บทที่ 1454 ช่างเป็นผู้ชายที่ใจแคบจริงๆ

นภดลมองท่าทางขุ่นเคืองของปาณี ในใจก็ค่อนข้างอึดอัดทันที

เธออยากไปขนาดนั้นเชียว?

แต่ปากนภดลพูดขึ้นเรียบๆ “ฉันบอกเธอแล้ว และเอารูปให้เธอแล้วด้วย ทุกคนในอาณาจักรรัตติกาลก็เห็นกันหมด”

“คุณพูดไร้สาระ”

ในความทรงจำปาณีไม่มีเรื่องนี้เลยสักนิด

นภดลมองปาณี แววตาแฝงความเฉียบคม ปาณีก็ค่อนข้างขี้ขลาดทันที

หรือเขาเคยบอกตนจริงๆ?

เธอขมวดคิ้วพยายามคิด เริ่มคิดตั้งแต่นภดลกลับมา คิดจนถึงก่อนตัวเองหมดสติไป ดูเหมือนว่านภดลจะพูดอะไรบางอย่างในตอนสุดท้ายเธอฟังไม่ชัดเจน

ปาณีถามอย่างไม่ค่อยแน่ใจ “หลังจากที่ฉันแบกของวิ่งสิบกิโลเมตรเสร็จ คุณพูดอะไรกับฉันใช่ไหม?”

คราวนี้นภดลขี้เกียจสนใจเธอ หยิบโทรศัพท์ออกมา หาฟังก์ชันการบันทึกเสียง เลือกแล้วโยนการบันทึกให้ปาณี

“กลับไปอาบน้ำนอนให้เต็มที่ จริงสิ คุณนายให้ฉันเอานี่ให้เธอ พรุ่งนี้เช้าเจ็ดโมงครึ่ง ที่ร้านกาแฟบลูเมา”

เสียงชัดเจนของนภดลดังออกมาจากโทรศัพท์

ปาณีรู้สึกผิดเล็กน้อยทันที

ก็ได้ นภดลบอกเธอแล้วจริงๆ

โทษเธอเอง ก่อนจะสลบไปทำไมไม่ได้ยินคำพูดนี้ล่ะ?

เธอเห็นปากนภดลอ้าๆ หุบๆ จริงๆ แต่ไม่รู้เนื้อหา ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง

“ขอโทษนะ”

ปาณีรีบขอโทษ

นภดลทำเสียงฮึดฮัดเย็นชา ดึงโทรศัพท์ตัวเองมาทันทีแล้วยกเท้าเดินจากไป ทำให้ปาณีรู้สึกแย่มาก

ท่าทีของเขาที่มีต่อเธอดีหน่อยไม่ได้เหรอ?

แต่ปาณีก็ค่อนข้างหดหู่ ทำไมหลับลึกขนาดนั้นนะ?

เหนื่อยจริงๆ ไหม?

ปาณีไม่เข้าใจ แต่ไม่กล้ารอช้า วิ่งไปห้องนรมนทันที

บุริศร์กำลังป้อนรังนกให้นรมนดื่ม ปาณีก็เข้ามาโดยไม่ได้เคาะประตู เห็นภาพนี้ก็ค่อนข้างกระอักกระอ่วนอย่างช่วยไม่ได้

“ขอโทษค่ะ ประธานบุริศร์”

“ลืมนิสัยเข้ามาต้องเคาะประตูแล้วเหรอ?”

บุริศร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย ถ้าไม่ใช่เพราะปาณีสนิทกับนรมน เขาอาจจะโกรธแล้วก็ได้

ท่าทางเร่งรีบแบบนี้ แตกต่างจากนิสัยเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง

นรมนเห็นปาณีไม่รู้จะทำอย่างไร ก็เงยหน้าดื่มรังนกจนหมดทันที จากนั้นก็ยัดชามให้บุริศร์ พูดขึ้นอย่างไม่พอใจ “คุณรีบไปซะ ฉันกับปาณีจะคุยกันเรื่องลับๆ ระหว่างผู้หญิง”

บุริศร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย ในดวงตามีความหมดหนทางเคลื่อนผ่านไป

“นี่ฉันถูกคุณรังเกียจเหรอ?”

“ไม่งั้นล่ะ? เป็นสามีภรรยากันมาตั้งนาน อยู่ด้วยกันทุกวัน จะมีอะไรพูดคุยกับคุณเยอะกันล่ะ? โอ๊ย คุณรีบไปเถอะ”

นรมนพูดจบก็ผลักเขา

บุริศร์ส่ายหน้าด้วยสีหน้าซับซ้อนแฝงความหมดหนทาง ถึงได้เข็นรถเข็นออกไป

ปาณีค่อนข้างลังเลไม่เด็ดขาด

“คุณนาย ขอโทษนะคะ ฉันหลับลึกเกินไป ตื่นไม่ได้ ให้อีกฝ่ายรอไปเปล่าประโยชน์ ความผิดฉันเองค่ะ”

ปาณีรีบยอมรับข้อผิดพลาด

นรมนเห็นสีหน้าเธอดีมาก จึงถามอย่างอดไม่ได้ “เกิดอะไรขึ้น? ช่วงนี้เหนื่อยมากเหรอ?”

