ตอนที่ 1016
บทที่ 1016 คนกำลังจะตายพูดความจริง
October 31, 2026
“แค่นี้หรือคะ”
นรมนคิดว่าเชษฐ์ ยังจะฝากเรื่องอะไรอื่นกับเธออีก คาดไม่ถึงเขาจะร้องขอเพียงแค่เรื่องจัดการงานศพ
เชษฐ์ยิ้มบางๆ
“เพียงเท่านี้ ชีวิตนี้พานพบอุปสรรคมากมาย เคยแค้น เคยรัก ก็ถือว่าชาตินี้ไม่เสียเปล่าแล้ว ชาตินี้ผมเป็นสามีภรรยากับอชิระ ชาติหน้าพวกเราจะยังได้อยู่ด้วยกัน มีเธอเป็นเพื่อนร่วมทางไปนรก ผมไม่โดดเดี่ยวอ้างว้างแล้ว”
แววตาลึกๆ ของเชษฐ์ฉายประกายความสุข
นรมนบอกไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไร
ไม่อาจปฏิเสธได้ เชษฐ์คือคนชั่ว! แต่สำหรับอชิระ เขาคือคนดี
เขาสร้างเกาะอิสระให้อชิระเพื่อให้อชิระได้ใช้ชีวิตอย่างสงบและมีความสุขจนถึงตอนนี้ แม้ว่าจะไม่อาจเป็นแม่ได้ แต่มีผู้ชายรักเธออย่างนี้ ก็เป็นเรื่องที่มีความสุข
“ค่ะ ฉันรับปากคุณ ว่าแต่ทำไมคุณแน่ใจอชิระจะอยากตายไปกับคุณล่ะคะ ถ้าเธออยากมีชีวิตต่อไป เป็นไปได้หรือคุณจะต้องส่งคนไปฆ่าเธอให้ได้”
“ถ้าเธออยากมีชีวิตต่อ งั้นผมก็ขอร้องคุณหาที่สงบๆ ให้เธอละกัน ไม่มีผมแล้ว เธอก็เหมือนดอกไม้ขาดน้ำหล่อเลี้ยง คงอยู่ต่อไปได้อีกไม่นาน ผมไม่รบกวนเวลาคุณมากนัก แค่หวังว่าคุณอย่าเอาความแค้นต่อผมไปลงกับเธอ เธอไม่รู้เรื่องอะไรด้วย”
แววตาของเชษฐ์ฉายความทุกข์โศก
เขาอยากจะเป็นที่พักพิงกันลมกันฝนให้อชิระไปตลอดชีวิต นึกไม่ถึงสุดท้ายตัวเองจะทำตามสัญญานี้ไม่ได้
นรมนเงียบงัน แต่ก็เท่ากับยอมรับคำร้องขอของเชษฐ์แล้ว
ในห้องรับแขกเงียบกริบครู่หนึ่ง เงียบจนทำให้รู้สึกกดดัน
เชษฐ์ถอนหายใจถามขึ้น “ไม่อยากรู้หรือผมจะใช้ความลับอะไรมาแลก”
“คุณอยากจะบอกก็บอกมา ไม่อยากบอกก็ช่างเถอะค่ะ”
นรมนจู่ๆ ก็รู้สึกว่าทั้งหมดนี้ไม่มีความหมายอีกแล้ว
เชษฐ์ใกล้จะตายแล้ว รับโทษทัณฑ์ตามกฎหมาย ไม่ว่าเขาเคยทำเรื่องอะไร วินาทีที่เขาถูกประหารก็ควรจะถือว่าทุกอย่างจบกันแล้ว
ถึงอย่างไรเขาก็เป็นคุณอารองของบุริศร์ เห็นแก่ความรักที่เขามีต่ออชิระ ช่วยเขาเรื่องงานศพ นรมนรู้สึกว่าตัวเองเป็นสะใภ้ของตระกูลโตเล็ก เป็นพี่สะใภ้ของธิดา ไม่มีอะไรที่เธอจะทำให้ไม่ได้
เธอจึงไม่ถามเรื่องความลับอะไรนั่นอีก
เชษฐ์มองเธอ แล้วถอนหายใจอีกครั้ง “นรมน คุณเป็นคนจิตใจดี เป็นผู้หญิงที่ดีมาก แต่คุณไม่เหมาะที่จะเป็นสะใภ้ของตระกูลโตเล็ก คุณเป็นอย่างนี้ ถ้าไม่มีบุริศร์ปกป้องล่ะก็ คุณคงจะตายไปนานแล้ว”
นรมนยิ้มเย็น “หรือว่าอชิระเหมาะเป็นสะใภ้ของตระกูลโตเล็กหรือคะ”
“ผมถึงได้ให้เธอหนีไปไกลๆ บาปทั้งหมด เรื่องชั่วร้ายทั้งหมดผมขอรับเพียงคนเดียว”
คำพูดของเชษฐ์กลับทำให้นรมนไม่รู้จะตอบโต้อย่างไร
“ฉันเหมาะหรือไม่ ตอนนี้พูดไปก็สายไปแล้วหรือเปล่าคะ ในเมื่อฉันแต่งงานเข้ามาแล้ว”
“ที่จริง ถึงคุณจะไม่เหมาะเป็นสะใภ้ของตระกูลโตเล็ก แต่ก็ทำให้ผมค่อนข้างชอบคุณ”
“อย่าคิดเด็ดขาด คุณไม่ได้ชอบอชิระหรือคะ”
นรมนปฏิเสธคำว่าชอบของเชษฐ์อย่างสุภาพ
เชษฐ์ยิ้มแล้ว ยิ้มอย่างผ่อนคลาย
“ถ้าลูกของธิดาเกิดแล้ว อย่าบอกเธอมีคุณตาอย่างผม ถือว่าผมไม่เคยมีตัวตนละกัน ตอนที่ผมสุขสบายไม่เคยให้ความอบอุ่นเธอ ตายแล้วก็ไม่ต้องให้ลูกหลานของเธอรับรู้”
นรมนจู่ๆ ก็รู้สึกเสียใจ เสียใจแทนธิดา
“ฉันจะทำตามที่คุณบอกค่ะ แต่ธิดาจะรับฟังฉันหรือไม่เรื่องนี้ฉันไม่รู้”
“ธิดาเด็กคนนั้น ไม่เหมือนแม่ของเธอสักนิด เมื่อก่อนผมเคยเสียใจที่เธอเพิ่งเกิดก็ต้องส่งเธอไปอยู่กับคนอื่นแล้ว ตอนนี้ดูไปแล้วเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง ถ้าให้เธออยู่กับแพรวาไม่รู้ว่าตอนนี้เธอจะเป็นคนยังไง”
คำพูดของเชษฐ์ทำให้นรมนย่นคิ้วนิดหนึ่ง
“ทำไมหรือคะ”
“คุณยังไม่เห็นข้อเสียของแพรวาหรือ”
เชษฐ์มองนรมน ยิ้มออกมา “ความลับที่อยากจะบอกคุณก็คือ แพรวาไม่ใช่คนดีอะไร”
“คำพูดนี้ไม่จำเป็นต้องให้คุณบอก และมันก็ไม่ใช่ความลับอะไร ถ้าคุณอยากจะพูดเรื่องพวกนี้ งั้นฉันขอตัวก่อนค่ะ”
นรมนพูดจบจะลุกขึ้น ก็ได้ยินเชษฐ์พูด “คุณรู้มั้ยผมมีลูกเลี้ยงคนหนึ่งชื่อกล้าณรงค์”
“รู้ค่ะ”