บทที่ 1077 นี่คือตลาดมืด

นรมนไม่ได้กลับไปถามชัยณรงค์ เพราะเธอรู้ว่าถามไปก็เท่านั้น ชัยณรงค์ไม่มีทางตอบ เพราะถ้าต้องการบอก คงจะพูดชื่อออกมานานแล้ว

เพียงแต่แบบนี้ก็ไม่เลว

หลังจากเธอออกมา แสงแดดกำลังดี

นรมนพิงหน้าประตูรถมองดูพลทหารเหล่านั้นฝึกซ้อม รู้สึกดูดีขึ้นมาทันที สมองกลับทำงานอย่างอัตโนมัติ

คนที่ชัยณรงค์บอกให้เธอระวังคือใคร？

โสธร？

เขาคือคนที่นรมนสงสัยเป็นคนแรก แต่ถ้าเป็นโสธรจริง ๆ เมื่อเขาได้หนังสือโบราณทำไมถึงเอาไปให้วินเซนต์？ใช้หนังสือโบราณมาข่มขู่ตนเองโดยตรงไม่ดีกว่าเหรอ？

ในเมื่อโสธรรู้ว่าหนังสือโบราณเล่มนั้นมีความสำคัญกับตนเอง

แน่นอนว่าไม่มีทางเป็นวินเซนต์

แค่อาศัยที่บุริศร์เชื่อใจเขาเช่นนี้ นรมนก็เชื่อในตัวของวินเซนต์อย่างแน่นอน

งั้นจะเป็นใครไปได้อีก？

พฤกษ์？

พฤกษ์ติดตามบุริศร์มาหลายปี แถมยังเป็นคู่หมั้นของคมทิพย์ ไม่มีทางจะเป็นเขาไปได้

นรมนรู้สึกว่าสมองของตนเองใกล้จะพันกันยุ่งเหยิงแล้ว

จนเธอเกิดความใจร้อนด้วยซ้ำ อยากจะกลับไปถามชัยณรงค์ว่าแท้จริงแล้วคนใกล้ตัวคือใคร เพียงแต่เธอยังอดทนเอาไว้

เมื่อมิลินออกมาก็บังเอิญเห็นนรมนกำลังพิงประตูรถไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่ จึงเดินเข้าไปหาทันที

“เป็นอะไรไป？”

“หือ？ เปล่า แค่คิดว่าพรุ่งนี้จะให้อะไรเป็นของขวัญสามีของฉันดี”

นรมนยิ้ม

มิลินชะงักไปเล็กน้อย

“ให้ของขวัญสามีของเธอ ？ทำไมเหรอ？”

“ชีวิตต้องการการแสดงความในใจอย่างตรงไปตรงมา เขาช่วยชีวิตฉันฉันไม่ควรซื้อของขวัญให้เขาหรือไง？”

นรมนไม่เปิดเผยเรื่องวันเกิดของบุริศร์ ไม่ว่าจะเป็นมิลินหรือใคร และไม่ว่าเธอจะเป็นศัตรูหรือเพื่อน วันเกิดของบุริศร์เป็นเรื่องส่วนตัวไม่เหมาะสมที่จะพูดกับคนอื่น

มิลินถูกนรมนถามก็ตะลึงงัน

ชีวิตต้องการการแสดงความในใจอย่างตรงไปตรงมา？

เป็นแบบนี้เหรอ？

ไม่แปลกใจที่ทั้งสองคนมีความสัมพันธ์ต่อกันที่ดีแบบนี้

มิลินกล่าวด้วยรอยยิ้ม “จะออกไปช้อปปิ้งเหรอ？”

“ที่นี่มีอะไรน่าสนใจบ้างไหม？”

นรมนก็รู้สึกสนใจขึ้นมา

มิลินตอบ “แอฟริกาใต้ผลิตเพชร”

“ฉันเดาว่าสามีของฉันคงไม่ชอบของแบบนั้น”

นรมนทำปากมุ่ย

มิลินกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ยังมีของอย่างอื่นอีก ต้องไปเดินดูถึงจะรู้ แต่เธอนาฬิกาพกให้เขาก็ได้นะ ไม่ได้บอกกันว่าให้นาฬิกาข้อมือกับผู้ชายนั้นหมายความว่าอยากอยู่กับเธอทุกวินาทีหรือไง？ฉันเห็นว่าเธอแทบจะรอไม่ไหวที่จะได้อยู่กับประธานบุริศร์ ให้ของสิ่งนี้ก็เหมาะสมดีนะ”

นรมนได้ฟัง ก็รู้สึกสบายใจไม่น้อย

“ของขวัญชิ้นนี้ก็ไม่เลว ไปเถอะ พวกเราไปดูกัน ผลิตเพชรไม่ใช่หรือไง？ฉันอยากซื้อนาฬิกาข้อมือฝังเพชรให้สามีของฉัน เพื่อเป็นตัวแทนว่าความรักของฉันที่มีต่อเขานั้นยืนยาวดั่งเพชร ฉันอยากจะอยู่กับเขาทุกวินาที”

