บทที่ 1015 ฉันแลกเปลี่ยนความลับกับคุณได้

ทันใดกานต์ก็ตระหนักถึงปัญหา

ท้องของหม่ามี๊ละ?

หัวใจของเขาเต้นระรัว

เมื่อกี้เพิ่งจะต้อนรับหม่ามี๊ไป นึกไม่ถึงว่าจะลืมเรื่องที่สำคัญไป อ้างอิงจากเวลาแล้ว เด็กน้อยในท้องของหม่ามี๊ก็ควรจะยังอยู่ในท้องของเธอไหม?

แต่ว่าหน้าท้องของหม่ามี๊แบนราบ แถมยังไม่มีท่าทางของคนท้องสักนิด หรือตอนที่เขาไม่อยู่จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันนะ?

กานต์เปิดคอมพิวเตอร์เพื่อสืบค้นอีกรอบ แต่เรื่องทุกเรื่องก็ไม่ใช่จะสามารถหาได้ทางอินเทอร์เน็ต

เรื่องที่นรมนแท้งลูกไม่มีให้เห็นในอินเทอร์เน็ต และไม่มีร่องรอยใด

กานต์ขมวดคิ้วเข้าหากัน จากนั้นเขาก็ไปที่ห้องทำงานของธรรศ

“ผมต้องการกลับบ้านในวันหยุด”

ธรรศนิ่งไปนิด

“แม่ของหลาน ปู่ได้ส่งให้คนคุ้มกันไปส่งแล้ว แล้วตอนนี้มาบอกปู่เรื่องจะกลับบ้านในวันหยุดทำไมกัน? หัวข้อโครงการและวิจัยของกลุ่มหลานก็ใกล้จะผ่านการตรวจสอบในไม่ช้านี้แล้ว นี่หลานที่เป็นหัวหน้ากลุ่มจะถอนตัว กานต์ คิดจะทำอะไรกันแน่?”

“ไม่ทำก็คือไม่ทำ! ในกองทัพไม่ได้ขาดคนมีความสามารถนะครับ แต่หม่ามี๊มีแค่ผมคนเดียวที่เป็นลูกชาย เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ จะให้ผมอยู่แต่ในกองทัพไม่สนหม่ามี๊ได้ยังไงกัน? หม่ามี๊เป็นผู้หญิงอ่อนแอ ปู่จะให้เธอทำยังไง? ตอนนี้คุณบุริศร์อยู่ที่สถานีตำรวจใช่ไหม? เขาออกมาไม่ได้ เป็นไปได้ไหมที่คนเหล่านั้นจะมุ่งเป้าไปที่หม่ามี๊ของผม? ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ใครจะรับผิดชอบ? ใช่คุณปู่สามไหม? ทำได้ไหม?”

ถึงแม้กานต์จะอายุไม่มาก แต่ก็มีเหตุมีผล

คิ้วของธรรศขมวดแน่น

“ปู่จำได้ว่าระบบเขตทหารเป็นระบบเดี่ยว นี่หลานแฮ็คระบบแล้วออกไปตรวจสอบข่าวหรือเปล่า?”

กานต์ไม่ได้ตอบ ก็เหมือนยอมรับกลายๆ

ธรรศถอนหายใจ เสียงของเขาอบอุ่นมาก

“กานต์ ปู่รู้ว่าหลานเป็นห่วงหม่ามี๊ ปู่ก็ด้วย เธอไม่ได้เป็นแค่หม่ามี๊ของหลานนะ แต่ยังเป็นหลานสาวของปู่ด้วย ใช่ไหม? แต่หลานต้องเชื่อมือคุณปู่สาม เรื่องบางเรื่องผู้ใหญ่จะแก้ไขได้ดี และหลานก็ไม่ใช่เด็กธรรมดาอีกต่อไป หลานสวมเครื่องแบบทหาร และต้องรับผิดชอบ ในเมื่อหลานเลือกที่จะพัฒนาในกองทัพแล้ว ก็ควรรู้นะว่า ผลประโยชน์ของชาติอยู่เหนือสิ่งอื่นใด ระหว่างบ้านใหญ่กับบ้านเล็กก็ต้องมีการคัดเลือก ในบ้านยังมีคุณปู่สาม และตาทวด พวกเขาล้วนช่วยเหลือหม่ามี๊ นอกจากนี้ หลานคิดว่าแด๊ดดี้ของหลานไร้ประโยชน์เหรอ? ถูกคนใส่ร้าย แล้วเดินไปที่สถานีตำรวจเพื่อถูกกักขังและสอบสวนอย่างเชื่อฟัง เขาถูกคนครอบงำอย่างนั้นตอนไหนกัน?”

