บทที่ 1323 คุณจะอธิบายอะไรกับผม?

พอตกค่ำ ทางด้านคริชณะก็ได้ข่าวมา เบื้องบนตกลงให้บุณพจน์และพรวลัยอยู่ที่นี่ แต่เพื่อรักษาความลับการปฏิบัติการ การปฏิบัติการทุกอย่างในอนาคตจะต้องให้บุณพจน์เข้าร่วมทั้งหมด และทำด้วยกันกับคริชณะและบุริศร์

สำหรับคำขอเช่นนี้บุณพจน์ไม่ได้รู้สึกอะไร

บุริศร์โทรไปหาวินเซนต์

ร่างกายวินเซนต์ดีขึ้นมากแล้ว ปัจจุบันนี้มีอำนาจจัดการเรื่องสหภาพQTอย่างเต็มที่ เมื่อเขารู้ว่าบุริศร์ต้องการให้เขาปกป้องลูกทั้งสามคน ก็ส่งเฮลิคอปเตอร์ไปรับกิจจาและกมลโดยไม่พูดไม่จาแม้แต่คำเดียว

ถึงแม้กิจจาและกมลขอร้องอย่างหนักเพื่ออยู่ต่อ แต่ถูกนรมนและบุริศร์ปฏิเสธ และพูดมากมายเพื่อให้พวกเขาอยู่ที่บ้านดีๆ

เมื่อวินเซนต์เห็นบุณพจน์ก็รู้สึกเป็นศัตรูกันมาก ถึงขนาดอยากลงไม้ลงมือ แต่ถูกบุริศร์ห้ามเอาไว้

“เขาไม่คิดจะทำร้ายนาย ฉันรู้เรื่องนั้นทำให้นายรู้สึกแย่มาก และเสียพี่น้องไปสองสามคน เรื่องนี้ฉันจะอธิบายให้นายฟัง”

“คุณจะอธิบายให้ผมฟังเหรอ? เฮีย คุณจะอธิบายอะไรกับผม?”

วินเซนต์ค่อนข้างงุนงง

บุริศร์จำเป็นต้องพูดเรื่องความสัมพันธ์ของตัวเองและบุณพจน์ออกมา

บุณพจน์ไม่อยากให้บุริศร์มาออกหน้าแทนตัวเอง เขาเดินมาข้างหน้าวินเซนต์ แล้วพูดอย่างราบเรียบ “รอให้เรื่องนี้จบก่อน เราสองคนค่อยมาคุยกันเรื่องความคับข้องใจส่วนตัว นายคิดว่าโอเคไหม?”

จริงๆ แล้ววินเซนต์ค่อนข้างชื่นชมบุณพจน์มาตลอด ในฐานะเป็นคนพื้นที่สีเทาเหมือนกัน ด้านหลังเขามีบุริศร์ถึงเดินมาถึงวันนี้ได้ ถึงแม้จะแยกความพยายามของตัวเองไม่ออก แต่เทียบกับการต่อสู้เพียงลำพังของบุณพจน์ เขาสงสัยในตัวเอง ไม่แน่ว่าเขาอาจจะทำไม่ได้แบบบุณพจน์

“นี่นายพูดเองนะ พอเรื่องนี้จบแล้วเราค่อยมาเคลียร์ความคับข้องใจส่วนตัวกันอีกครั้ง ทางที่ดีนายมีชีวิตรอดก่อนถึงวันนั้นแล้วกัน”

เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก มันดำเนินการต่อเนื่องมาสามสิบกว่าปี ตอนนี้ถึงแม้ดูแล้วจะสงบนิ่ง แต่สถานการณ์อันน่ากลัวและมืดมนในความสงบนิ่งเขาก็รู้

“อืม”

บุณพจน์พยักหน้า จากนั้นก็เดินออกไป

บุริศร์เข้าใจวินเซนต์ ถึงเขาจะเป็นคนของสหภาพQT แต่ก็เคยเป็นทหารนายหนึ่ง ต่อหน้าความถูกต้องและความผิดมันแยกได้อย่างชัดเจนว่าใครสำคัญกว่ากัน

เขาตบบ่าวินเซนต์ แล้วพูดเสียงทุ้ม “ให้ทุกคนในสหภาพQTเตรียมตัว เราอาจจะต้องเข้าร่วมสงคราม”

สำหรับเรื่องนี้ วินเซนต์ไม่มีอะไรต้องพิจารณา ตอนนี้สหภาพQTคือคนของประเทศ แน่นอนว่าสั่งอะไรก็จะทำเช่นนั้น คนเดียวที่เขารู้สึกลำบากใจคือหงส์

“ผมคิดว่าเรื่องนี้ให้หงส์ถอนตัวดีกว่า ไม่ว่ายังไงเธอก็เป็นเจ้าหญิงของประเทศF ถ้าให้เรื่องนี้มีส่วนเกี่ยวข้องถึงพ่อเธอ มันจะลำบากใจเกินไป”

