ตอนที่ 11 คนที่ฆ่าฉัน เขาอยู่ที่นี่

เมื่อฉันรู้ตัวก็โกรธจนเลือดขึ้นหน้า

คนเรามักจะพูดว่าคนที่ตายไปแล้วจะกลายเป็นผีมาแก้แค้น แต่ดูเหมือนจะเป็นแค่เรื่องเล่า เพราะฉันเหมือนกับติดอยู่ในกรงที่มองไม่เห็น ทำอะไรไม่ได้แม้แต่น้อย

แม้แต่ศัตรูที่อยู่ตรงหน้า ฉันก็ยังทำร้ายเธอไม่ได้

ฉันได้แต่มองเธอแอบอ้างผลงานของฉันไปเรื่อยๆ เพื่อเรียกเสียงชื่นชมจากคนอื่นโดยที่ไม่ต้องลงแรงเลย

ภาพวาดพวกนั้นไม่ได้มีไว้อวดใคร แต่เป็นเครื่องมือเยียวยาจิตใจของฉัน

สองปีมานี้ แอนนาทำให้สภาพจิตใจของฉันแย่ลง ฉันถึงกับต้องไปหานักจิตวิทยา เขาบอกว่าฉันเป็นโรคซึมเศร้าขั้นรุนแรง

การกินยาแค่ระงับอาการ แต่ไม่สามารถรักษาได้ เขาแนะนำให้ฉันอยู่ให้ห่างๆ จากสาเหตุของโรคซึมเศร้า หรือไม่ก็เรียนรู้ที่จะเยียวยาตัวเอง

ฉันรู้ดีว่าสาเหตุคือแอนนากับลุค แต่ตอนนั้นฉันหลงจนโงหัวไม่ขึ้น ก็เลยจมอยู่กับความทุกข์

ก่อนจะออกจากบ้าน ฉันมักจะไปหลบอยู่ที่ห้องวาดรูปในห้องใต้ดิน แล้ววาดรูปซ้ำๆ เมื่อบาดเจ็บแล้วก็เยียวยาซ้ำไปซ้ำมา

ไม่คิดเลยว่าตายไปแล้ว แอนนาจะยังมายุ่งกับผลงานของฉันอีก

ทันใดนั้นก็มีคนสังเกตเห็นลายเซ็นบนภาพวาด เหมือนกับค้นพบอะไรบางอย่าง

สมัยเรียนมัธยม ฉันเคยใช้นามแฝง "เอส" เข้าร่วมการแข่งขันออกแบบ แล้วก็ดังเป็นพลุแตก

ตอนนั้นพ่อแม่คาดหวังในตัวฉันมาก ฉันกลัวว่าพวกเขาจะมองว่าเอาแต่เล่น ฉันก็เลยไม่ได้ไปรับรางวัล

ฉันแอบสมัครโซเชียลมีเดียไว้ มีคนติดตามมากมาย และอยากให้ฉันลงผลงานใหม่เรื่อยๆ ทุกปีฉันจะลงผลงานใหม่ แต่ไม่มีใครรู้ว่าเป็นฉัน แม้แต่ลุคก็ไม่รู้

สองปีก่อน ฉันเผลอลงผลงานใหม่ด้วยบัญชีหลัก ไม่ได้ใช้บัญชีนามแฝง

แค่ข้ามคืนฉันก็กลายเป็นที่กล่าวถึง แต่ฉันไม่ได้อยากดังก็เลยไม่ได้อธิบาย แล้วปล่อยให้คนอื่นเดา

มีการถกเถียงกันมากมายบนอินเตอร์เน็ต บางคนก็บอกว่าฉันคือ "เอส" บางคนก็บอกว่าฉันแค่อาศัยชื่อเสียงของ "เอส"

ฉันไม่ได้แก้ตัวอะไร และสองสัปดาห์ต่อมา เรื่องทั้งหมดก็เงียบไป

ตอนนี้สองปีผ่านไป แอนนากลับเอาภาพวาดที่ฉันไม่เคยเผยแพร่ออกมา

ฉันชอบซ่อนลายเซ็นไว้ในภาพวาด แฟนคลับบางคนที่ติดตามมานานก็จำลายเส้นของฉันได้ทันที และคิดว่าแอนนาเป็นคนวาด