ตอนที่ 1368
บทที่ 1368 คนข้างในเป็นใคร
October 31, 2026
ในห้องมีคนอยู่!
และยังเป็นผู้หญิง!
การรับรู้แบบนี้ทำให้สีหน้าของนรมนมืดมนอย่างรวดเร็ว ความรีบร้อนเมื่อสักครู่เหมือนถูกคนสาดด้วยน้ำเย็น ดับลงในชั่วพริบตา
เสียงกระเส่าของผู้หญิงดังขึ้นเรื่อยๆ ในขณะเดียวกันยังแทรกไปด้วยเสียงหอบของผู้ชาย ทำให้ความโกรธอย่างรุนแรงในใจของนรมนโบยบินออกมาโดยพลัน
บุริศร์ถูกคนวางแผน?
หรือทำเรื่องแบบนี้ด้วยความเต็มใจ?
คิดว่าเธอไม่มีทางกลับมาเร็ว ดังนั้นจึงใช้โอกาสนี้เหรอ?
นรมนยังจำความปรารถนาที่รุนแรงของบุริศร์ได้ หลายวันนี้ไม่ได้ให้เขาอดข้าว ก็อดใจไม่ไหวแล้วหรือ? หรือจะบอกว่าดอกไม้บ้านไม่หอมเท่าดอกไม้ป่า?
นรมนรู้สึกว่าปอดของตนเองกำลังจะระเบิด
เสียงด้านในดังขึ้นเรื่อยๆ เธอเสียการควบคุม เตรียมก้าวขึ้นไปถีบเปิดประตู กลับถูกคนคว้าข้อมือเอาไว้
“ใคร?”
นรมนโจมตีตามสัญชาตญาณ กลับถูกอีกฝ่ายขัดขวาง
“ผมเอง”
เสียงของบุริศร์ดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้นรมนชะงักงัน
“บุริศร์?”
“ไม่อย่างนั้นล่ะ? คุณคิดว่าคนในห้องคือผมเหรอ?”
บุริศร์เห็นท่าทางแปลกใจของนรมน นึกถึงสีหน้าโกรธสุดขีดเมื่อสักครู่ของเธอ จึงเข้าใจทันที สีหน้าดูไม่ได้
“ในใจของคุณผมเป็นคนแบบนั้นเหรอ?”
นรมนใจฝ่อ แต่กลับพูดอย่างแข็งขัน “ใครจะรู้ว่าคุณถูกคนวางแผนหรือเปล่า หากมีพวกดอกท้อเน่าเต็มใจเข้าหาคุณอีกล่ะ?”
บุริศร์โกรธจนหัวเราะออกมาทันที
“คุณหึงได้แย่มาก ไม่เหนื่อยหรือไง?”
“ทั้งหมดมันก็เป็นเพราะคุณ”
นรมนตอบกลับอย่างหดหู่
เธอค่อนข้างเกลียดที่ตนเองเป็นแบบนี้ แต่ท่าทางแบบนี้กลับไม่อาจช่วยตนเองได้
บุริศร์เห็นนรมนโมโห เห็นได้ชัดว่าเขาได้รับความไม่เป็นธรรม แต่ทนเห็นนรมนอารมณ์เสียไม่ได้ จึงรีบกล่าวว่า “เอาล่ะๆ เป็นความผิดผมเองโอเคไหม?”
“มันเป็นความผิดของคุณอยู่แล้ว ใครใช้ให้คุณเกิดมาหล่อแบบนี้? ดึงดูดความสนใจไปทั่ว หงส์เพิ่งจะไป หากมีหงส์มาอีกคนจะทำยังไง?”
คำพูดของนรมนทำให้บุริศร์หัวเราะขึ้นมาทันที
“หงส์ไม่ใช่คุณเหรอ?”
“คุณถึงจะเป็นหงส์”
นรมนขี้เกียจพูดมากกับเขา เลิกคิ้วขึ้นและถามว่า “ในเมื่อคนด้านในไม่ใช่คุณ งั้นเป็นใคร?”
