ตอนที่ 9 ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนแรกที่ตามหาฉันหลังจากที่ฉันตาย

เมื่อรถมาจอดฉันก็เพิ่งจะรู้สึกตัว พวกเรามาถึงชายฝั่งซิลเวอร์แล้ว

มีรถหรูจอดอยู่ข้างๆ รถของลุค

ใครจะรวยขนาดมาตากลมริมแม่น้ำในอากาศหนาวๆ แบบนี้

เมื่อกลับมาที่จุดเกิดเหตุ ความรู้สึกมากมายก็ผุดขึ้นมา

ฉันจำได้ว่าวันนั้นฉันลากชุดแต่งงานที่หนักอึ้งเดินผ่านริมน้ำด้วยหัวใจที่แตกสลาย

ถึงแม้ว่าฉันจะเกลียดเขามาก แต่ความรักที่สั่งสมมานานหลายปีก็ไม่ใช่ว่าจะลืมได้ในเวลาไม่กี่สัปดาห์ การที่เขาหนีออกจากงานแต่งทำให้ฉันทั้งตกใจทั้งโกรธ แต่ที่รู้สึกมากที่สุดคือความผิดหวัง

ในที่สุดระหว่างฉันกับแอนนา เขาก็เลือกแอนนา

การที่เขาเดินจากไปทำให้ฉันมีเหตุผลที่จะเกลียดเขา

ตอนนั้นฉันรู้สึกชาไปหมด ฉันไม่แม้แต่จะสังเกตเห็นว่ามีคนมาอยู่ข้างหลัง จนกระทั่งโดนมีดแทงเข้าที่หลังอย่างรวดเร็ว ฉันก้มลงมองก็เห็นมีดปักอยู่ที่ตัว

ฉันตกใจมาก

ฉันยังจำจุดที่ล้มลงได้อยู่เลย ฉันไม่ได้รู้สึกเจ็บ แต่ก็ยังเผลอเอามือไปจับแผล

เมื่อคืนฉันเสียเลือดไปเยอะ มันคงโดนน้ำพัดไปหมดแล้ว

ฉันมองหาอย่างละเอียดอีกที มันไม่มีโทรศัพท์หรือของอย่างอื่นที่อาจจะตกลงไปในน้ำเลย

"ลุงคาร์เตอร์ คุณกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่" เสียงของลุคปลุกฉันให้ตื่นจากภวังค์

ฉันเงยหน้าขึ้นก็เห็นคาร์เตอร์นั่งอยู่บนรถเข็นข้างแม่น้ำ

เสื้อโค้ทขนสัตว์สีดำของเขายิ่งขับให้ผิวที่ขาวซีดของเขาดูเย็นชา ใบหน้าที่หล่อเหลาราวกับเทพเจ้าปรากฏขึ้น

แค่มองคาร์เตอร์ก็ทำให้ฉันรู้สึกหนาวไปถึงขั้วหัวใจ

เขาเป็นลูกที่เกิดจาก เจฟฟรีย์ โบลตัน ปู่ของลุค ที่ไปมีอะไรกับผู้หญิงคนหนึ่งตอนไปต่างประเทศ หน้าตาของเขาเหมือนกับแม่ที่เป็นคนต่างชาติ เขามีผมทองและตาสีฟ้า

หล่อเหลา และน่ากลัว

ถึงแม้ว่าเจฟฟรีย์จะรับรองเขาในภายหลัง แต่คาร์เตอร์ก็เป็นแค่ลูกนอกสมรส ถูกเลี้ยงดูอยู่ที่ต่างประเทศ นานๆ ทีถึงจะกลับมา