ตอนที่ 1312
บทที่ 1312 เธอไม่ได้เป็นแม่ที่เหมาะสม
October 31, 2026
“ใครจุดดอกไม้ไฟ？ สวยจังเลย！”
คนด้านนอกส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว นงลักษณ์กลับชะงักงันเล็กน้อย นัยน์ตาเคร่งขรึมทันที
บุริศร์ก็ได้ยินเสียงดอกไม้ไฟ เขารีบออกมาจากห้องลับ ขมวดคิ้วเล็กน้อยมองดูดอกไม้ไฟจากหน้าต่าง
นี่จะเป็นสัญญาณอะไรหรือเปล่า？
บุริศร์คาดเดา ในเวลานี้นรมนตื่นขึ้นพอดี
“ทำไมถึงมีคนจุดดอกไม้ไฟกลางดึกแบบนี้？”
นรมนสวมชุดคลุมลงจากเตียง ไม่กังวลอะไรที่บุริศร์ยืนอยู่ตรงหน้าต่าง
บุริศร์ส่ายหน้า กระซิบว่า “กลัวจะเป็นการติดต่ออะไร”
“ฉันจะให้คนไปดูว่าใครออกมา”
นรมนเข้าใจทันที
บุริศร์ก็ไม่ขัดขวาง รู้สึกคุ้นกับดอกไม้ไฟนี้ แต่นึกไม่ออกในทันที
เมื่อนรมนออกไปมอบหมายงานก็เหลือบเห็นร่างของนงลักษณ์แวบผ่านไปพอดี
เธอคิดจะกลับไปบอกบุริศร์ แต่การเคลื่อนไหวของนงลักษณ์รวดเร็วมาก หากกลับไปกลัวจะคลาดกับเธอ
หรือจะบอกว่าดอกไม้ไฟคือวิธีการติดต่อของนงลักษณ์กับคนอื่น？
นรมนไม่อยากคาดเดานงลักษณ์เลย แต่ถ้าสามารถเกิดปัญหาขึ้นกับมิลินได้ แล้วจะเป็นไปไม่ได้กับนงลักษณ์ได้อย่างไร？
ในขณะนี้เอง เธอรู้สึกว่าไม่สามารถเชื่อใครได้
นรมนรีบตามไปอย่างรวดเร็ว และฉวยโอกาสส่งข้อความหาบุริศร์ จากนั้นเปิดการแชร์ตำแหน่งบนมือถือ
บุริศร์จะได้รู้ตำแหน่งที่แน่ชัดของนรมนจากการแชร์ตำแหน่ง
นี่คือสิ่งที่กานต์ติดตั้งให้นรมน ตอนนี้เธอจำเป็นต้องใช้มันโดยปริยาย
ร่างของนงลักษณ์เคลื่อนไหวไปมาอย่างรวดเร็ว ถึงแม้จะเป็นฝีมืออย่างนรมนก็เกือบตามไม่ทัน
เธอแปลกใจสุดๆ ไม่คิดว่าฝีมือของนงลักษณ์จะดีแบบนี้
ถ้านงลักษณ์มีฝีมือแบบนี้ ทำไมตอนแรกถึงถูกมิลินไล่ฆ่าถึงเมืองชลธี จำเป็นต้องโผล่มาหาเธอกับบุริศร์？
คำถามนี้แวบขึ้นมาในสมองของนรมน และเข้าใจทันที
นงลักษณ์อาจจะปิดบังอะไรพวกเขาอยู่มาตลอด
ความรู้สึกนี้ยากจะรับได้ โดยเฉพาะนงลักษณ์ยังเป็นคนที่มีความเกี่ยวข้องกับนรมน แถมยังหน้าตาเหมือนแม่ของตนเอง นรมนรู้สึกเหมือนมีก้อนหินใหญ่ทับลงบนหน้าอก อึดอัดอย่างทุกข์ทรมาน
