บทที่ 1094 ฉันต้องการให้บุริศร์อยู่กับฉันตลอดทั้งชีวิต

เป็นครั้งแรกที่ธิดาวีร์รู้สึกว่านรมนโหดเหี้ยมมากเกินไปแล้ว

ผู้หญิงคนนี้เมื่อก่อนเคยดีงามขนาดนั้น และยังดีกับตัวเองมากขนาดนั้นด้วย แต่ตอนนี้ทำไมถึงได้เลือดเย็นและไร้เยื่อใยมากขนาดนี้?

“นรมน เมื่อก่อนที่แกดีกับฉันล้วนเป็นการเสแสร้งใช่ไหมล่ะ? ในเมื่อแม่ฉันทำให้แม่แกต้องตาย แกก็คงจะเกลียดฉันมากใช่ไหมล่ะ? แต่ว่าอยู่ต่อหน้าพี่ชายฉัน แกยังแสร้งทำท่าทางว่าญาติดีกับฉันมาก ผู้หญิงอย่างแกนี่มันช่างหน้าซื่อใจคดจริง ๆ!”

ธิดาวีร์รู้สึกว่าตัวเองจำเป็นจะต้องใช้คำพูดแบบนี้มาโจมตีนรมน ไม่งั้นละก็ตัวเองจะต้องบ้าไปแน่ ๆ

นรมนกลับหัวเราะและพูดขึ้นว่า “มาถึงเวลาแบบนี้แล้ว เธออยากจะคิดยังไงก็คิดไปเถอะ เมตตากรุณาเธอมันก็โง่จริง ๆ แหละ”

พูดจบแล้ว เธอก็เอาผ้ายัดเข้าไปในปากธิดาวีร์เลย แล้วก็รู้สึกว่าทั้งโลกเงียบสงบลงแล้ว

ธิดาวีร์ยังคงพยายามอู้อี้อยู่ นรมนกลับไปนั่งที่เก้าอี้ แล้วล้วงโทรศัพท์ออกมาเริ่มเล่นโทรศัพท์ไป

วันนี้เป็นวันคริสต์มาสนะ เธอจะฉลองกับบุริศร์ยังไงดี?

จะมาเพราะว่าคนพวกนี้ แล้วทำให้พวกเธอหมดสนุกไม่ได้เด็ดขาด

นรมนจ้องมองร้านค้าในละแวกนี้ต่างก็โพสต์จัดโปรโมชั่นลดราคา จึงอดไม่ได้ที่จะกดเข้าไปดูสักหน่อย

ระยะเวลาครึ่งชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว

อยู่ ๆ ก็มีเสียง“บึ้ม”ดังขึ้นทีหนึ่ง นรมนรู้สึกว่าพื้นดินทั้งผืนต่างก็สั่นสะเทือนขึ้น

“เกิดอะไรขึ้น?”

นรมนรีบลุกยืนขึ้นมา

พฤกษ์เดินเข้ามา พอเห็นว่านรมนไม่เป็นอะไรถึงพูดขึ้นว่า “ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นครับ เหมือนกับจะเกิดระเบิดขึ้นไม่ใกล้ไม่ไกลจากที่นี่มาก น่าจะเป็นทางด้านประเทศFเกิดเรื่องอะไรขึ้นครับ”

ใจของนรมนหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง

ประเทศFเหรอ?

การกระทำของนงลักษณ์จะใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ?

ยังไม่รอให้เธอตั้งสติกลับมาได้ โทรศัพท์ของนงลักษณ์ก็โทรเข้ามาเป็นอันดับแรกแล้ว

“โอเคแล้ว”

“ขอบคุณมาก”

นรมนวางสายลง ที่หัวคิ้วก็มีรอยยิ้มเพิ่มขึ้นมาเสี้ยวหนึ่ง

ช่างง่ายดายและหยาบกระด้างจริง ๆ!

นงลักษณ์คนนี้ยิ่งอยู่ก็ยิ่งให้คนชื่นชอบแล้ว

นรมนให้พฤกษ์เอาตัวธิดาวีร์ไปเลย

พฤกษ์พูดขึ้นอย่างมีความกังวลเล็กน้อยว่า “แล้วระหว่างทาง……”

“วางใจเถอะ กล้าณรงค์น่าจะมาช่วยเธอไม่ได้แล้ว”

คำพูดของนรมนทำให้พฤกษ์อึ้งไปเล็กน้อย แต่ว่าก็ยังพยักหน้าแล้วเดินออกไป

เพิ่งจะเดินออกมา กิมจิก็พูดเสียงต่ำขึ้นว่า “นายหญิง พฤกษ์ ผมเพิ่งได้รับข่าวมาว่า วังขององค์ชามสามที่ประเทศFโดนคนวางระเบิด และยังมีคลังอาวุธของเขาก็โดนระเบิดไปด้วย ตอนนี้ประเทศFทั้งประเทศประกาศกฎอัยการศึกแล้ว และกล้าณรงค์โดนเรียกตัวออกไปค้นหาคนวางระเบิดแล้ว คาดว่าคงจะไม่มีเวลามาสนใจทางด้านนี้แล้วครับ”

นรมนยิ้มแล้วพยักหน้าเล็กน้อย

ธิดาวีร์อึ้งไปทั้งตัวเลย

เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง?

ทำไมถึงได้บังเอิญขนาดนี้?

