ตอนที่ 1171
บทที่ 1171 นี่ถือว่ารู้ใจกันและกัน?
October 31, 2026
เมื่อกิจจามองไปยังนภดล เขาก็ไม่ค่อยเข้าใจความหมายของคุณนายตระกูลจันทรวงศ์?
แด๊ดดี้กับหม่ามี้ทำร้ายคุณอานภดล?
เป็นไปได้อย่างไรกัน?
แม้จะรู้สึกไม่แน่ใจ แต่กิจจาก็ถอยหลังออกไปสองก้าวโดยไม่รู้ตัว และมองนภดลด้วยสายตาระแวดระวังเตรียมป้องกัน
นภดลรู้สึกเจ็บไปทั้งหัวใจ
“คุณน้า อย่าไร้เหตุผล ส่งโทรศัพท์มาให้ผม”
นภดลยื่นมือไปหาคุณนายตระกูลจันทรวงศ์
“ไม่ให้ ถึงแม้วันนี้จะทำโทรศัพท์ร่วงลงมาก็ไม่ให้แก แกจะให้เด็กคนนี้โทรหาบุริศร์ใช่ไหม? ฝันไปเถอะ”
คุณนายตระกูลจันทรวงศ์พูดจบพลางจะถือโทรศัพท์ออกไป แต่กลับโดนนภดลขวางเอาไว้ก่อน
“โทรศัพท์!”
เสียงของเขาเย็นชามาก แม้กระทั่งใบหน้าก็ไม่น่าดู
คุณนายตระกูลจันทรวงศ์ตกใจกับท่าทีของเขา แต่ภายในไม่กี่เสี้ยววิ เธอก็โกรธขึ้นมาทันที
“ไอ้สัตว์ประหลาด นี่แกกล้าเสียงดังใส่ฉัน? เดี๋ยวนี้ใจกล้าแล้วนี่ใช่ไหม?”
คุณนายตระกูลจันทรวงศ์พูดพลางจะเข้าไปตีนภดลด้วยความเคยชินของเธอ
ด้วยคิดว่าครั้งนี้เขาจะปล่อยให้เธอรังแกเหมือนที่ผ่านมา แต่ไม่คิดว่านภดลจะหลบ คุณนายตระกูลจันทรวงศ์ไม่ได้ยืนให้มั่นคง ส่งผลทำให้สะโพกของเธอกระแทกเข้ากับกำแพงโดยตรง
“โอย เอวฉัน! ฐานทัต! ฐานทัต! ไอ้สัตว์ประหลาดนภดลตีฉัน สนใจเขาไหม?”
แม้ว่าคุณนายตระกูลจันทรวงศ์จะมีท่าทางเช่นนี้เธอก็ไม่ลืมที่จะใส่ร้ายนภดล
นภดลไม่แม้แต่จะมอง เขาหยิบโทรศัพท์คืนมาจากมือของเธอ ก่อนจะโทรออกหานรมน และส่งมันให้กิจจา
กิจจาชะงักไปครู่ ก่อนจะได้สติเมื่อได้ยินเสียงของนรมนจากปลายสาย
“นภดล มีเรื่องอะไรไหม?”
“หม่ามี้ ผมเอง ผมกิจจา”
กิจจาพูดอย่างรวดเร็ว
คุณนายตระกูลจันทรวงศ์ที่ถูกนภดลแย่งโทรศัพท์ไป เธอตกตะลึง จากนั้นจึงเริ่มร้องไห้และกรีดร้องขึ้นมา
นภดลขมวดคิ้วแน่น เขายกเธอขึ้นมาจากพื้น ก่อนจะส่งไปให้ต่อหน้าดร.ฐานทัต
เมื่อดร.ฐานทัตเห็นคุณนายตระกูลจันทรวงศ์ไม่ไว้หน้าอย่างนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะโกรธมาก
“โวยวายพอหรือยัง? ตระกูลจันทรวงศ์ถูกทำให้เสียหน้าเพราะคุณ”
“ตระกูลจันทรวงศ์? คุณยังพูดมาได้เกี่ยวกับตระกูลจันทรวงศ์ของคุณกับฉันเหรอ? ถ้าไม่ใช่เพราะคุณบอกกับฉันว่าตระกูลจันทรวงศ์ของคุณยอดเยี่ยมแค่ไหน ฉันจะแต่งกับคุณไหม? มีคนมากมายเข้าแถวเพื่อที่จะแต่งงานกับฉัน ทำไมฉันถึงต้องแต่งงานกับคุณละ? สุดท้าย? คุณมันแค่ไอ้ขี้ขลาด ผู้หญิงของตัวเองยังปกป้องไม่ได้ แล้วตอนนี้ยังจะมาตะโกนใส่เมียคนนี้ คุณเป็นผู้ชายประสาอะไร?”
