ตอนที่ 1098
บทที่ 1098 และนี่ก็คือความรัก
October 31, 2026
“มีอะไรเหรอ?”
บุริศร์เห็นสีหน้าของนรมนเปลี่ยนสีไป ก็อดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมาคำหนึ่ง
“อ๋อ ไม่มีอะไร เรื่องส่วนตัวของผู้นิดหน่อยของผู้หญิงน่ะ”
นรมนรีบพูดขึ้น
เธอเองก็พูดแบบนี้แล้ว แน่นอนว่าบุริศร์ก็ไม่ถามต่อไปแล้ว
“ผมไปดูก่อนว่าแถว ๆ นี้มีร้านอะไรอร่อยหรือเปล่า พวกคุณสองคนเดินเล่นไปก่อนนะ”
“ได้ค่ะ”
บุริศร์พูดจบแล้วก็จากไป
พอเขาเดินไปแล้ว สีหน้าของนรมนก็ขรึมลงทันที
“ที่คุณพูดเป็นความจริงเหรอ?”
“ฉันจะไปหลอกคุณได้ยังไง? นี่ก็เป็นเรื่องที่ฉันบังเอิญไปได้ยินมา ไม่รู้ว่าเรื่องนี้เจตต์จะจัดการยังไง แต่ฉันกลัวว่าเขาจะผ่านด่านในใจของตัวเองไปไม่ได้ คุณก็รู้ หลายปีมานี้คนที่เขาสนใจมากที่สุดนอกจากคุณแล้วก็คือเธอ”
คำพูดของขวัญตาทำให้สีหน้าของนรมนยิ่งดูไม่ได้มากขึ้น
เทย่าโทรศัพท์หาเจตต์แล้ว!
นี่เป็นสิ่งที่ขวัญตาเพิ่งบอกตัวเองเมื่อกี้
เทย่า!
ตอนแรกก็เป็นเพราะว่าเธอมีพ่ออยู่ต่างประเทศคนหนึ่ง แล้วเพื่อจะหลอกล่อพ่อคนนั้นออกมาถึงได้ยอมปล่อยตัวเธอ แต่คิดไม่ถึงว่าจะมีความสามารถ แล้วถือโอกาสนี้หนีไปได้
ตอนนี้เธอถือได้ว่าเป็นนักโทษหลบหนี แต่กลับยังกล้าโทรศัพท์หาเจตต์!
โทรศัพท์หาเจตต์ในตอนนี้นี่อยากจะทำอะไรกันแน่?
เจตต์จะแต่งงานแล้ว แล้วเธอจะกลับมาก่อเรื่องอะไรอีก?
ในหัวสมองของนรมนเอาแต่คิดถึงปัญหานี้ไม่หยุด สีหน้าก็ดูไม่ได้เป็นอย่างมาก
แล้วความรู้สึกที่เจตต์มีต่อเทย่านั้นก็ซับซ้อนมาตลอด หลายปีมานี้คิดมาตลอดว่าเทย่าโดนพ่อของตัวเองบีบจนเป็นบ้า แต่สุดท้ายคิดไม่ถึงว่าเทย่าจะหลอกใช้คนทั้งหมด แล้วเจตต์จะให้อภัยเทย่าไหมนะ?
นรมนเองไม่รู้ แต่ว่ากลับรู้สึกไม่ค่อยสบายใจนัก
“อีกไม่กี่วันฉันจะไปหาเขาพูดคุยสักหน่อย”
“อย่าพูดว่าฉันเป็นคนบอกกับคุณนะ อย่าเอาฉันไปขายล่ะ นั่นเป็นสามีฉันนะ พวกเรายังจะต้องใช้ชีวิตด้วยกันอีกนะ”
คำพูดของขวัญตาทำให้นรมนหัวเราะขึ้นมาทันที
“คุณนี่จำเป็นต้องขนาดนี้เลยเหรอ? ระมัดระวังขนาดนี้! ฉันว่าคุณเอาเจตต์ได้อยู่หมัดขนาดนี้แล้ว ยังกลัวเขาไม่เอาคุณอีกเหรอ?”
