บทที่ 780

หลังจากกล่าวจบ มังกรสิบเอ็ดก็หยิบลูกปัดสีเทาออกมาจากกระเป๋า

“สิบเอ็ด คุณนำ‘ลูกปัดแยกเขตแดน’ มาด้วยเหรอ? หัวหน้าใจกว้างจริง ๆ!” มังกรสิบหกมองลูกปัดสีเทาที่อยู่ในมือของมังกรสิบเอ็ดด้วยความประหลาดใจ

“หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว รวบรวมพลังของพวกเรา แล้วเปิดใช้ลูกปัดแยกเขตแดนกันเถอะ!”

“โอเค!” ทั้งสองคนพยักหน้าพร้อมกัน

วงกลมที่ผันผวนที่ไม่สามารถมองเห็นด้วยตาเปล่า ออกมาจากลูกปัดแยกเขตแดนอย่างรวดเร็ว แล้วปกคลุมไปทั่วสนามรบทันที

เฉินโม่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย และกล่าวอยู่ในใจว่า “นึกไม่ถึงว่าจะมีเครื่องรางแยกเขตแดนอยู่บนโลกใบนี้ด้วย แต่เมื่อเทียบกับเครื่องรางแยกเขตแดนที่แท้จริงแล้ว เครื่องรางดังกล่าวอ่อนแอจนสามารถละเลยได้!”

“แต่มันก็เพียงพอแล้วที่จะปิดบังการมองเห็นของคนธรรมดาทั่วไปได้!”

เมื่อเป็นเช่นนี้ เฉินโม่ก็สามารถต่อสู้ได้อย่างเต็มที่

มนุษย์หินยักษ์หกตัวพุ่งเข้ามาหาเฉินโม่

ฝ่าเท้าของมนุษย์หินยักษ์แต่ละตัวใหญ่กว่าร่างกายของผู้ใหญ่เสียอีก และเมื่อมนุษย์หินยักษ์ทั้งหกยืนรวมกัน ราวกับภูเขาลูกเล็กหกลูก

เมื่อเฉินโม่อยู่ต่อหน้าพวกมันแล้ว เล็กเหมือนมดตัวหนึ่งเท่านั้น แค่มนุษย์หินยักษ์ตัวหนึ่งยื่นเท้าออกมา ดูเหมือนว่าจะสามารถบดขยี้เฉินโม่จนละเอียดได้อย่างง่ายดาย

เฮ่อไต้ซือหัวเราะด้วยความลำพองใจ “เจ้าหนู แกกล้าดูถูกอาคมของฉัน ฉันจะเหยียบแกให้ตาย!”

หลังจากกล่าวจบ มนุษย์หินยักษ์ทั้งหกก็ยกฝ่าเท้าและเหยียบเฉินโม่พร้อมกัน

“เฉินโม่ ระวังตัวด้วย!” มู่หรงยานเอ๋อร์ที่ยืนอยู่ข้างหลังเฉินโม่ ไม่ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว ตอนนี้สีหน้าไม่มีความกลัวแม้แต่น้อย

เฉินโม่เอามือทั้งสองไพล่หลัง และเผชิญกับมนุษย์หินยักษ์ที่เหยียบลงมาราวกับภูเขาหกลูก ด้วยสีหน้าที่สงบ

เท้าของมนุษย์หินยักษ์ปกคลุมท้องฟ้า และตอนที่เงานั้นปกคลุมเขาและมู่หรงยานเอ๋อร์ เฉินโม่ถึงได้ยื่นมือไปทางพวกมัน และกล่าวว่า “สกัดกั้น!”

คลื่นพลังที่มองไม่เห็น ปรากฏอยู่กลางฝ่ามือของเฉินโม่ จากนั้นกระจายไปทั่วทิศอย่างรวดเร็ว

กฎเกณฑ์ระหว่างสวรรค์และโลกเปลี่ยนไป ห้าธาตุที่อยู่ภายในรัศมีหนึ่งร้อยเมตรถูกสกัดกั้น