ตอนที่ 1050
บทที่ 1050 อยากตายใช่ไหม
October 31, 2026
หัวของบุริศร์ราวกับจะระเบิดขึ้น
เขาร้องดังอึก อยากจะทนกลั้นเอาไว้ แต่ทว่าคลื่นความเจ็บปวดที่รุนแรงนี้มาจากเส้นประสาท ทำให้ร่างของเขาถึงกับเซแล้วฟุบงบนตัวของนรมน
“บุริศร์！ คุณเป็นอะไรไป”
นรมนที่คิดพะวงอยู่กับอาการบาดเจ็บของเนตราเมื่อสักครู่ ยังไม่ทันดึงความคิดกลับมา ก็เห็นบุริศร์ฟุบลงที่ไหล่ของตัวเอง หนำซ้าท่าทางยังเจ็บปวดทรมาน
หัวใจของเธอจึงบีบรัดขึ้นทันใด
“ฉันจะโทรศัพท์เรียกป้องมา”
นรมนตื่นตระหนกตกใจ
เธอรู้ว่าบุริศร์ปวดเส้นประสาท แต่ไม่รู้ว่าอาการเขาจะเจ็บปวดรุนแรงและทรมานขนาดนี้
ร่างกายของเขาชักกระตุกขึ้น มือกุมศีรษะ ที่แทบอยากจะทุบสมองให้แตกละเอียด
นรมนมือสั่นเทาขณะที่โทรศัพท์
เมื่อป้องเห็นเป็นสายโทรศัพท์ของนรมน คิ้วจึงขมวดขึ้น
“พี่สะใภ้รอง ก็แค่เงินสดแสนกว่าหยวนเอง ไม่จำเป็นต้องโทรทวงจิกขนาดนี้มั้ง ผมไม่ได้จะไม่ให้สักหน่อย”
เสียงหัวเราะเย้าหยอกของป้องดังลอยมา
แต่นรมนกลับไม่มีอารมณ์ที่จะหยอกเย้าด้วย อีกทั้งยังพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้นไห้“ป้องรีบมาด่วน บุริศร์ปวดเส้นประสาทกำลังจะหมอสติแล้ว”
ป้องตกใจชะงัก
“ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้”
เมื่อวางสายโทรศัพท์ลง นรมนก็กอดบุริศร์อยู่ในอ้อมกอดไว้แน่น
“บุริศร์ ป้องกำลังมา คุณอดทนไว้นะ”
บุริศร์รู้ว่านรมนเป็นห่วง อยากจะยื่นมือไปบอกกับเธอว่าตัวเองไม่เป็นไร แต่ว่าคลื่นความเจ็บที่รุนแรงนี้ทำให้เขาแม้แต่อยากจะเปล่งเสียงก็ทำไม่ได้
วินเซนต์ออกมาเห็นเข้ากับภาพนี้พอดี
“เฮียเป็นอะไร”
เขารีบเข้ามาที่ข้างกายของบุริศร์ คิ้วขมวดแน่น
นรมนที่ไม่ค่อยสนิทกับเขา แต่บุริศร์บอกว่าเขาเป็นเพื่อนของตัวเอง นรมนจึงเชื่อใจเขาไปก่อน
“โรคปวดเส้นประสาทของเขากำเริบ ฉันส่งเขาเข้าวิลล่าคุณก่อนได้ไหม”
“อะไรคือได้ไหม รีบสิ แล้วโทรหาหมอหรือยัง”
วินเซนต์รับตัวบุริศร์จากมือนรมน
นรมนรีบพยักหน้า “โทรหาป้องแล้ว อีกสักพักก็คงจะมา”
“ส่งตำแหน่งไปให้ป้อง มีเขาอยู่คงไม่น่าจะมีปัญหา ทำไมถึงเจ็บเส้นประสาทได้ เมื่อก่อนไม่เป็นโรคนี้นิ”
วินเซนต์พลางพูดพลางพยุงตัวบุริศร์เข้าไปนอนในวิลล่า
บุริศร์เจ็บจนขดตัวเข้าด้วยกัน แผ่นหลังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ
“ผมจะไปดูว่ามียาแก้ปวดไหม จะได้ให้เขาประทังไปก่อน”
คำพูดของวินเซนต์ทำให้นรมนลังเลใจเล็กน้อย
ยังไม่สามารถเชื่อใจวินเซนต์ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์
วินเซนต์ก็ไม่ได้รอคำตอบจากเธอ ได้เดินตรงไปหากล่องยา
ลูกน้องคนหนึ่งห็นบุริศร์เป็นเช่นนี้ จึงรีบตามวินเซนต์เข้าไปในห้อง