“ไม่รู้สิ”
“ฉันรู้”
ไม่รู้ว่าหงส์มาปรากฏตัวอยู่ด้านหลังพวกเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำเอานรมนตกใจ
“ฉิบหาย เธอเดินไม่มีเสียงหรือไง?”
นรมนตบหน้าอกตนเองอุทานเสียงเบา
หลังจากจุดยืนของหงส์ถูกกำหนดแล้ว นรมนจึงปฏิบัติต่อเธออย่างสบายๆ มาก
หงส์เห็นท่าทางไร้ประโยชน์ของนรมน จึงกล่าวอย่างดูถูก “ถ้าฉันเป็นผีจริง จะลากเธอไปเป็นคนแรก”
“เชอะ นั่นต้องได้รับการอนุญาตจากสามีของฉัน จริงไหมคุณสามี?”
นรมนดึงแขนของบุริศร์อย่างไร้ยางอาย ดึงเขามาในการสู้รบ
บุริศร์อยากหัวเราะ
ท่าทางแบบนี้ของนรมนดูเหมือนคางคกขึ้นวอจริงๆ
หงส์โมโหจนหน้าแดงทันที
“นรมน เธอยังไร้ยางอายได้มากกว่านี้อีกไหม?”
“ได้สิ หรือจะให้ฉันจูบสามีต่อหน้าสาธารณชนให้เธอดู?”
นรมนไม่มีขอบเขตมากกว่าเดิม
หงส์มองบุริศร์ ถามอย่างน้อยใจ “เฮียบุริศร์จะไม่จัดการเหรอ?”
“จัดการไม่ได้ ฉันกลัวเมีย”
บุริศร์พูดคำนี้ออกไป หงส์โดนตอกหน้าหงายทันที
คำพูดแบบนี้คิดไม่ถึงว่าบุริศร์จะพูดอย่างชื่นมื่น มันมีอะไรน่าดีใจ?
นรมนเห็นบุริศร์พูดแบบนี้ จิตใจถึงจะสงบ แต่เธอยังไม่ลืมเรื่องเมื่อสักครู่
“รีบบอกมา คนในห้องเป็นใคร?”
นัยน์ตาของหงส์เคร่งขรึมทันที
“คนที่จะวางยาบุริศร์ ผลสุดท้ายถูกฉันจับได้ จึงให้หล่อนกินเข้าไปเอง”
“หมายความว่าอะไร?”
นรมนตึงเครียดขึ้นมาทันที
ข่าวที่พวกเขาอยู่ที่นี่ไม่ได้แพร่ออกไปข้างนอก ทำไมถึงมีคนชอบพอบุริศร์
หงส์ตอบอย่างเย็นชา “สาวใช้ในตำหนักของฉัน ตอนติดตามธีรตาได้เจอเฮียบุริศร์ครั้งหนึ่ง เลยชอบเข้า ไม่คิดว่าจะใช้วิธีชั้นต่ำเพื่อได้รับความโปรดปราน หล่อนคิดว่าที่นี่คือตำหนักในของสมชัยหรือไง เฮียบุริศร์ของฉันจะปล่อยให้ผู้หญิงแบบนี้มาทำให้ด่างพร้อยได้ยังไง?”
ทำไมนรมนได้ยินคำพูดนี้แล้วไม่ค่อยสบอารมณ์?
เฮียบุริศร์ของฉัน?
แต่เธอมองบุริศร์ เพื่อไม่ทำให้เขาลำบากใจ เลยไม่พูดอะไร
“ผู้ชายเป็นใคร?”
“องครักษ์ของกล้าณรงค์”
สิ้นคำของหงส์ นรมนนิ่งไปทันที
“ไม่จริงใช่ไหม? คิดไม่ถึงว่าเธอจะไปที่ของกล้าณรงค์จับตัวองครักษ์มาลงโทษสาวใช้ในตำหนักของตนเอง เธอผิดปกติหรือเปล่า?”