บทที่ 1311 ไม่แน่อาจได้อะไรอย่างไม่คาดคิด

นรมนนึกถึงคำพูดสุดท้ายของบุณพจน์ อดรู้สึกทอดถอนใจไม่ได้

“ลูกของพี่ใหญ่แท้งไปอย่างน่าเสียดายจริงๆ”

“ไม่มีอะไรน่าเสียดาย เด็กไม่แข็งแรงคนหนึ่ง เกิดมาก็มีแต่จะทำให้ทุกคนลำบาก โชคดีที่พรวลัยตั้งครรภ์ได้ไม่นาน ถ้าดูแลร่างกายดีๆ ยังมีโอกาสมีลูกได้อีก ถ้ารออายุครรภ์ครบกำหนดแล้วคลอดออกมาตายตั้งแต่อยู่ในท้อง เดาว่าจะกระทบกระเทือนพวกเขายิ่งกว่านี้”

เมื่อผู้ชายมองปัญหามักจะมีเหตุผล

นรมนรู้ว่าบุริศร์พูดถูก แต่ยังคงรู้สึกเศร้าใจ

“ถึงยังไงก็คือชีวิตหนึ่ง”

“ตอนนี้เป็นแค่ตัวอ่อนในระยะแรกแค่นั้น หัวใจอาจจะยังไม่เต้นด้วยซ้ำ อย่าให้ตนเองต้องเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ โดยเฉพาะหนี้แค้นระหว่างพวกเขายังไม่ได้สะสาง แม้จะมีเด็กคนนี้ก็ยังคงไม่มีความสุขเหมือนเดิม เรื่องของคนอื่นให้คนอื่นจัดการเถอะ คุณอย่าเป็นห่วงเลย”

นรมนพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของบุริศร์

“จริงด้วย พูดถึงลูก ก็ไม่รู้ว่าลูกของธิดาคลอดหรือยัง ดูจากเวลาก็น่าจะใกล้แล้ว”

นรมนไม่ได้ตั้งใจพูดถึงธิดา แต่เธอนึกขึ้นได้ฉับพลัน

เธอเหลือบมองบุริศร์อย่างกังวล เห็นเขาไม่มีท่าทางพิเศษอะไรถึงได้โล่งอก

เห็นท่าทางระมัดระวังของภรรยา บุริศร์อดยิ้มขึ้นมาไม่ได้

“ทำไม？ กลัวผมรู้สึกแย่เหรอ？”

“อืม”

นรมนพยักหน้า

เธอรู้สึกว่าช่วงนี้แย่มาก นอกจากโพนี่จะคลอดลูกชายแล้ว ลูกของเจตต์จากไปแล้ว ลูกของบุณพจน์ก็จากไปเช่นกัน ทำให้รู้สึกอึดอัดใจอย่างบอกไม่ถูก

บุริศร์จะไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรได้อย่างไร

เขากอดเธอเบาๆ กระซิบว่า “นาวินฟื้นแล้ว”

คำพูดนี้ทำให้นรมนอึ้งไปเล็กน้อย นึกถึงความรู้สึกที่นาวินมีต่อธิดาวีร์ นรมนเอ่ยถามอย่างเสียใจ “เขาจะขอความเมตตาเพื่อธิดาวีร์ไหม？”

“ไม่”

คำตอบของบุริศร์ทำเอานรมนอึ้งไปอีกครั้ง

“ไม่？”

“ไม่เลย และในทางตรงกันข้าม เขาต้องการให้ลูกคลอดก่อนกำหนด จึงติดต่อคุณหมอมาทำการผ่าคลอดให้ธิดาวีร์ คลอดออกมาเป็นเจ้าเด็กอ้วนหนัก 3.9 กิโลกรัม”

บุริศร์กล่าวเสียงเบา แววตามีความรู้สึกเล็กน้อย กลับหายวับไป

“คลอดแล้ว？ ลูกผู้ชาย？”

นรมนไม่รู้ว่าตอนนี้ควรจะพูดว่ารู้สึกอย่างไร พูดว่าดีใจ แน่นอนว่าดีใจ แต่เมื่อนึกถึงความสัมพันธ์ตอนนี้ของธิดาวีร์และนาวิน เธอดีใจไม่ออก

นอกจากนี้นิสัยของธิดาวีร์ อาจจะใช้ประโยชน์จากเด็กคนนี้ให้นาวินทำอะไรก็ไม่แน่

คล้ายกับบุริศร์รู้ว่านรมนกำลังคิดอะไรอยู่ เขาพูดเสียงเบา “ธิดาวีร์ตายแล้ว”

“อะไรนะ？”

นรมนค่อนข้างแปลกใจ

พลังชีวิตของธิดาวีร์แข็งแกร่ง ผ่านความเป็นความตายมาได้ตั้งหลายครั้ง ทำไมถึงได้คลอดลูกแล้วตาย？

