ตอนที่ 1103
บทที่ 1103 ฉันไม่อาจปฏิบัติกับนายแย่ได้
October 31, 2026
“ผลจะออกมาเมื่อไร?”
เสียงนรมนค่อนข้างเย็นชา
ปาณีส่ายหน้าพูดขึ้น “การทดสอบสิ่งนี้มันยากลำบากมาก ฉันให้นภดลใช้คอนเน็กชั่นหาหมอที่ไว้ใจได้ อย่างเร็วที่สุดจะได้รับผลลัพธ์ตอนกลางคืน”
“ผลออกมาแล้วบอกฉันทันทีนะ ตอนนี้เธอกลับไปก่อน ทางนี้ฉันจะให้นภดลจับตาดู วันนี้อารมณ์ของคุณตาฉันไม่ค่อยมั่นคง ฉันกลัวตุลยาฉวยโอกาสนี้ลงมือ”
จิตใจนรมนไม่ค่อยสบายใจเท่าไรนัก
“ค่ะ แต่คุณนายคะ ตุลยาเป็นระเบิดไม่ตั้งเวลาอยู่เสมอ ให้เธออยู่ภายใต้คุณท่าน ฉันกลัวว่าสักวันหนึ่งเราจะเกิดเหตุการณ์มากมายจนป้องกันยากนะคะ”
คำพูดปาณีนรมนจะไม่เข้าใจได้อย่างไร?
แต่ตอนนี้เธอจะส่งหล่อนไปที่ไหนได้?
จับในส่วนที่ผิดไม่ได้ก็ไม่มีทางเอาเข้าคุกได้อย่างแน่นอน ถ้าเป็นคุกระหว่างประเทศ ก็ส่งธิดาวีร์เข้าไปแล้วหนึ่งคน ถึงส่งตุลยาไปอีกคนก็ไม่แย่ แต่นรมนอยากดูว่าตุลยาจะทำอะไรต่อไป?
บางทีเธออาจจะกลายเป็นสิ่งทดสอบความสามารถของตน ได้คำตอบที่ตนเองต้องการ
“เรื่องนี้ฉันจะพิจารณาดู”
นรมนพูดจบก็ให้ปาณีกลับไปก่อน ตัวเองโทรหานภดล แล้วพูดเรื่องนี้
หลังจากทำทุกอย่างเสร็จแล้ว นรมนก็ขับรถไปคฤหาสน์หลังเก่าตระกูลโตเล็ก
เธอยังไม่ถึงประตูคฤหาสน์หลังเก่า ก็เห็นร่างคุ้นเคยหนึ่งเดินวนไปวนมาที่ประตู
คิ้วนรมนขมวดเล็กน้อย แต่ก็ยังจอดรถ
“นาวิน”
เธอตะโกนเรียกชื่อนาวิน
นาวินหันศีรษะกลับมาทันที เห็นนรมนจอดรถที่ประตู ก็คิดมากสับสนอย่างอดไม่ได้
“พี่สะใภ้”
นาวินเรียกพี่สะใภ้แล้วรู้สึกหน้าแดงนิดหน่อย ถึงเขาจะไม่ใช่คนที่ทำอะไรผิดกับนรมนและบุริศร์ แต่อย่างไรแล้วธิดาวีร์ก็เป็นภรรยาเขา
นรมนก็มองออกถึงความกระอักกระอ่วนของเขา ยิ้มขณะพูดขึ้น “มีเรื่องอะไรก็เข้าไปคุยกันเถอะ”
“ครับ”
นาวินพยักหน้า
ทั้งสองเดินตามกันเข้าไปในคฤหาสน์หลังเก่า
บุริศร์ตื่นแล้ว ป้าหวานบอกเขาว่านรมนออกไปทำธุระ บุริศร์ฉวยโอกาสเวลานี้ติดต่อชัยยศ จัดการเรื่องธุรกิจบริษัทสักหน่อย
เพิ่งจัดการเสร็จเรียบร้อย บุริศร์ก็เห็นนรมนเดินเข้ามากับนาวิน
“ทำไมพวกคุณสองคนกลับมาด้วยกัน?”
