บทที่ 1078 ครอบครัวของพวกเรายากจนเหลือแค่เงิน

ตามคำแนะนำของผู้ชายมีเครา นรมนกับนภดลมาถึงบ้านหลังหนึ่งทางสุดทิศใต้ของตลาดมืด

บ้านหลังนี้มีความเก่าแก่ ให้ความรู้สึกลึกลับแก่ผู้คน แต่นรมนกลับมองเห็นลวดลายลิลลี่แมงมุมของบ้าน

หัวคิ้วของเธอขมวดเบา ๆ

เห็นได้ชัดเจนว่านภดลก็มองเห็น

เขากระซิบถาม “จะต้องเข้าไปเหรอครับ？ที่นี่อาจจะเป็นฐานที่มั่นของ HG มิลินล่อคุณมาที่นี่ไม่รู้ว่ามีเป้าหมายอะไร ตอนนี้ถ้าคุณเข้าไปแล้วเกิดอันตรายอะไร ผมไม่อาจช่วยได้ทัน”

“ไม่เข้าไปจะรู้ได้อย่างไรว่าแท้จริงแล้วมิลินมีแผนการอะไร？”

แววตาของนรมนเฉียบแหลม

“นายรอฉันอยู่ข้างนอก ทุกคนถ้าไม่มีคำสั่งจากฉันไม่อนุญาตให้เข้าไป”

คำพูดของนรมนทำให้นภดลโต้แย้งขึ้นมาทันที

“ไม่ได้ ผมจำเป็นต้องไปกับคุณ”

นรมนมองเห็นแววตาที่มุ่งมั่นของนภดล รู้ว่าเขาเป็นคนดื้อรั้น จึงถอนหายใจและกล่าวว่า “นายเข้าไปกับฉัน ส่วนคนอื่นรอฟังคำสั่งอยู่ที่เดิม”

“ครับ”

นภดลจัดการคนด้านนอก

นรมนเปิดประตูเข้าไปทันที

ด้านในไม่มีใครสักคน มีแค่เพียงมิลิน

เธอไม่แปลกใจสักนิดที่เห็นนรมน และกล่าวอย่างเรียบเฉย “มาแล้วเหรอ？”

“เธอพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อพาฉันมาที่นี่ ไม่ใช่ต้องการให้ฉันเข้ามาที่นี่หรอกเหรอ？มีเรื่องอะไรก็พูดมาเถอะ ทุกคนต่างรู้จักกันดีอยู่แล้ว ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องทำให้มันซับซ้อน”

นรมนหาที่นั่งลงไป เธอมองมิลินและถามอย่างเย็นชา “กิจจาถูกจับตัวมาที่นี่เกี่ยวข้องกับเธอหรือเปล่า？”

“เปล่า ฉันปฏิบัติต่อกิจจาเหมือนลูกของตัวเอง ถ้ามีสักวันที่พวกเราต้องเป็นศัตรูกันจริง ฉันจะไม่มีทางทำร้ายกิจจาแน่นอน”

คำพูดของมิลินทำให้นรมนพอใจมาก

ฉันเชื่อเธอ ตราบใดที่ไม่ทำร้ายกิจจา ฉันสามารถให้อภัยทุกอย่างที่เธอทำกับฉันได้ แต่ก่อนอื่นเธอต้องไม่ทำร้ายฉัน”

“ไม่มีทาง ฉันไม่กล้าหรอก”

มิลินพูดจบ ก็เหลือบมองไปข้างใน และกล่าวเสียงเบาว่า “วันนี้คนที่ต้องการพบเธอไม่ใช่ฉัน แต่เป็นคุณนาย”

ร่างกายของนรมนชะงักงันเล็กน้อย

นงลักษณ์？

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร นรมนรู้สึกกังวล

“ทำไมถึงเลือกเจอกันที่นี่？ไม่ได้บอกว่าจะไปประเทศ F หรือไง？”

“ประเทศ F ไม่ปลอดภัย คุณนายจะถูกเปิดโปงได้ง่าย แต่ที่นี่ไม่เหมือนกัน ที่นี่คือตลาดมืด ไม่ว่าใครก็สามารถมาซื้อของที่นี่ได้ ผู้คนค่อนข้างวุ่นวาย แต่กลับมีความปลอดภัยที่สุด”