นึกถึงก่อนพวกเขาจะไปบุริศร์ให้คนปฏิบัติต่อธิดาวีร์อย่างไร นรมนอดสงสัยไม่ได้

“เธอเสียเลือดมากเกินจนตายเหรอ？”

“ถูกนาวินบีบคอจนตาย”

ตอนบุริศร์ได้รับข่าวนี้ก็ช็อกไปเช่นกัน

นาวินรักธิดาวีร์ขนาดนี้ เพื่อเธอ เขายอมทิ้งความเกลียดชังของสองตระกูล และยอมลำบากมากมายขนาดนั้นเพื่อเธอ จนแม้แต่ยอมให้ตนเองต้อยต่ำเพื่อเธอ แต่ท้ายที่สุดเขากลับเป็นคนฆ่าธิดาวีร์ด้วยมือของตนเอง

นรมนก็ช็อกไป อึ้งจนทำอะไรไม่ถูกด้วยซ้ำ

คนรักที่เคยยอมตายเพื่อกันและกัน ทำไมสุดท้ายถึงกลายเป็นแบบนี้？

บุริศร์พูดเสียงเบา “หลังจากธิดาวีร์คลอดลูก นาวินก็ฆ่าเธอทันที เขาพูดกับผมว่า การที่เธอมีชีวิตอยู่ไม่ดีกับใครทั้งนั้น ไม่สู้คลอดลูกแล้วตายไปดีกว่า อีกหน่อยเขาจะบอกกับลูกว่า แม่ของเขาจากโลกนี้ไปเพราะคลอดเขาแล้วเสียเลือดเยอะมาก ถ้าเป็นแบบนี้ ลูกจะได้จำด้านที่ดีของธิดาวีร์ นาวินขอร้องผม ให้บันทึกชื่อของธิดาวีร์ลงในแผนภูมิตระกูลโตเล็ก ไม่ใช่เพื่อใครอื่น แต่เพื่อลูกที่เขายินดีสละสิทธิ์ทุกอย่างที่ตระกูลโตเล็กมอบให้แก่เขา”

นรมนได้ฟังมาถึงตรงนี้ก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร

ธิดาวีร์หาเรื่องใส่ตัวจริงๆ

ชีวิตดีๆ ถูกเธอทำจนกลายเป็นแบบนี้ ถ้าเธอสามารถลืมได้ทุกอย่าง ไม่ถูกคนยุยงใช้ประโยชน์ ตอนนี้เธอคงจะเป็นผู้หญิงที่มีความสุขคนหนึ่ง มีครอบครัว มีพี่ชายที่รักเธอมาก แต่ตอนนี้เธอไม่เหลืออะไรแล้ว

นรมนเคยเกลียดธิดาวีร์

ตอนที่เธอทำร้ายกานต์ เธอเกลียดจนแทบอยากจะสับหล่อนเป็นชิ้นๆ

แต่ตอนนี้เธอตายแล้ว

คนตายเปรียบเสมือนตะเกียงที่ดับไป ความแค้นไม่มีเหลือแล้ว

เธอจะไม่กล่าวโทษนาวินกับเด็กที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่คนหนึ่ง แค่ยากที่จะหลีกเลี่ยงความเจ็บปวดข้างใน

“นาวินจะจากไปไหม？”

“ไม่ เขาจะเรียนรู้การทำธุรกิจกับผม”

สิ่งนี้บุริศร์กลับคิดไม่ถึง

นาวินไม่ต้องการหุ้นในตระกูลโตเล็ก แต่คิดจะให้ชีวิตและสิ่งแวดล้อมที่ดีแก่ลูกด้วยตนเอง นี่คือความภาคภูมิใจของพ่อคนหนึ่ง เขาควรสนับสนุน

นรมนก็เข้าใจสิ่งนี้ จึงอดชื่นชมนาวินไม่ได้

“ต่อจากนี้ต้องดูแลเอาใจใส่เขา”

“อืม เขาคือน้องเขยของผมตลอดไป”

นรมนพยักหน้ากับคำพูดของบุริศร์

ทั้งสองคนกอดกันแน่น

การแยกจากกันชั่วคราวทำให้พวกเขามีเรื่องจะคุยกันมากมาย แต่กลับไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหน ทำได้เพียงแค่กอด

นรมนรู้สึกว่าตนเองกำลังจะหายใจไม่ออก จึงผลักออกไปอย่างแรง “คุณคิดจะบีบฉันให้ตายจะได้หาเมียใหม่ใช่ไหม？”

บุริศร์หัวเราะทันที

“คุณชั่วร้ายแบบนี้ ผมคนเดียวรับมือไม่อยู่ จะมีความคิดไปแต่งเมียใหม่ที่ไหนกัน？”

“คุณกล้าพูดว่าฉันชั่วร้าย？บุริศร์ คุณกล้ามากนักใช่ไหม？”

นรมนยื่นนิ้วทรงพลังของตนเองออกไป ตรงไปที่ใต้รักแร้ของบุริศร์