ตอนที่ 1164
บทที่ 1164 ฉันไม่เคยคิดว่าคุณทำผิดพลาดเลย
October 31, 2026
“บุริศร์ คุณบ้าไปแล้วเหรอ?”
เจตต์กระโดดขึ้นมาทันที
“งานแต่งฉันอีกสามวัน ถ้าคุณอยากจัดงานแต่งชดเชยด้วยกัน เห็นได้ชัดเลยว่านายอยากแย่งซีนภรรยาฉันใช่ไหม? นายข่มเหงที่ฉันไม่ใช่สี่คุณชายแห่งเมืองชลธีใช่ไหม?”
“ใช่”
บุริศร์ตอบทันที กลับทำให้เจตต์หายใจไม่ออกอยู่ตรงนั้น
นรมนยิ้ม รีบดึงบุริศร์มาพูดขึ้น “ช่างเถอะ พอได้แล้ว ดูคุณทำให้พี่ฉันตกใจสิ เดี๋ยวเขาร่วมงานแต่งไม่ได้ ระวังพี่สะใภ้ฉันจะมาโวยวายใส่คุณ”
“จริง ห้ามทำให้ผู้ชายฉันกลัว”
ขวัญตารีบคว้าแขนเจตต์
“ไม่จัดด้วยกันเหรอ?”
บุริศร์มองนรมนอย่างจริงจังมากแล้วถามขึ้น
ทันใดนั้นหัวใจนรมนก็เต้นเร็วขึ้น
งานแต่งน่ะ บางทีก็เฝ้าคอยจริงๆ นั่นแหละ
“ช่างเถอะ ไม่ผสมโรงแล้ว”
นรมนยิ้มเรียบๆ ในดวงตามีความเสียใจนิดหน่อย แต่บุริศร์เห็นอย่างรวดเร็ว
“งั้นก็อีกสองวัน เร็วกว่าเขาหนึ่งวัน”
คำพูดนี้ของบุริศร์พูดได้กวนตีนมากเลยล่ะ
เจตต์พูดขึ้นอย่างเสียดสี “พูดง่ายจังนะ เวลาสองวัน เดาว่าทำชุดเจ้าสาวชุดพิธีการให้นรมนไม่ทันหรอก”
“นรมนมีพิธีการกับชุดเจ้าสาว”
คำพูดบุริศร์ทำให้นรมนตะลึงอย่างช่วยไม่ได้ เธอนึกถึงชุดราตรีชุดนั้นเมื่อแปดปีก่อนอย่างช่วยไม่ได้
ตัวนั้นเหรอ?
ไม่ว่ามองอย่างไรเจตต์ก็รู้สึกบุริศร์ขวางหูขวางตาไปหมด
“เฮ้ คุณคงไม่ให้นรมนใส่ชุดราตรีเมื่อแปดปีก่อนแต่งงานหรอกนะ?”
“ไม่มีทาง เป็นตัวที่ทำใหม่ พรุ่งนี้จะขนส่งทางอากาศกลับมา”
เมื่อบุริศร์พูดคำนี้ นรมนก็ตกตะลึงทันที
“คุณทำตอนไหน?”
“หาคนมาทำเมื่อสามเดือนก่อน ตอนนั้นฉันก็อยากจัดงานแต่งให้คุณ แต่เรื่องราวมันเยอะเกินไป ชุดราตรีก็ยังทำไม่เสร็จ ก็เลยยืดเยื้อมาตลอด ยังไงแล้วท้ายปีก็สนุกด้วยกัน เรามาจัดงานแต่งกันเถอะ”
บุริศร์พูดอย่างสงบผ่อนคลาย แต่นรมนมองออก ว่าเขาวางแผนกลอุบายไว้นานแล้ว
เจตต์พูดขึ้นอย่างไม่ค่อยพอใจ “นายแต่งงานก่อนพวกเรา จะกันซีนพวกเราอีกแล้ว ขอร้องล่ะ ถึงนายจะอคติกับฉัน แต่เปิดทางให้ขวัญตาหน่อยได้ไหม?”
