ตอนที่ 1104
บทที่ 1104 รนหาที่ตายจริงๆ สินะ
October 31, 2026
นาวินเห็นโทรศัพท์บุริศร์ดัง ก็รีบยืนขึ้นมา
“พี่ งั้นผมกลับไปเก็บของก่อนนะครับ”
“โอเค ขับรถระวังหน่อยนะ”
บุริศร์พยักหน้า
นาวินหยิบกุญแจรถเดินออกไป
บุริศร์เหลือบมองเบอร์ที่โทรศัพท์ แล้วกดเลื่อนรับสายทันที
“ประธานบุริศร์ ระบบกล้องวงจรปิดทางด้านคุณท่านตนุวรมีบางอย่างเกิดขึ้น”
ชัยยศโทรมา
“ว่ามา”
บุริศร์พูดขึ้นเรียบๆ
ชัยยศพูดเสียงทุ้ม “โทรศัพท์บ้านของคุณท่านตนุวรเพิ่งโทรออกเบอร์หนึ่ง ไม่ใช่เบอร์ในเมืองนี้ ผมสืบตามแล้ว เป็นเบอร์ประเทศFครับ”
“ประเทศFเหรอ?”
คิ้วบุริศร์ขมวดเล็กน้อย
“รู้แล้ว สืบต่อไป”
หลังจากพูดจบ บุริศร์ก็วางสาย
นรมนเดินลงมาจากด้านบน ไม่เห็นนาวินก็โล่งใจ
“นาวินไปแล้วเหรอ?”
“อืม เดี๋ยวย้ายกลับมาตอนกลางคืน ฉันให้หุ้นหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของบริษัทกับเขา”
คำพูดบุริศร์ทำให้นรมนตกตะลึงเล็กน้อย
“ใจกว้างจัง? คุณไม่ได้ติดหนี้เขา คนที่ติดหนี้เขาคือธิดาวีร์”
“ฉันรู้ หุ้นหนึ่งเปอร์เซ็นต์นั่นก็ของธิดาวีร์”
คำพูดบุริศร์ทำให้นรมนตกตะลึงอีกครั้ง
“สามี นี่คุณภายนอกดูดีแต่ข้างในใจร้ายเกินไปไหม?”
“ต่อไปธิดาวีอยู่ในคุกระหว่างประเทศ แบ่งไปก็ไม่ได้ใช้ ให้นาวินดีกว่า ถ้าลูกคลอดออกมาแล้ว นาวินต้องเลี้ยงดูเด็กคนหนึ่งต้องใช้เงินเยอะมาก และตระกูลโตเล็กเราติดหนี้ตระกูลนาคชำนาน ธิดาไม่เข้าใจสถานการณ์เกินไปจริงๆ”
ถึงบุริศร์จะพูดเช่นนี้ แต่อารมณ์ก็ไม่ได้ผันผวนมากนัก
นรมนรู้ว่าเขาหัวใจสลายไปแล้ว
ผิดหวังธิดาอย่างสมบูรณ์
นรมนกลัวเขาจะพูดเรื่องนี้ต่อไป จึงรีบพูดขึ้น “ตอนบ่ายฉันจะไปบ้านคุณตา”
“ตุลยาก่อเรื่องให้สับสนเหรอ?”
คำพูดบุริศร์ทำให้นรมนยิ้มขึ้นมา
“คุณไม่รู้อะไรเลย ตุลยาคนนี้น่ะ ไม่รนหาที่ตายก็ไม่ตายหรอก”
นรมนเล่าเรื่องที่บ้านคุณท่านตนุวรอย่างชัดเจน
หลังจากบุริศร์ฟังจบ ก็พูดขึ้นทันที “เมื่อกี้ชัยยศโทรมาบอกฉัน บอกว่าที่บ้านคุณตามีคนใช้เบอร์โทรศัพท์บ้านติดต่อคนประเทศF คุณว่าจะเป็นคุณตาไหม?”
นรมนตกตะลึงทันที
“เป็นไปได้ไง? ถึงคุณตาจะอยากเจอนงลักษณ์ ก็ไม่มีทางรู้เบอร์โทรศัพท์ของเธอ ถึงให้คนไปสืบ คุณว่านงลักษณ์แกล้งตายมาตั้งหลายปี จะใช้ชื่อจริงของตัวเองเปิดซิมโทรศัพท์เหรอ? ถ้าไม่มีซิมโทรศัพท์ชื่อนงลักษณ์ คุณตาจะสืบเจอเบอร์โทรศัพท์นงลักษณ์ได้ยังไง?”
คำพูดนรมนทำให้ดวงตาบุริศร์หรี่ลง
“งั้นเหลือความเป็นไปได้เดียว ตุลยาเป็นคนโทร”
“เธอเหรอ? เธอรู้เบอร์โทรศัพท์ของนงลักษณ์ได้ยังไง?”