คำอธิบายของมิลินทำให้นรมนพูดไม่ออก

เธอคิดอยู่สักพักถึงจะพูดออกมา “คนที่ขายข้อมูลคือคนของพวกเธอ？”

“ใช่”

“เข้าไปกันเถอะ”

นรมนลุกขึ้นทันที พูดกับนภดลข้างกาย “นายรออยู่ตรงนี้นะ”

“แต่ว่า ……”

“ไม่มีแต่”

ในครั้งนี้ นรมนมีความเด็ดเดี่ยวเป็นพิเศษ

นภดลเห็นเช่นนี้ เขาชะงักงันอย่างไม่ได้ตั้งใจ จากนั้นจึงหยุดอยู่กับที่

มิลินก็ไม่ได้เข้าไป เพียงแค่กล่าวเสียงเบา “เดินเข้าไปตามทางเดินร้อยเมตรแล้วเลี้ยวไปที่ห้องทางขวา”

นรมนสูดลมหายใจเข้าลึก ก้าวเท้าเดินเข้าไป

อาศัยการบอกทางของมิลิน นรมนมาถึงหน้าประตูห้อง

นี่คือห้องที่มีกลิ่นอายโบราณ แต่นรมนกลับรู้สึกตึงเครียด

เธอสูดลมหายใจเข้าลึกอีกครั้ง ผลักประตูเข้าไปทันที

ภายในห้องมีกลิ่นไม้จันทน์จาง ๆ

มีหญิงวัยกลางคนกำลังคุกเข่าหน้าแท่นบูชากลางห้องโถง

นรมนมองเห็นแผ่นหลังที่คุ้นเคย คิดว่าเป็นคิมกลับมาเกิดใหม่ทันที

“แม่”

เธอร้องเรียกออกมาอย่างไม่รู้ตัว ทันใดนั้นก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว

คิมไม่อยู่แล้ว ถึงแม้คนตรงหน้าจะเหมือนมาก แต่ก็ไม่มีทางเป็นคิมไปได้

แววตาของนรมนปรากฏความเจ็บปวด

นงลักษณ์หันกลับมาหลังจากได้ยินเสียง ใบหน้าที่ดูเหมือนคิมทำให้นรมนน้ำตาคลอ

“นรมน？”

เสียงอันอ่อนโยนของนงลักษณ์เรียกหาเธอ

นรมนพยายามควบคุมอารมณ์ที่ถาโถมอย่างหนัก เอ่ยถามด้วยรอยยิ้มบาง ๆ “คุณนายนงลักษณ์เรียกหาฉันมีธุระอะไรเหรอคะ？”

ร่างของนงลักษณ์ชะงักไปทันที แววตามีความงงงัน

เพียงแต่เธอปล่อยวางมันลงทันที

“การนัดเธอมาเจอที่นี่ ความจริงแล้วไม่มีทางเลือก เธออย่าได้โกรธเคืองกันเลย”

“เรียกหาฉันมีธุระอะไรเหรอคะ？”

นรมนไม่อยากพูดคุยนอกเรื่องกับเธอ

นงลักษณ์คือลูกสาวคนโตของคุณท่านตนุวร ซึ่งมีหน้าตาเหมือนกันจริง แต่เทคโนโลยีในปัจจุบันพัฒนาไปมากแบบนี้ หากต้องการทำหน้าให้มีความคล้ายกับคิมก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ก่อนที่ตัวตนของนงลักษณ์จะได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการ นรมนไม่ต้องการปล่อยความรู้สึกของตนเองตามสบาย

เพราะความรู้สึกของคนถูกทำลายง่ายมาก

เธอถูกพ่อแม่ตระกูลธนาศักดิ์ธนทำลายมาครั้งหนึ่งแล้ว จึงไม่อยากถูกทำลายเป็นครั้งที่สอง แน่นอนว่ายิ่งไม่ต้องการให้คุณท่านตนุวรเจอกับความเจ็บปวดแบบนั้น

นงลักษณ์รู้สึกแปลกใจกับปฏิกิริยาและท่าทางที่นรมนมีต่อตนเอง

“เด็กน้อย เธอไม่รู้เหรอว่าฉันเป็นใคร？”

“ฉันรู้ คุณคือแม่ของราเชน กล่าวกันว่าเป็นคุณป้าของฉัน พี่สาวฝาแฝดของแม่ฉัน แต่นี่มันเกี่ยวอะไรกับฉันด้วย？”