เขาค่อนข้างประหลาดใจ ถามอย่างลวกๆ
นรมนยิ้มขณะพูดขึ้น “เจอกันที่ประตู ไหนๆ ก็มาแล้ว ตอนเย็นกินข้าวด้วยกันเถอะ”
สำหรับข้อเสนอของนรมน นาวินกำลังอยากปฏิเสธ เห็นสายตาบุริศร์ค่อนข้างเปลี่ยนไป ความหมายนั้นคือให้ตนตกลง
นาวินจึงพยักหน้าพูดขึ้น “ครับ”
“งั้นพวกคุณคุยกันไป ฉันจะขึ้นไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า”
นรมนรู้ ที่นาวินมาที่นี่อาจจะมาหาบุริศร์เพราะเรื่องธิดาวีร์ ตัวเองอยู่ข้างๆ นาวินอาจจะค่อนข้างกระอักกระอ่วน จึงออกไปล่วงหน้า
สำหรับความดีงามของนรมน นาวินรู้สึกซาบซึ้งหาที่เปรียบไม่ได้จริงๆ
หลังจากนรมนเข้าไปในห้องนอน บุริศร์ก็ชี้โซฟา แล้วพูดขึ้น “นั่งสิ ครอบครัวเดียวกันไม่ต้องอึดอัดขนาดนั้น”
นาวินกลับรู้สึกค่อนข้างละอายใจ
“ประธานบุริศร์ ขอโทษเรื่องธิดาจริงๆ ครับ”
“ถ้านายมาเพื่อขอร้องให้เธอ งั้นก็ไม่ต้องพูดแล้ว อีกอย่าง เรียกฉันว่าพี่ใหญ่ก็พอ ทำไมเรียกฉันว่าประธานบุริศร์อีก? ฉันให้นายเรียกพี่ใหญ่ไม่ได้เหรอ?”
เสียงบุริศร์เบาบางเรียบเฉย แต่ทำให้จิตใจนาวินชะงักทันที
ธิดาวีร์เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เขาไม่กล้าหวังให้บุริศร์ให้อภัยตนจริงๆ ดังนั้นจึงเรียกเขาว่าประธานบุริศร์ แต่ตอนนี้ได้ยินบุริศร์พูดแบบนี้ ดวงตานาวินก็เปียกชื้นนิดหน่อยทันที
“พี่ ขอโทษครับ”
“นายไม่ได้ทำอะไรผิดกับฉัน จะขอโทษทำไม”
บุริศร์กับนาวินถือว่าเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก นิสัยเขาเป็นอย่างไรบุริศร์รู้ดีที่สุด
เขาชงชาหม้อหนึ่งกับมือ รินให้นาวินหนึ่งแก้ว จากนั้นก็พูดเสียงทุ้ม “คนที่ทำผิดก็คือธิดา ไม่ใช่นาย นายไม่จำเป็นต้องขอโทษแทนเธอ”
“แต่ยังไงเธอก็เป็นภรรยาผม”
เสียงนาวินรู้สึกแย่นิดหน่อย
ทำไมบุริศร์จะไม่รู้ความรู้สึกแบบนี้ล่ะ?
เขาคิดใคร่ครวญสักพักแล้วพูดขึ้น “นาวิน สุขภาพดีขึ้นหรือยัง?”
“ดีขึ้นมากแล้วครับ ล้างพิษไปแล้ว ขอบคุณครับพี่”
บุริศร์ยกถ้วยชาแดงมาจิบ จากนั้นก็พูดขึ้น “ฉันรู้ ในฐานะผู้ชายนายอยากรับโทษแทนภรรยาตัวเอง ถ้าฉันเดาไม่ผิด นายอยากเปลี่ยนตัวให้ธิดาออกมา และนายรับโทษแทนเธอด้วยใช่ไหม?”
มือนาวินไม่รู้จะว่าควรวางที่ไหน
จริงๆ ด้วย เขาคิดแบบนี้ แต่ถูกบุริศร์ถามออกมา ทำไมรู้สึกว่ามันผิดปกติล่ะ?
บุริศร์เห็นท่าทางเขาแล้วก็รู้ว่าตัวเองเดาถูก
เขาถอนหายใจแล้วพูดขึ้น “นาวิน ในฐานะผู้ชายนายคิดแบบนี้ ทำแบบนี้ได้ฉันชื่นชมมากนะ แต่นายเคยคิดไหม? ธิดาทำลายตั้งแต่รากแล้ว เมื่อก่อนเธอหักหลังฉัน บอกว่าเพื่อนาย แต่จริงๆ แล้วก็แค่ทำเพื่อตัวเธอเอง เธอกลัวตัวเองสูญเสียนายไปแล้วจะไม่มีที่พึ่งพิง ก็เลยทุ่มสุดตัว”
“ถึงจะเป็นแบบนี้ก็ไม่ผิดนะครับ แสดงว่าเธอรักผมลึกซึ้งมาก เห็นผมเป็นที่พึ่งเดียว”
การโต้แย้งของนาวินทำให้บุริศร์รู้ว่าก่อนเขามาก็คิดเรื่องพวกนี้ไว้แล้ว
“โอเค ถึงจะไม่พูดเรื่องพวกนี้ นายรับประกันได้ไหมว่าธิดากลับมาแล้วจะไม่ทำร้ายฉันกับนรมนอีก? นายรับประกันได้ไหมว่าเธอจะไม่ติดต่อกล้าณรงค์อีก? นายรับประกันได้ไหมว่าธิดาจะไม่หลอกใช้ลูกในท้องบีบบังคับให้นายร่วมมือกับเธออีก? ถ้าเรื่องพวกนี้นายรับประกันได้ งั้นฉันก็สัญญากับนาย”