นรมนรู้สึกน่าขำเล็กน้อย
บุริศร์กลับพูดขึ้นเรียบๆ “เธอไม่รู้เบอร์โทรศัพท์นงลักษณ์ แต่มีความเป็นไปได้อย่างมากว่าเธอจะรู้เบอร์กล้าณรงค์ อย่าลืมนะ ครั้งหนึ่งชาวีเคยร่วมมือกับกล้าณรงค์”
คำพูดนี้ปลุกนรมนให้ตื่นทันที
นี่ตุลยาตั้งใจจะร่วมมือกับกล้าณรงค์จริงๆ เพื่อจัดการเธอกับคุณท่านตนุวรเหรอ?
สีหน้านรมนหนักอึ้งขึ้น
“สืบเบอร์โทรศัพท์อีกฝ่ายได้ไหม?”
“ฉันลองดูได้”
ในเมื่อบุริศร์พูดคำนี้ แน่นอนว่าจัดการได้
ดวงตานรมนมีความไม่แยแส
“ถ้าตุลยามันร่วมมือกับกล้าณรงค์จริงๆ งั้นเธอก็ใกล้จะรนหาที่ตายแล้ว”
“แค่คนคนเดียวไม่ต้องใช้ความพยายามมากหรอก ฉันจัดการเองก็พอ”
คำพูดบุริศร์ทำให้นรมนส่ายหน้า
“ไม่ ฉันต้องทำเอง ยังไงแล้วเธอก็เป็นน้องสาวแท้ๆ ของฉัน ถึงจะพาเธอไปสู่ความตาย ก็ต้องให้เธอแพ้อย่างสุดจิตสุดใจ”
นรมนพูดแบบนี้ บุริศร์ก็ทำได้แค่เคารพความคิดของเธอ
“เอาล่ะ ไม่พูดเกี่ยวกับเธอแล้ว คืนนี้อยากกินอะไร?”
“แล้วแต่เลย”
นรมนรู้สึกค่อนข้างเหนื่อย
เธอพิงโซฟา พูดเสียงทุ้ม “วันนี้ตอนบ่ายฉันไปหลายที่ และปาณีบอกฉันว่าเธอสงสัยว่าตุลยาจะวางยาพิษคุณตา แต่ครั้งนี้หล่อนฉลาด ไม่ได้วางมันไว้โจ่งแจ้ง แต่ใช้กลิ่นสองชนิดข่มกันเพื่อบรรลุเป้าหมาย”
นรมนเล่าคำพูดปาณีอีกครั้ง
บุริศร์ฟังจบดวงตาก็มีความโกรธแค้น
“ไม่ว่ายังไง คุณตาก็เป็นคุณตาแท้ๆ ของเธอ ไม่คิดว่าเธอจิตใจโหดเหี้ยมแบบนี้?”
“ตุลยาโดนชาวีทำให้เสียคนไปแล้ว ไม่รู้จักอะไรผิดอะไรถูกต้องนานแล้ว มีแค่ความสุขกับความทุกข์ ใครทำให้เธอทุกข์ เธอก็ต้องการชีวิตคนนั้น ผู้หญิงคนนี้ถูกเลี้ยงให้เสียตั้งแต่แรกแล้ว”
นรมนส่ายหน้า ถอนหายใจเล็กน้อย
ว่ากันว่าคนที่สนิทมากที่สุดในโลกก็คือญาติทางสายเลือด แต่ญาติอย่างตุลยาคนนี้ เธอชอบไม่ลงจริงๆ
ถ้าคิมยังมีชีวิตอยู่ บางทีเธออาจจะคำนึงถึงความรู้สึกคิม ตอนนี้คิมไม่อยู่แล้ว เธอก็ไม่อยากให้ตัวเองได้รับความไม่เป็นธรรม ยิ่งไม่อยากทำร้ายคนใกล้ตัวที่สุดเพราะสิ่งที่เรียกว่าความเห็นอกเห็นใจและความใจดีของตัวเอง
บุริศร์ดึงมือเธอมาวางไว้บนฝ่ามือตัวเอง
ฝ่ามือเขาแห้งและอบอุ่น ทำให้รู้สึกอบอุ่นมาก นรมนรู้สึกตัวเองได้รับการรักษาในพริบตาเดียว
“สามี คุณเป็นผู้ชายอบอุ่นจริงๆ”
“งั้นเหรอ? คนนอกบอกว่าฉันเย็นชากันหมด”
บุริศร์เพิ่งได้ยินคำว่าผู้ชายอบอุ่นจากปากภรรยาเป็นครั้งแรก
ผู้ชายอบอุ่นเหรอ?
เขาเป็นงั้นเหรอ?