ความโกรธของคุณนายตระกูลจันทรวงศ์ลุกลามไปทางดร.ฐานทัตอีกครั้ง
ทั้งสองคนปะทะกันอีกครั้ง
นภดลรู้สึกว่าหัวของเขากำลังจะระเบิด
เขาอุ้มกิจจาขึ้นมาก่อนจะออกไปจากบ้าน
แม้ว่านรมนจะรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่กิจจาและนภดลอยู่ด้วยกัน แต่สถานการณ์ปัจจุบันของนภดลเธอก็ได้ยินมาบ้างแล้ว
เธอถอนหายใจและพูดว่า “กิจจา ขอบคุณคุณอานภดล หม่ามี้จะส่งคนไปรับ”
“ไม่ต้องครับ ผมจะไปส่งเอง”
นภดลพูด
ช่วงนี้ดร.ฐานทัตกับคุณนายตระกูลจันทรวงศ์ทะเลาะกันทุกวัน กระทั่งเลื่อนขั้นไปถึงลงไม้ลงมือกัน ในบ้านก็คงวุ่นวายไปสักพัก แทนที่จะปล่อยให้นรมนมาเห็นฉากที่สร้างความรำคาญใจ เขาส่งกิจจากลับไปยังดีกว่า
เมื่อนึกถึงฝีมือของนภดล นรมนก็รีบพยักหน้าและพูดว่า “อืม โอเค ขอบใจนายนะ”
“เกรงใจมากเลยครับ”
หลังจากที่นภดลวางสายไป เขาก็มองไปยังกิจจา ก่อนจะพูดเบาๆ “ให้ผมไปส่งเถอะ แต่ตอนนี้ผมไม่มีรถ พวกเราคงต้องเดินกลับกัน”
“บางทีเราน่าจะยืมรถคนอื่นได้”
กิจจากระพริบตาและพูดด้วยรอยยิ้มกว้าง
“ยืมใคร? ตอนนี้ผมยืมใครไม่ได้หรอกครับ”
นภดลยิ้ม
กิจจาหาเบอร์ของปาณีในโทรศัพท์ของนภดล ก่อนจะโทรออก
“พี่ปาณี ตอนนี้ยุ่งไหม? ผมกับอานภดลอยู่บนภูเขา พี่มารับพวกเราหน่อยได้หรือเปล่าครับ?”
เมื่อนภดลได้ยินว่ากิจจาโทรหาปาณี เขาก็คิดอยากเข้าไปห้ามโดยไม่รู้ตัว
เขาไม่ต้องการให้ปาณีเห็นท่าทางตกอับของเขาเองในตอนนี้ แต่กิจจาฉลาดกว่าตัวเอง กิจจาหลบนภดล เมื่อเขาเข้าไปถึงโทรศัพท์ กิจจาก็คุยเสร็จไปแล้ว
“พี่ปาณีบอกว่าอีกสักพักก็มาแล้วครับ”
“ถ้าอย่างนั้นให้เธอไปส่งเถอะ”
นภดลต้องการซ่อนตัว แต่กลับถูกกิจจาดึงตัวออกมา
“อานภดล ผมตัวคนเดียวหากโดนลักพาตัวไปละ จะทำยังไง? แถมพี่ปาณียังไม่รู้ศิลปะการต่อสู้เสียด้วย”
คำพูดนี้ทำให้นภดลกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
ไม่นานนักปาณีก็มา กระทั่งเสื้อคลุมตัวนอกเธอก็ไม่ได้สวม
เมื่อเธอเห็นนภดล ดวงตาของเธอก็อุ่นชื้นนิดหน่อย
“ทำไมถึงไม่สวมเสื้อคลุมมาในวันที่อากาศหนาวอย่างนี้?”
ปาณีระงับความตื่นเต้นของตัวเองไว้ให้มากที่สุด
นภดลกลับพูดเสียงแผ่วเบาว่า “คุณก็เหมือนกันนี่?”
“นี่ถือว่าเราใจตรงกันไหมคะ?”
ปาณีพูดหยอดมุก
นภดลนิ่งไปนิด ก่อนพูดว่า “ขึ้นรถเถอะ คุณนายไม่เจอกิจจา คงร้อนใจแย่แล้ว”
“โอเค คุณมาขับ”