัยความแข็งแกร่งของตนเองกดขี่ใคร

เห็นได้ชัดว่าพฤติกรรมเช่นนี้ของตระกูลกงซุนคืออาศัยความแข็งแกร่งของตนเองรังแกคนที่อ่อนแอกว่า สมควรตาย!

"ผู้อาวุโส คุณยังไม่ได้บอกผมว่าตระกูลกงซุนไปทางไหนเลย" เฉินโม่เพิกเฉยต่อคำบ่นของชายชรา และไม่อธิบายให้เขาฟัง ถามด้วยรอยยิ้ม

ชายชรามองเขาด้วยสายตาดุดันและถามด้วยความสงสัย "คุณไม่รู้ว่าตระกูลกงซุนอยู่ที่ไหนเหรอ?"

ดูเหมือนชายชราจะเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว ชายชรามองสำรวจเฉินโม่ชั่วขณะหนึ่ง พูดอ่อนลงมาก "วิลล่าเทียนสุ้นของตระกูลกงซุนอยู่ที่เขตชานเมืองด้านตะวันตก คนขับรถแท็กซี่ที่อายุมากหน่อยก็น่าจะรู้จัก

"ขอบคุณผู้อาวุโส" เฉินโม่ลุกขึ้นด้วยรอยยิ้ม

ขณะที่เขากำลังจะจากไป ทันใดนั้นเฉินโม่ก็หันกลับมาและยิ้มอย่างลึกลับให้ชายชรา "ผู้อาวุโส ผมคิดว่าสิ่งที่คุณพูดนั้นสมเหตุสมผลมาก ตระกูลกงซุนทำความชั่วไว้มาก กรรมต้องตามสนองอย่างแน่นอน"

ชายชราขมวดคิ้วแล้วมองเฉินโม่ด้วยความสงสัย แต่ส่ายศีรษะอย่างรวดเร็ว แล้วซ่อมรองเท้าส้นสูงที่อยู่ในมือของตนเองต่อ