“ก็ไม่ใช่หรอกค่ะ คือเมื่อวานนภดลให้ฉันไปฐานอาณาจักรรัตติกาลเพื่อชี้แนะเด็กฝึกหญิงไม่กี่คน ก็ไม่รู้ไปทำอะไรให้เขาโกรธ ให้เราแบกของวิ่ง หลังจากฉันวิ่งกลับมาก็หลับไปเลย ไม่คิดว่าพอตื่นขึ้นมาก็เวลานี้แล้ว”

ปาณียิ่งพูดก็ยิ่งรู้สึกผิด แต่ไม่ได้บอกเรื่องที่นภดลให้เธอแบกของวิ่งสิบกิโลเมตร เธอปกป้องนภดลโดยไม่รู้ตัว กลัวนรมนจะตำหนินภดล

“คือคุณนายคะ นภดลคิดว่าระหว่างเด็กฝึกหญิงกับเขาไม่ควรแตะเนื้อต้องตัวกัน เลยให้ฉันไปชี้แนะ”

ถ้าปาณีไม่พูดประโยคสุดท้ายก็ยังได้ ผลสุดท้ายหลังจากพูดออกมานรมนก็อยากหัวเราะ

เรื่องเมื่อวานเธอก็รู้ ชัยยศกลับมาพูดเสริมให้ฟังอีกรอบแล้ว และหลังจากปาณีหมดสติไปก็ถูกนภดลอุ้มเข้าห้องโดยตรง นี่คือเรื่องที่ทุกคนเห็นกันหมด มีแค่ปาณีเท่านั้นที่ไม่รู้

ในเมื่อภายในอาณาจักรรัตติกาลมีเด็กฝึกหญิง และข้างกายเธอก็มีนักโภชนาการ ดังนั้นปาณีจะอยู่หรือไม่อยู่ข้างกายเธอก็ไม่เป็นไร นอกจากนี้นภดลพาเธอไปชี้แนะเด็กฝึกหญิงที่อาณาจักรรัตติกาล คงอยากเอาเธอไปปกป้องต่อหน้าต่อตา

นรมนยอมช่วยเหลือให้ประสบความสำเร็จ แค่นภดลต้องเอ่ยปากต้องการเธอก็พอ

เธอชื่นชมนภดลคนคนนี้ ไม่อยากให้ปาณีไปนัดบอดก็พูดตรงๆ สิ ทำให้เธอเหนื่อยจนหมดสติไป จนพลาดเวลาการนัดบอด เรื่องนี้มีแค่ผู้ชายที่ไม่กล้าแสดงออกถึงความรู้สึกภายในอย่างนภดลเท่านั้นที่ทำออกมาได้

นอกจากนี้ปาณีไม่รู้ทำไมหลับลึกขนาดนั้น แต่นรมนรู้

นภดลใส่น้ำมันหอมระเหยในอ่างอาบน้ำปาณี น้ำมันหอมระเหยแบบนั้นสามารถบรรเทาความเมื่อยล้า แต่แฝงธรรมชาติให้นอนหลับสบาย แน่นอนว่าจะทำให้ปาณีนอนอย่างมืดฟ้ามัวดิน

แต่เธอไม่อยากบอกปาณี

เธออยากดูว่านภดลจะอดไม่ได้ที่จะสารภาพกับปาณีตอนไหน

นภดลเป็นคนไม่แสดงออกถึงความรู้สึกเกินไป ปาณีขี้ขลาดเกินไป ดังนั้นสองคนนี้ถ้าไม่มีใครก้าวออกมาก่อน คาดว่าต้องลำบากแล้ว

นรมนเห็นเรื่องตื่นเต้นแล้วอยากทำให้เรื่องใหญ่ขึ้น จึงรีบพูด “พลาดไปแล้วก็พลาดไป ในมือฉันยังมีคนยอดเยี่ยมอีกมากมาย วันนี้พักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้เราค่อยไปนัดบอดอีกครั้ง”

เห็นนรมนกระตือรือร้นแบบนี้ ไม่ได้โกรธอะไรมากที่ตนเบี้ยวนัดเขา ในใจปาณีก็รู้สึกเกรงใจมาก

นรมนมีฐานะอะไร?

อีกฝ่ายที่สามารถแนะนำให้ตนได้ต้องเป็นชายที่ดีอันดับต้นๆ ตนเบี้ยวนัดอีกฝ่ายแบบนี้ ต้องทำให้อีกฝ่ายรู้สึกว่านรมนไม่น่าเชื่อถือแน่ๆ