นรมนยิ้มอย่างเบิกบานทันที

ยากมากที่มิลินจะได้เห็นผู้หญิงเรียบง่ายเช่นนี้

แต่ก่อนมักจะรู้สึกว่านรมนเย็นชา ตอนนี้เพียงแค่พูดถึงบุริศร์ เธอก็จะเปลี่ยนเป็นอบอุ่นเหมือนแสงแดด

นี่คือพลังของความรัก

มิลินนึกถึงขุนอิน

เธอก็เคยเป็นเหมือนนรมนแบบนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะขุนอินยืนอยู่ผิดกลุ่ม เลือกเจ้านายผิด ตอนนี้พวกเขาทั้งสองคงจะมีความสุขดีใช่ไหม？

ตอนนี้ลูกของพวกเขาคงจะถึงวัยเรียนแล้ว

แววตาของมิลินปรากฏความหงอยเหงา

นรมนสังเกตได้อย่างว่องไวว่าอารมณ์ของมิลินดูเปลี่ยนไป จึงรีบกล่าวว่า “มิลิน เธอคุ้นเคยกับที่นี่ ทำไมเธอไม่พาฉันออกไปดูรอบ ๆ ล่ะ？”

“ได้เลย ต้องการคนไปด้วยไหม？”

นรมนส่ายหน้าทันที

“ไม่ต้องหรอก ฉันเชื่อใจเธอ”

คำพูดของนรมนทำให้มิลินชะงักงันไปเล็กน้อย

“เธอเชื่อใจฉัน？เพราะอะไร？พวกเราไม่ค่อยได้ติดต่อกัน แถมสามีของฉันยังตายเพราะเธอ เธอไม่กลัว……”

“ฉันจะกลัวอะไร？ขุนอินเป็นสามีของเธอเหรอ？นั่นคืออดีตสามีของเธอ หรือจะพูดอีกอย่าง เธอไม่ใช่คนที่แยกแยะไม่ได้ เธอรู้ว่าจุดจบของขุนอินไม่ได้เกิดจากฉัน อีกอย่างเธอคือคุณครูของกิจจา เธอดีกับกิจจาเหมือนกับเป็นลูกแท้ ๆ จะแข็งใจทำร้ายเขาลงได้อย่างไร？เธอยังเป็นอาจารย์ของโพนี่ ยิ่งไม่อาจทำให้โพนี่ลำบากใจได้ จริงไหม？”

นรมนให้เหตุผลสองอย่างติดต่อกัน ดึงกิจจาและโพนี่มาด้วย มิลินยังจะสามารถพูดอะไรได้อีก？

เธอมองนรมน กล่าวด้วยรอยยิ้ม “เธอดูไร้เดียงสา ความจริงแล้วฉลาดกว่าใคร”

ขอบคุณสำหรับคำชมเชยของเธอ ตอนนี้พวกเราออกไปกันได้หรือยัง？”

“ไปเถอะ”

มิลินกับนรมนขึ้นรถทันที

นรมนไม่คุ้นเคยกับที่นี่ มิลินจึงนั่งตำแหน่งคนขับ

หลังจากทั้งสองออกมาจากที่ตั้งกองกำลังทหาร มิลินก็พานรมนไปที่ตลาดการค้าที่ใหญ่ที่สุดของแอฟริกาใต้ทันที

นรมนเพิ่งเคยมาที่นี่เป็นครั้งแรก

“นี่คือ……”

นรมนมองตลาดนัดตรงหน้า คิดว่าตนเองมาผิดที่

หรือว่าพวกเขาไม่ได้ไปซื้อนาฬิกาข้อมือฝังเพชรที่ห้างสรรพสินค้า？

มิลินกลับกล่าวเสียงเบา “ที่นี่คือตลาดมืด”

“ตลาดมืด？”

นรมนได้ยินสองคำนี้ แต่ไม่ค่อยเข้าใจสักเท่าไหร่

มิลินเริ่มอธิบายให้เธอฟัง

“ที่นี่สามารถซื้อได้ทุกอย่าง ตราบใดที่เธอจ่ายในราคาเริ่มต้น เพียงแต่ที่นี่เป็นของโซนที่ไม่มีใครจัดการดูแล กลุ่มคนค่อนข้างซับซ้อน ต้องระวังเรื่องความปลอดภัย”

“ตลาดมืด？”

จู่ ๆ นรมนก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก

มิลินเห็นท่าทางของนรมน จึงรู้สึกเสียใจที่พาเธอมาที่นี่ไม่น้อย

“ทางที่ดีเธออย่าก่อเรื่อง ไม่ว่าใครก็ใช้อำนาจที่นี่ไม่ได้”