“กลัวซิ ฉันต้องกลัวอยู่แล้ว คุณไม่ใช่ไม่รู้สักหน่อย ที่เขายอมแต่งงานกับฉันก็เพราะว่าฉันเป็นฝ่ายรุกทั้งนั้น ใครจะไปรู้ว่าในใจของเขาจะมีพื้นที่สำหรับฉันหรือเปล่า? ถ้าหากเป็นเพราะว่าเรื่องนี้ทำให้เขาโมโหขึ้นมาละก็ ฉันก็คงจะเป็นคุณนายเจตต์ไม่สำเร็จแล้ว”
ขวัญตาพูดได้อย่างน่าสงสารเป็นอย่างมาก ทำให้นรมนรู้สึกขำขึ้นมาทันที
“ฉันนี่ไม่เข้าใจจริง ๆ เลยว่าคุณไปถูกใจเขาได้ยังไงกัน? เมื่อก่อนเจตต์เป็นคุณชายเจ้าสำราญคนหนึ่งนะคุณไม่รู้เหรอ?”
“รู้ซิ แต่ว่าฉันก็ชอบแบบนี้”
ขวัญตาพูดแหะ ๆ ไป แต่ว่าในดวงตากลับจริงจังมาก
“เพราะอะไรล่ะ? บนโลกใบนี้คงไม่มีการชอบอย่างไม่มีเหตุผลหรอกมั้ง?”
ตรงส่วนนี้นรมนคิดไม่เข้าใจ
ขวัญตาครุ่นคิดไปครู่หนึ่งแล้วก็พูดว่า “ฉันจะบอกคุณ แต่คุณห้ามบอกเขานะ ฉันไม่อยากจะให้เขาดีกับฉันเพราะว่าเรื่องของเมื่อก่อน ฉันอยากจะให้เขาค่อย ๆ พบความดีของฉัน แล้วก็ค่อย ๆ รักฉัน”
“มีความมั่นใจขนาดนี้เลยเหรอ?”
“นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว”
ขวัญตาหน้าตาสะสวยตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ท่าทางที่มั่นใจในตัวเองของเธอยิ่งทำให้เธอมีเสน่ห์ทำให้คนหวั่นไหวมากขึ้น
นรมนถามขึ้นอย่างสงสัยเล็กน้อยว่า “ตกลงรู้จักได้ยังไงกัน?”
“เจตต์เคยช่วยชีวิตฉันไว้”
คำพูดของขวัญตาทำให้นรมนอึ้งไปเล็กน้อย
“เรื่องตั้งแต่เมื่อไหร่? ทำไมฉันถึงไม่รู้เรื่อง? ฉันไม่เคยได้ยินเจตต์พูดถึงเลยนะ ถ้าเขาเคยช่วยสาวสวยอย่างคุณคนหนึ่ง ก็คงจะเก็บคุณเข้าสต๊อกตั้งนานแล้วซิ? ยังจะต้องให้คุณมาตามจีบอย่างตอนนี้อีกเหรอ?”
คำพูดของนรมนนี้ทำให้ขวัญตารู้สึกเขินอายขึ้นมาเล็กน้อยแล้ว
“เป็นเรื่องจริง แต่ว่าเป็นเรื่องตอนที่เขาเป็นทหารแล้ว”
“ห๋า?”
ไม่ว่ายังไงนรมนก็คิดไม่ถึงว่าจะได้ยินคำตอบแบบนี้
ขวัญตาพูดเสียงต่ำขึ้นว่า “ปีนั้นฉันอายุแค่สิบแปด เพิ่งจะบรรลุนิติภาวะ พ่อของฉันก็เลยให้เงินฉันมานิดหน่อยให้เอาไปเที่ยวเล่น ฉันก็เลยนัดเพื่อนหลายคนออกไปเที่ยวต่างประเทศ แต่ว่าคิดไม่ถึงว่าฉันจะโชคร้ายขนาดนั้น เดินเที่ยวอยู่ต่างประเทศก็เจอกับการจู่โจมของผู้ก่อการร้ายเข้า ตอนนั้นฉันตกใจแทบแย่ ยังคิดว่าตัวเองจะตายอยู่ที่ต่างประเทศแล้ว แต่คิดไม่ถึงว่ากองกำลังรักษาสันติภาพของประเทศเราจะไปที่นั่น นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นท่าทางของทหารในกองกำลังรักษาสันติภาพ คุณไม่รู้หรอกว่า เจออันตรายในต่างแดน แล้วในตอนที่เห็นกองกำลังรักษาสันติภาพของประเทศตัวเองนั้นมันเป็นความรู้สึกยังไง”
พอพูดมาถึงตรงนี้ ขวัญตาก็เหมือนกับว่าสามารถย้อนกลับไปคิดถึงความหวาดกลัวและความไร้ที่พึ่งในตอนนั้นได้