ความกังวลทุกอย่างระเดประดังเข้ามา นี่คือสถานการณ์ของกานต์ ณ ขณะนี้

ตอนนี้ได้ยิน ธรรศพูดเข้า เขาก็อดไม่ได้ที่จะนิ่งไป

แม้ว่าคุณบุริศร์จะไม่ได้ปกป้องหม่ามี๊บ่อยนัก แต่ถูกคนจูงจมูกเดินไปอย่างนี้เป็นครั้งแรก

กานต์เข้าใจความหมายที่ธรรศสื่อ บางทีนี่อาจเป็นเกมที่คุณบุริศร์เป็นผู้กำหนด แต่เขาก็ยังกังวลเล็กน้อย

“หม่ามี๊ของผม… …”

“อย่ากังวลไป ตาทวดของหลานได้จัดเตรียม คนมาคุ้มครองเธอแล้ว จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น ตอนนี้หลานกลับไปก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก ไม่ใช่ผู้ร้ายทุกคนสามารถก่ออาชญากรรมไฮเทคได้ ดังนั้นคนที่เก่งเรื่องเทคโนโลยีอย่างหลานกลับไปก็เสียเวลาและเสียแรงเปล่า และจะไปขัดแข้งขัดขาหม่ามี๊ด้วย เพียงแค่ทำวิจัยของหลานในเขตทหารอย่างสงบจิตใจก็โอเคแล้ว”

เมื่อธรรศพูดมาถึงตรงนี้ ถ้าหากกานต์ไม่รู้จักวางตัวว่าต้องทำอย่างไรคงต้องทิ้งชุดทหารไปจริง

เขาหรี่ตาและไม่พูดอะไร ในใจกำลังครุ่นคิด ตัดสินอยู่ว่าจะอยู่ในเขตทหารต่อไปหรือไม่

นรมนไม่รู้สักนิดว่าตอนนี้กานต์กำลังพูดคุยกับธรรศแบบลูกชายผู้ชายเกี่ยวกับเรื่องของเธออยู่ หลังจากเธอถูกผู้คุมออกมาส่ง โดยใช้รถทหาร

ระหว่างทาง นรมนรับสายของแพรวา

“นรมน ตอนเย็นกลับมาทานข้าวไหม?”

นรมนชะงัก ถามกลับอย่างควบคุมอารมณ์ “คุณน้าแพรวา อยากจะให้ฉันทำของอร่อยให้ทานเหรอคะ?”

“ดูพูดเข้าสิเด็กคนนี้ ลำบากมาเสียขนาดนั้น ตอนนี้กลับบ้านมาแล้ว น้าจะต้องทำอาหารให้ทานไม่ใช่หรือ? ทานข้าวเที่ยงที่บ้านคุณตาแล้วใช่ไหม? น้ารู้ว่าเธอมีความสัมพันธ์ที่ดีกับคุณตามากแน่ แต่ไม่ว่าอย่างไรเธอก็เป็นหลานสาวนะ อย่าไปรับกวนคุณท่านหัวหน้าตนุวรเลย น้าจัดการทำความสะอาดห้องให้แล้ว ตอนเย็นกลับมานะ ธิดาคิดถึง เธอก็รู้ว่าตอนนี้ธิดากำลังท้องอยู่ กังวลใจนิดหน่อย กลับมาอยู่เป็นเพื่อนให้เธอดีใจหน่อยนะ”

แพรวาพูดมาทุกอย่างเพื่อจุดประสงค์นี้ ถ้าหากเธอไม่ตอบรับคำก็คงเผยพิรุธ

แต่ในใจของนรมนทอดถอนด้วยความเบื่อหน่าย

หลานสาวนี่มันหมายความว่าอะไร?

นี่พูดเหมือนกับว่าเธอกับคุณท่านตนุวรมีความสัมพันธ์ที่ห่างเหิน

“โอเค ถ้าอย่างนั้นรบกวนคุณน้าแพรวาด้วยค่ะ ฉันอยากทานซุปเป็ดแก่”

นรมนสั่งอาหารเหมือนปกติ

“โอเค ตอนบ่ายน้าจะไปเตรียมให้”

แพรวาพูดจบก็คุยกับนรมนสักพักก่อนจะค่อยวางสายไป

ใบหน้าของนรมนมืดครึ้ม

คนที่ไม่รู้ก็คงคิดว่าความสัมพันธ์ของพวกเธอดีสินะ ราวกับแม่ลูก แต่ถ้าไม่ได้คุณท่านตนุวรเตือนไว้ และเกิดเรื่องกับบุริศร์ เธอก็คงนึกไม่ถึงว่าจะเป็นแพรวา

ผู้หญิงคนนี้ซ่อนไว้เสียลึก

ตลอดทางผู้คุ้มกันไม่พูดอะไร เขาถูกธรรศสั่งให้มาส่งนรมนที่ลานใหญ่เขตทหาร

เมื่อรถใกล้ถึงบ้านของคุณท่านตนุวร โทรศัพท์ของนรมนพลันส่งเสียง

เธอเหลือบมอง เป็นเบอร์ไม่คุ้นตา

ใครอีก?

นรมนรู้สึกว่าหลังจากกลับมายังเมืองชลธี ในทางกลับกันธุรกิจก็มากขึ้น และดูเหมือนว่าคนที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดก็พร้อมที่จะเคลื่อนไหว

เธอกดรับสายอย่างใจเย็น

“นรมนพูด นี่ใครคะ?”