วินเซนต์ไม่ได้บอกว่าหงส์จะทรยศ แค่บอกว่าลำบากใจ อย่างไรแล้วระหว่างความรักของครอบครัวและประเทศชาติ ในมุมมองของเธอนั้นแตกต่าง

คิ้วบุริศร์ขมวดเล็กน้อย จากนั้นก็พยักหน้า

“โอเค เรื่องนี้นายให้จิ้งจอกเงินหาวิธีแจ้งหงส์ให้ถอนตัว ถ้าเป็นไปได้ ส่งเธอออกไปก็ได้”

วินเซนต์แสดงออกว่าเข้าใจ

หลังจากนรมนรู้ข่าว ก็กำลังเตรียมเรื่องของตัวเอง

ครั้งนี้ปฏิบัติการอย่างครอบคลุม ตัวเองกับบุริศร์ก็ไม่รู้ว่าจะสามารถล่าถอยได้ไหม คนเหล่านั้นที่เป็นห่วงเธอ เรื่องที่สายเกินไปที่จะจัดการต้องเตรียมล่วงหน้าให้พร้อม

นรมนโทรหาพริมา

บริษัทผลิตภาพยนตร์ในช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้างนรมนไม่แน่ใจเลยสักนิด แต่ตอนนี้มีมุมมองใหม่

เมื่อพริมารับสายนรมนก็ตื่นเต้นเป็นพิเศษ

“ประธานนรมน ในที่สุดคุณก็โทรหาฉัน”

คำพูดนี้ทำให้นรมนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

“เกิดอะไรขึ้น? โทรศัพท์ฉันโทรไม่ติดเหรอ?”

ไม่น่าใช่มั้ง เธอจ่ายค่าโทรศัพท์ตลอดเลย

พริมารีบพูด “เปล่าค่ะๆ ประธานบุริศร์บอกว่าถ้าไม่มีเรื่องสำคัญเป็นพิเศษไม่อนุญาตให้รบกวนคุณ”

คำพูดนี้พูดได้ค่อนข้างน้อยใจ

นรมนยิ้มทันที

“ฉันเป็นเจ้านายของคุณ ไม่คิดว่าคุณจะเชื่อฟังเขา”

แต่พอพูดจบนรมนก็นึกขึ้นได้ พริมาเป็นคนที่บุริศร์หาให้เธอจริงๆ

พริมารีบพูดขึ้น “ประธานนรมน บริษัทผลิตภาพยนตร์ของเรามีแนวโน้มการพัฒนาดีมาก เรียกได้ว่ากลายเป็นมีชื่อเสียงในเมืองBได้แล้ว”

นี่เป็นเรื่องที่น่ายินดี

อย่างไรแล้วระยะเวลาที่นรมนสร้างบริษัทผลิตภาพยนตร์นั้นไม่ยาว และในเมืองB อยากทำได้ถึงจุดนี้มันไม่ง่ายเลยจริงๆ

นรมนเองก็ไม่ได้ทุ่มเทเท่าไรนัก จึงค่อนข้างซาบซึ้งพริมา

“พริมา ขอบคุณนะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันจะให้คุณเป็นรองประธานบริษัทผลิตภาพยนตร์ ต่อไปเรื่องทั้งหมดให้คุณตัดสินใจกับคมทิพย์เอง และฉันฝากสัญญาโอนกรรมสิทธิ์ไว้ที่บริษัทกฎหมายแล้ว ให้ทนายความเอาไปให้คมทิพย์ ฉันแบ่งหุ้นทั้งหมดของบริษัทผลิตภาพยนตร์ออกเป็นสองส่วน ให้คุณกับคมทิพย์คนละส่วน ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป บริษัทผลิตภาพยนตร์เป็นของคุณ คมทิพย์และรมิดาแล้ว”

คำพูดนรมนทำให้ทั้งร่างพริมาตกตะลึง

“ประธานนรมน คุณหมายความว่าไง? ฉันทำอะไรไม่ดีพอหรือเปล่า? ฉันไม่ต้องการหุ้น ฉัน……”

“พริมา คุณฟังฉัน บริษัทแห่งนี้คุณเป็นคนทุ่มเทมันมากที่สุด เป็นสิ่งที่คุณควรได้ ตอนนั้นเจตนาที่ฉันสร้างมันก็เพื่อคมทิพย์ ตอนนี้มอบให้เธอก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร คุณก็รู้ ฉันไม่ต้องการบริษัทผลิตภาพยนตร์แห่งนี้ ฉันรู้คุณทุ่มเทให้กับบริษัทนี้ไปแค่ไหน ถ้าไม่มีฉัน บางทีคุณคงไม่อยู่บริษัทผลิตภาพยนตร์เล็กๆ เป็นหัวหน้าตำแหน่งเล็กๆ หรอก ทุกวันต้องเหนื่อยเหมือนหมา ฉันเชื่อว่าให้บริษัทไว้ในมือคุณเป็นทางเลือกที่เหมาะสม”

คำพูดนรมนทำให้พริมาประทับใจมาก

ถูกต้อง