นงลักษณ์ระมัดระวัง เดินๆ หยุดๆ กลัวด้านหลังมีคนตาม ถ้านรมนไม่มีไหวพริบ เดาว่าตอนนี้คงโดนจับได้ไปนานแล้ว
นรมนกังวลมากจนเหงื่อแตก กลับแปลกใจอย่างยิ่ง
จากฝีมือของนงลักษณ์ ไม่ต้องพูดถึงมิลิน ถึงแม้จะมีมิลินอีกคนก็ไม่แน่ว่าจะทำร้ายเธอได้ แต่ตอนแรกที่นงลักษณ์มาถึงเมืองชลธี นรมนจำได้ชัดเจน เธอบอกว่าถูกมิลินแทง
นรมนคิดใคร่ครวญสิ่งเหล่านี้ ยิ่งรู้สึกกลัดกลุ้ม
ทั้งสองคนเดินตามกันไป ในไม่ช้านรมนพบว่านงลักษณ์ตรงเข้าไปในป่า
นี่คือป่าเขาที่อยู่ไม่ไกลจากหมู่บ้านดารายน ถ้าเป็นไปได้ น่าจะสามารถอ้อมไปเขาด้านหลังหมู่บ้านดารายนได้
ดังนั้นนงลักษณ์มาที่นี่เพื่อจุดประสงค์อะไร？
หรือก็เพื่อเหมืองทอง？
นรมนไม่รู้ แต่รู้สึกเหมือนมีอะไรแตกสลายในหัวใจ สายลมหนาวที่พัดผ่าน พัดเธอเหมือนห้องเก็บน้ำแข็ง
นงลักษณ์ดูคุ้นเคยกับป่ามาก จนเหมือนกลับมาบ้านอย่างสบายๆ แต่ลำบากนรมน
หลายครั้งที่นรมนเกือบถูกจับได้ หลบอย่างไม่ปลอดภัย ก็เห็นหลังจากนงลักษณ์เดินมานานกว่าหนึ่งชั่วโมง สุดท้ายก็หยุดลงในป่าลึก
ที่นี่ลมพัดหนาวเย็น นรมนหาที่กำบังหลบซ่อน
นงลักษณ์มองซ้ายมองขวา จากนั้นยกมือขึ้นทำเสียงผิวปาก ปรากฏร่างชุดดำขึ้นทันที
เพราะท้องฟ้ามืด คนชุดดำจึงซ่อนตัวอย่างแนบเนียนมาก ทำให้นรมนเห็นใบหน้าไม่ชัดเจน แต่คาดเดาในใจว่าคนที่มาเจอนงลักษณ์ที่นี่คือใคร？
หรือจะเป็นลูกน้องของนงลักษณ์？
แต่ไม่รอให้นรมนคิดออก ก็เห็นนงลักษณ์คุกเข่าให้คนชุดดำ ท่าทางหวาดหวั่น
“เธอยังมีหน้ามาอีกเหรอ！”
เสียงของคนชุดดำมีความโหดเหี้ยมและเยือกเย็น
นรมนขมวดคิ้ว
ผู้ชาย？
และเป็นผู้ชายที่อายุไม่ใช่น้อยแล้ว！
เขากับนงลักษณ์มีความเกี่ยวข้องกันอย่างไร？
ทำไมนงลักษณ์ต้องกลัวเขาด้วย？
นงลักษณ์ขดตัว กลับพูดเสียงเบา “นายท่านเรียกหา ฉันไม่กล้าไม่มา”
“นายท่าน？เธอยังจำได้ว่าฉันเป็นนายท่านของเธอ？”
คนชุดดำถีบหน้าอกนงลักษณ์ทันที
ในชั่วพริบตานงลักษณ์ล้มลงไปกับพื้น กระอักเลือดออกมาที่มุมปาก เห็นได้ว่าคนชุดดำลงมืออย่างโหดเหี้ยม