“พี่เฟย เฮียบุริศร์ตอนนี้เป็นแบบนี้ ยังสามารถเป็นลูกพี่ของพวกเราได้อีกไหม”
“นายหมายว่ายังไง อยากตายใช่ไหม”
วินเซนต์จับลูกน้องยันชิดติดกำแพง และพูดอย่างดุดัน “ผมขอเตือนนายนะ คำพูดนี้ให้มันจบงตรงนี้ หากออกไปแล้วยังกล้าพูดจาไร้สาระอีก ผมเอานายตายแน่”
“พี่เฟย ผมก็แค่หวังดีกับพี่ หลายปีมานี้ เฮียบุริศร์มัวแต่ทำธุรกิจอยู่ข้างนอก ไม่ได้เป็นลูกพี่คนเดิมตั้งนานแล้ว ถ้าหากหลายปีมานี้ไม่ใช่เพราะพี่คอยดูแลจัดการเรื่องในสหภาพอย่างไม่คิดชีวิต ป่านนี้สหภาพQT ก็คงกลายเป็นอะไรไปแล้วก็ไม่รู้ ตอนนี้ถือว่าเป็นโอกาสที่ดี เฮียบุริศร์เจ็บป่วย ผู้หญิงข้างกายของเขาก็อ่อนแอ สู้พวกเรา……”
ลูกน้องทำท่าสังหาร
วินเซนต์หัวเราะขึ้นทันใด หัวเราะอย่างสำราญ แต่ว่าลูกน้องกลับรู้สึกขนพองสยองเกล้า
“พี่เฟย ผมหวังดีกับพี่นะ！ ผม……”
เขายังไม่ทันพูดจบ ก็ถูกวินเซนต์หักคอ
ร่างของลูกน้องทรุดลงไปกองกับพื้น นอนตายตาไม่หลับ
วินเซนต์ดึงผ้าปูที่นอนมาคลุมศพไว้ แล้วทำการหากล่องยาต่อจนเจอ จากนั้นกลับมาหานรมนโดยไม่แม้แต่หันกลับไปมองเขา
“พี่สะใภ้ ให้เฮียทานยาแก้ปวดก่อนนะ”
“ฉัน……”
นรมนที่ยังคงลังเล บุริศร์จึงคว้ายาแก้ปวดมาจากนั้นก็กลืนลงไป
ฤทธิ์ของยาไม่ได้ออกผลในทันที บุริศร์ยังคงมีอาการเจ็บปวดอยู่ แต่กลับคว้ามือของวินเซนต์มาแล้วพูดขึ้นอย่างยากลำบาก“จัดการเรื่องของเนตราก่อน อีกสักพักป้องก็จะมาถึงแล้ว อย่าให้เขาเห็นเป็นอันขาด”
“ครับ”
วินเซนต์ลุกขึ้นแล้วก็เดินออกไป
นรมนวางศีรษะของบุริศร์ไว้บนตักของตัวเอง แล้วมองแผ่นหลังของวินเซนต์ที่กำลังจากไป จากนั้นพูดขึ้นเสียงเบาๆ “บุริศร์ ตอนนี้คุณไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น”
บุริศร์กำมือของนรมนไว้แน่น อยากจะปลอบประโลมแต่ไม่รู้ว่าจะเอ่ยปากอย่างไร
จิตใจนรมนเป็นกังวลมาก เธออดไม่ได้ที่จะนึกถึงคำพูดของกิจจา
หนังสือโบราณแห่งหมู่บ้านดารายนนั้นอยู่ที่ไหนกันแน่
คนเหล่านี้หาไม่เจอ หรือว่ามีเพียงคนของหมู่บ้านดารายนเท่านั้นที่จะสามารถหาเจอได้
นรมนกำลังครุ่นคิดในใจ
เดิมทีไม่รู้ว่าโรคปวดเส้นประสาทของบุริศร์จะเจ็บรุนแรงขนาดนี้ ตอนนี้เห็นทีเรื่องตามหาหนังสือโบราณนั้นต้องทำอย่างเร่งด่วนแล้ว
เมื่อป้องมาถึง สีหน้าของบุริศร์ก็ขาวซีดอย่างน่าตกใจ
เขาจึงรีบทำการตรวจวินิจฉัยให้กับบุริศร์คร่าวๆอย่างรวดเร็ว สีหน้าดูค่อนข้างแย่
“ก่อนที่ผมจะมาถึงได้ทานยาแก้ปวดเหรอ”
“ใช่ ทานไปเม็ดหนึ่ง แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผล”
นรมนเป็นกังวลอย่างมาก
ป้องพูดเสียงเบาๆ “อาการเจ็บประสาทของเขาตอนนี้ยาไม่สามารถระงับบรรเทาได้แล้ว จำเป็นต้องใช้เครื่องอุปกรณ์ในการช่วยรักษา ตอนนี้ทางที่ดีที่สุดคือส่งเขาไปโรงพยาบาล”