ตอนที่ 1369
บทที่ 1369 ปฏิบัติการล่าลม
October 31, 2026
“คุณชายกล้าณรงค์ไม่กล้าพ่ะย่ะค่ะ”
“ไม่กล้า? แต่ฉันกลับเห็นว่าเขากล้าทุกอย่างนะ”
หงส์ส่งเสียงเย็นชา กล่าวเสียงเบา “ฉันต้องการรายชื่อทุกคนของกล้าณรงค์ ทำได้ไหม?”
“องค์หญิงห้า ท่านกำลังบังคับให้กระหม่อมตาย ถ้าคุณชายกล้าณรงค์รู้ว่ากระหม่อมทรยศเขา จะต้องฆ่ากระหม่อมแน่พ่ะย่ะค่ะ”
“แกคิดว่าตอนนี้เขาไม่คิดว่าถูกแกหักหลังหรือไง? กล้าณรงค์เป็นคนขี้สงสัย อาศัยเรื่องที่แกมีความสัมพันธ์กับสาวใช้ของฉัน แกจะแก้ต่างยังไงเขาก็ไม่เชื่อแกหรอก แทนที่จะถูกเขาสงสัย ไม่สู้มาเป็นคนของฉัน ฉันจะรับรองความปลอดภัยของแก”
หงส์บีบบังคับและหลอกล่อด้วยผลประโยชน์ จนสุดท้ายองครักษ์ไม่อาจฝืนได้
รอเมื่อหงส์นำข่าวนี้ไปบอกนรมนกับบุริศร์ นรมนรู้สึกเลื่อมใสหงส์
“เธอเหมาะที่จะทำงานหน่วยข่าวกรองจริงๆ”
นรมนชื่นชมจากใจจริง
บุริศร์ไม่ปริปากพูดอะไรสักคำ ในเวลานี้ถ้าพูดชมหงส์ นั่นถือเป็นหัวข้อที่เอาชีวิตไปทิ้ง
นรมนเห็นบุริศร์ไม่พูดจา จึงใช้เท้าเหยียบเขา ถามว่า “ทำไมคุณไม่พูดอะไรเลย?”
“พูดอะไร?”
บุริศร์แกล้งโง่มองนรมน
นรมนถลึงตาใส่เขา ยิ้มกล่าว “อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าในใจคุณวางแผนอะไร”
“ผมไม่ได้วางแผนอะไรในใจทั้งนั้นแหละ เมื่อกี้ผมกำลังคิดอะไรบางอย่าง เลยไม่ได้ยินที่คุณพูด”
บุริศร์พูดจาเรื่อยเปื่อยอย่างจริงจัง
นรมนก็ไม่เปิดโปงเขา กลับถามว่า “คุณคิดอะไรอยู่?”
“คิดว่าพรุ่งนี้คุณน้าชัญญาจะถูกส่งออกไปยังไง?
นรมนครุ่นคิดสักพัก กล่าวเสียงเบา “ฉันโทรหาคุณป้าแล้ว เธอบอกว่าจณัตว์เป็นคนของเธอ ให้พวกเขาใช้ได้อย่างวางใจ”
“ห๊ะ?”
บุริศร์ประหลาดใจ
นรมนเล่าเรื่องของโสธรให้บุริศร์ฟัง
บุริศร์สีหน้าเคร่งขรึม
“คุณหมายความว่านงลักษณ์ถูกวางยาพิษ?”
“น่าจะใช่”
นรมนคิดว่าเรื่องนี้มีความเป็นไปได้มาก
สมชัยคนคนนี้ไร้หัวใจ ถ้านงลักษณ์รักเขา เขาอาจจะทำดีกับเธอสักหน่อย แต่ในใจของนงลักษณ์มีเพียงคุณอาบุญทิวา สมชัยก็แค่แสร้งทำเป็นห่วงใย แน่นอนเขาไม่ให้อภัยนงลักษณ์
แต่สมชัยปล่อยนงลักษณ์เอาไว้เพื่อใช้งาน จึงวางยาพิษเรื้อรังให้เธอ เพื่อควบคุมนงลักษณ์ ดังนั้นสมชัยผู้ชายคนนี้หน้าเนื้อใจเสือจริงๆ
วันนี้ถ้าไม่ใช่เพราะคุณหมอคนนั้น บางจนถึงวันที่นงลักษณ์ตายอาจไม่รู้ว่าสมชัยทำอะไรกับเธอบ้าง ส่วนราเชนก็จะตายตั้งแต่ยังเป็นหนุ่ม
แต่สมชัยรู้ไหมว่าราเชนถูกวางยาพิษ?
หรือจะบอกว่าเป็นความตั้งใจของกล้าณรงค์คนเดียว?