เธอหันหน้าไปมองนรมนอย่างรวดเร็ว แล้วเห็นท่าทางนรมนที่ยิ้มอ่อน ๆ อยู่ ใจทั้งใจก็หนักหน่วงลงไปเรื่อย ๆ

คือนรมนเหรอ?

เธอมีความสามารถถึงขั้นยื่นมือเข้าไปถึงประเทศFได้เลยเหรอ? ยังสามารถทำการเคลื่อนไหวที่รุนแรงขนาดนี้ขึ้นมาได้อีกเหรอ?

เป็นครั้งแรกที่ธิดาวีร์พบว่า ตัวเองประเมินนรมนต่ำเกินไปจริง ๆ

ผู้หญิงที่ดูอ่อนแอคนนี้นี่มันเป็นคนเจ้าเล่ห์แกล้งทำตัวอ่อนแอเพื่อรอโอกาสชนะชัด ๆ ทำให้เธอไม่เคยคิดว่านรมนเป็นศัตรูจริง ๆ มาก่อนเลย แต่ว่าตอนนี้จะพูดอะไรก็สายไปซะแล้ว

ธิดาวีร์โดนพฤกษ์พาตัวไปแล้ว

นรมนก็อดไม่ได้ที่จะโล่งอกไปเปลาะหนึ่ง

หลังจากที่จัดการกับคนพวกนี้แล้ว อารมณ์ของเธอก็ผ่อนคลายลงเป็นอย่างมาก

หิมะยิ่งตกก็ยิ่งหนัก ยิ่งอยู่ก็ยิ่งมีกลิ่นอายของคริสต์มาสแล้ว

นรมนหันหน้ากลับไปพูดกับกิมจิว่า “ไม่ต้องคอยตามฉันแล้ว นายไปจัดแจงเวลาเองเถอะ ฉันจะอยู่ส่วนตัวกับบุริศร์ซะหน่อย”

“แล้วความปลอดภัยของคุณ……”

“มีบุริศร์อยู่ด้วย ความปลอดภัยของฉันยังจะเป็นปัญหาอีกเหรอ?”

ในตอนที่นรมนพูดถึงบุริศร์นั้นในดวงตาเต็มไปด้วยดวงดาว ที่เป็นประกายมากกว่าปกติ

กิมจิเห็นว่าเธอมีความสุขจริง ๆ ถึงได้พยักหน้าแล้วพูดว่า “ได้ครับ นายหญิง มีเรื่องอะไรเรียกผมได้ตลอดเวลาเลยนะครับ”

“อืม”

นรมนกระโดดขึ้นไปบนรถ แล้วก็ขับไปทางท่าเรืออย่างรวดเร็ว

พอถึงท่าเรือแล้ว นรมนก็ลงจากรถ แล้ววิ่งกลับไปบนเรือแต่กลับไม่เห็นบุริศร์

“ตัวเขาล่ะ? บุริศร์!”

นรมนตามหาไปจนทั่วแล้ว แต่ก็หาตัวบุริศร์ไม่เจอ

เธอรู้สึกเป็นกังวลขึ้นมาเล็กน้อย

แล้วก็รีบเอาโทรศัพท์ออกมาโทรหาบุริศร์ แต่ว่าโทรศัพท์ของอีกฝ่ายกลับปิดเครื่อง

จิตใจของนรมนเริ่มอยู่ไม่สุขแล้ว

เธอลงจากเรือสำราญมาอย่างร้อนใจ แล้วก็เห็นคนคนหนึ่งใส่ชุดซานตาคลอสและถือถุงของขวัญไว้แล้วยืนอยู่ที่ทางเข้าท่าเรือ เหมือนกับว่ากำลังรออะไรอยู่

นรมนเดินผ่านเขาไปอย่างรวดเร็ว แต่กลับโดนเขารั้งเอาไว้

“สาวสวยท่านนี้ วันนี้เป็นวันคริสต์มาส ไม่ทราบว่าคุณอยากได้ของขวัญคริสต์มาสอะไรครับ? ผมเป็นซานตาคลอส ไม่ว่าคุณอยากได้อะไร ผมก็สามารถทำให้คุณสมปรารถนาได้ทุกอย่างเลยนะครับ”

น้ำเสียงของอีกฝ่ายมีความผ่อนคลายและมีความสุขอยู่เล็กน้อย

นรมนิ่งอึ้งไปทั้งตัวเลย

เธอฟังเสียงที่คุ้นเคยนี้ไป แล้วก็จ้องมองคนที่ใส่ชุดซานตาคลอสหนักอึ้งที่อยู่ตรงหน้านี้ ในใจก็อดไม่ได้ที่จะพร่ำบ่นขึ้น

“บุริศร์ คุณเปลี่ยนแนวไปเป็นซานตาคลอสตั้งแต่เมื่อไหร่กันคะเนี่ย?”

“วันนี้เองแหละ ผมเป็นซานตาคลอสให้คุณโดยเฉพาะเลยนะ สาวสวย จะไม่เอาของขวัญจริง ๆ เหรอ?”

บุริศร์ยิ้มแล้วถามขึ้น

อยู่ ๆ นรมนก็วิ่งไปกอดเขาไว้แน่น ในดวงตามีแววน้ำระยิบระยับอยู่

“ฉันอยากจะให้บุริศร์อยู่กับฉันตลอดชีวิต นี่ก็คือของขวัญที่ฉันอยากได้ในวันคริสต์มาส ไม่ทราบว่าจะสามารถเป็นจริงได้ไหมคะ?”