คำพูดนี้ทำให้นรมนตกตะลึงเล็กน้อย
เธอมองไปที่ขวัญตา พูดขึ้นอย่างรู้สึกผิด “พี่สะใภ้ ขอโทษนะคะ”
“ขอโทษอะไรกัน ในวันแต่งงาน เราล้วนเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุด”
ขวัญตากลับไม่สนใจเรื่องนี้
บุริศร์เห็นเจตต์พูดแบบนี้ คิดแล้วพูดขึ้น “งั้นเราเอาสี่วันต่อมาก็ได้ เป็นวันส่งท้ายปีเก่าพอดี ครึกครื้น”
“โอเค”
คุณท่านตนุวรเคาะจังหวะทันที
จู่ๆ นรมนก็รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย
แม้ว่าเธอเป็นแม่ลูกสองแล้ว เมื่อได้ยินว่าตัวเองกำลังจะจัดงานแต่งงาน เธอก็ยังดีใจมากอย่างควบคุมไม่ได้
ในนี้คนที่มีความสุขมากที่สุดก็คือคุณท่านตนุวร
สามวันต่อมาในฐานะคุณตาของเจตต์ เห็นเจตต์แต่งงานกับลูกสะใภ้เข้าบ้าน สี่วันต่อมาในฐานะคุณตานรมน ก็จับมือนรมนเดินพรมแดง ส่งนรมนแต่งงานด้วยตัวเอง
เขารู้สึกพระเจ้าดีกับเขาเหลือเกิน
หลังจากคุณท่านตนุวรกำหนดแล้ว หลายคนก็เริ่มเตรียมการ
บุริศร์พานรมนกลับไปที่ห้อง
นรมนพูดอย่างตะลึงเล็กน้อย “จะจัดงานแต่งชดเชยจริงๆ เหรอ?”
“คุณไม่ชอบเหรอ?”
บุริศร์มองนรมน รู้สึกเป็นหนี้เธอมากเกินไปจริงๆ
นรมนพูดอย่างเกรงใจ “ก็ไม่ใช่ไม่ชอบ แค่รู้สึกว่าลูกๆ เราก็โตกันขนาดนี้แล้ว ยังจัดงานแต่งชดเชยอีก คนอื่นจะหัวเราะเยาะเอาง่ายๆ”
“ใครกล้าหัวเราะคุณ? ผู้หญิงคนอื่นมี ฉันก็อยากให้คุณมี ที่ติดหนี้คุณในอดีต ฉันก็จะพยายามชดเชยให้ นรมน ฉันไม่อยากขออย่างอื่น ฉันแค่อยากให้คุณมีความสุข ปลอดภัย แข็งแรง นี่คือความปรารถนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฉันในชีวิตนี้”
ทันใดนั้นนรมนก็รู้สึกประทับใจ
เธอลุกขึ้นเดินไปข้างหน้ากอดบุริศร์ เขย่งเท้าอย่างไม่อ้อมค้อม แนบริมฝีปากอบอุ่นของตัวเองเข้ากับริมฝีปากบางของเขา
ร่างบุริศร์แข็งทื่อทันที ต่อมาก็กลายเป็นรุกทันที โยนนรมนลงบนเตียง จากนั้นก็ขึ้นไปทันที
การต่อสู้ของทั้งสองค่อนข้างดุเดือด
หลังจากผ่านไปหนึ่งรอบ นรมนก็เหนื่อยแทบไม่ไหวแล้ว แต่บุริศร์กลับเต็มไปด้วยพลัง มุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย
ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงคำพูดคมทิพย์ ไม่มีอะไรแก้ไม่ได้ด้วยการนอนจริงๆ
นรมนมองบุริศร์ด้วยเจตนาดึงดูดความสนใจแล้วถามขึ้น “คุณยังโกรธอยู่ไหม?”
บุริศร์ยิ้มอย่างหมดหนทางนิดหน่อย
“ถ้าฉันบอกว่ายังโกรธอยู่ล่ะ?”
“ทำไมใจแคบขนาดนั้น? ฉันลงแรงไปตั้งขนาดนี้ มีแค่พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าเอวฉันจะหักแล้ว บุริศร์ คุณไม่รักฉันแล้วสินะ”
ขณะที่นรมนพูดก็เบ้ปากขึ้นมา
บุริศร์ยิ้มพอใจอย่างมาก กอดเธอด้วยผ้าห่มแล้วกอดเข้าอ้อมแขน
“ยัยโง่”
“ก็โง่กับคุณ”
นรมนยิ้มตาหยี ในดวงตาสวยนั้นระยิบระยับ เป็นเงาของบุริศร์ทั้งหมด
“นอนเถอะ”
บุริศร์ก็ไม่อยากทรมานเธอแล้ว