นรมนไม่รู้ และเดาไม่ออก
บุริศร์ครุ่นคิดสักพักจึงกล่าวว่า “คุณเองก็ไปตำหนักของราเชนมา พรุ่งนี้หาเวลาให้ดารัณพาคุณหมอคนนั้นมา ตรวจให้คุณสักหน่อย”
“ฉันไม่เป็นไร ฉันอยู่แค่แป๊บเดียวเอง”
“แป๊บเดียวก็ไม่ได้”
บุริศร์หวาดกลัวจริงๆ
ตอนนี้ร่างกายของนรมนทนต่อความทรมานซ้ำไปซ้ำมาไม่ได้ หากกำยานนั้นมีพิษจริง นรมนถูกวางยาพิษจะทำอย่างไร?
เห็นบุริศร์กังวลเช่นนี้ นรมนรีบกล่าว “โอเคๆ ฉันเชื่อคุณ”
“ต้องเชื่อผม ในพระราชวังสกปรกเกินไป อุบายต่างๆ เกิดขึ้นไม่มีที่สิ้นสุด คุณต้องระวังตัวให้มากหน่อย ไม่สิ ไม่มีเรื่องอะไรอย่าออกไปจากผม”
บุริศร์จับมือนรมนอย่างกังวล
ฝ่ามือของเขาแห้งและอบอุ่น ทำให้ก้นบึ้งหัวใจของนรมนอบอุ่นทันที
“คุณเอาแต่พูดถึงฉัน คุณเองก็ไปหาพี่ชายที่นั่นมาเหมือนกันไม่ใช่เหรอ? เอาไว้พวกเราไปตรวจด้วยกันนะ”
“ได้”
บุริศร์กลับไม่ปฏิเสธ
ทั้งสองคนพักอยู่ในห้องไม่ออกไปไหน แม้แต่อาหารเย็นก็ให้คนเข้ามาส่ง
เช้าวันต่อมาตอนฟ้าสาง ด้านนอกเกิดความชุลมุนวุ่นวาย
นรมนยังนอนไม่พอ ตื่นขึ้นมาด้วยเสียงรบกวน
“เกิดอะไรขึ้น? เช้าขนาดนี้ทำอะไรกันเสียงดัง?”
“บุริศร์กล่าวด้วยความสงสาร วันนี้สมชัยต้องการจัดงานเลี้ยงรับรองจณัตว์ สั่งให้ทุกคนจัดเตรียมตั้งแต่เช้าตรู่ ถ้าคุณรู้สึกหนวกหู ผมจะช่วยคุณปิดหูเอง คุณนอนต่อไป”
“นอนไม่หลับแล้ว”
นรมนส่ายหน้าลุกขึ้นนั่ง
ด้านนอกเสียงดังมาก เธอหาวขยี้ตาอย่างสะลึมสะลือ พิงไหล่บุริศร์ครึ่งหนึ่ง บ่นพึมพำ “จณัตว์คนนี้มีหน้ามีตามากเกินไปหน่อย คุณคิดว่าเปรียบเทียบเขากับมิลิน ใครโดดเด่นกว่ากัน?”
“ไม่รู้สิ”
บุริศร์ไม่เคยได้ยินชื่อของจณัตว์มาก่อน โดยเฉพาะเขาไม่ได้เจาะลึกในขอบเขตการแพทย์มากนัก ต่างอาชีพต่างความรู้ความเข้าใจกัน สำหรับคนคนนี้เขาไม่เข้าใจสักนิดเดียว
เดิมทีเขาสามารถโทรกลับไปให้ป้องตรวจสอบได้ แต่เมื่อวานนรมนโทรหานงลักษณ์แล้ว หากวันนี้โทรอีกกลัวว่าจะดึงดูดความสนใจจากอีกฝ่าย
“เอาไว้ค่อยถามหงส์ ไม่แน่เธออาจจะรู้”
“คุณถามเถอะ”
ตอนนี้บุริศร์พยายามมีโอกาสเจอหน้าหงส์ให้น้อยลง เพื่อหลีกเลี่ยงความเข้าใจผิดของนรมน ผู้หญิงตัวน้อยของเขาคนนี้หึงขึ้นมาไร้เหตุผลมาก
“ได้”
นรมนกลับไม่บ่ายเบี่ยง
ถึงแม้จะคุยกับบุริศร์อยู่นานสองนาน นรมนยังคงหาว
“คุณนอนต่ออีกสักหน่อยดีไหม”
“นอนไม่หลับแล้ว คุณอุ้มฉันไปอาบน้ำหน่อยสิ”
นรมนทิ้งตัวลงในอ้อมแขนของบุริศร์อย่างเกียจคร้าน
เช้าตรู่แบบนี้คุณภรรยาเข้ามาอิงแอบในอ้อมแขนเอง บุริศร์จะทนไหวได้อย่างไร?
“ในเมื่อนอนไม่หลับ งั้นมาออกกำลังกายสักหน่อย”