บทที่ 1455 คุณอยากตายใช่ไหม?

ปาณีถูกหล่อนผลักจนเซ ถ้าพนักงานไม่ประคองไว้ เป็นไปได้สูงมากที่เธอจะล้มลงกับพื้นทันที

เธอหันกลับไปมองคุณนายตระกูลจันทรวงศ์ แววตาค่อนข้างโกรธ แต่ได้ยินคุณนายตระกูลจันทรวงศ์พูดขึ้น “มองอะไร? ถ้าเธอไม่อยากจ่ายเงินให้ฉัน ฉันจะโทรหานภดล ฉันไม่เชื่อว่าเขาจะไม่สนใจหญิงชราอย่างฉัน”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ปาณีก็นึกถึงทุกอย่างที่นภดลแบกรับ ราวกับว่าเธอเห็นภาพนภดลยืนในลานบ้านโดนคุณนายตระกูลจันทรวงศ์ใช้แส้ตีอีกครั้ง

เพราะชีวิตเดียวของฉัตรยา นภดลจึงมีหน้าที่เลี้ยงดูพวกเขา

นึกถึงตรงนี้ ปาณีก็ไม่สบอารมณ์อย่างมาก เธอไม่อยากให้นภดลรู้ว่าคุณนายตระกูลจันทรวงศ์กลับมาแล้ว และไม่อยากให้การปรากฏตัวของคุณนายตระกูลจันทรวงศ์มารบกวนนภดล ดังนั้นเธอจึงหายใจเข้าลึกๆ หยิบบัตรธนาคารเดินไปจ่ายเงินกับพนักงาน

“สารเลวจริงๆ! พูดดีๆ ไม่ฟัง ต้องให้ฉันผลักถึงจะฟัง”

คุณนายตระกูลจันทรวงศ์พูดไปด่าไป คิ้วท่านผู้หญิงขมวดขึ้นมา

“หญิงชราโหดร้ายอย่างเธอมีลูกสะใภ้ดีแบบนี้ได้ไง? พระเจ้าตาบอดจริงๆ”

“เธอว่าไงนะ? เรื่องในครอบครัวเราต้องให้เธอพูดหรือไง? เอาชุดมาให้ฉัน”

คุณนายตระกูลจันทรวงศ์ดึงชุดมาทันที

เธอไม่มองปาณีเลย เก็บชุดขึ้นมาโดยตรง

ปาณีจ่ายเงินแล้วในบัตรเหลือแค่สามหยวนกว่าเท่านั้น

เธอถอนหายใจ เก็บบัตรธนาคารขึ้นมา ก็ได้ยินคุณนายตระกูลจันทรวงศ์พูดขึ้น “ฉันไม่มีที่อยู่ เธอให้นภดลเตรียมที่อยู่ให้ฉันหน่อย ไม่งั้นฉันอยู่โรงแรมแล้วให้เขาออกเงินก็ได้”

“คุณอยู่โรงแรมไหน?”

“โรงแรมเฮติ”

คำพูดคุณนายตระกูลจันทรวงศ์ทำให้ปาณีขมวดคิ้วเล็กน้อย

โรงแรมเฮติเป็นโรงแรมห้าดาว ไม่ต้องการให้เธอใช้เงินเหรอ?

“คุณนายตระกูลจันทรวงศ์ นี่คุณเห็นนภดลเป็นเอทีเอ็มจริงๆ ใช่ไหม? เดือนหนึ่งเขาได้เงินเท่าไร? คุณสร้างปัญหาจนเขาไม่มีบ้าน ตอนนี้สร้างปัญหาอะไรอีก? ถึงนภดลจะติดหนี้ฉัตรยา ก็ปล่อยให้คุณทำลายแบบนี้ไม่ได้”

ปาณีทนเห็นท่าทางนี้ของคุณนายตระกูลจันทรวงศ์ไม่ไหวแล้วจริงๆ

อีกอย่างตอนแรกที่เธอออกไปจากเมืองชลธีได้อย่างไรนั้นปาณีก็รู้ อย่างมากสุดเธอโทรหานรมน ให้ประธานบุริศร์หาคนมาไล่เธอออกไปก็ได้

ตราบใดที่ไม่ให้นภดลรู้เรื่องนี้ เธอไม่กลัวคุณนายตระกูลจันทรวงศ์พลิกฟ้าหรอก

นภดลติดหนี้เธอ แต่ปาณีไม่ได้ติดหนี้เธอ

คุณนายตระกูลจันทรวงศ์กลับหัวเราะเยาะแล้วพูดขึ้น “ฉันทำลายเขา? ตอนที่เขาให้บุริศร์กับนรมนไล่ฉันออกไปจากเมืองชลธีทำไมไม่บอกว่าทำลายฉันบ้าง? เขาสัญญากับลูกสาวฉันว่าจะดูแลฉันยามแก่ไปจนตาย ทำไม? ลูกสาวฉันตายยังไม่ถึงหนึ่งปี พวกเธอก็ไม่ยอมรับมันแล้วเหรอ? ไม่ให้ฉันอยู่โรงแรมก็ได้ ให้ฉันเงินหนึ่งล้านสิ ฉันจะเอาเงินแล้วไปเอง รับรองว่าไม่อยู่ที่นี่ขวางตาพวกเธอ”

ปาณีโกรธเธอจนขำทันที

“หนึ่งล้าน? ทำไมฉันต้องให้คุณหนึ่งล้าน?”

“เธอคือยัยคนนั้นที่ชอบนภดลไม่ใช่เหรอ? เสื้อผ้าหนึ่งแสนนี่เธอก็ให้ฉันแล้ว อีกแค่ล้านเดียวเอง? ถ้าเธออยากใช้ชีวิตกับเขาเป็นอย่างดี ก็รีบให้เงินฉันซะ ไม่งั้นอย่าคิดว่าเธอจะอยู่กับเขาอย่างสงบ”

คุณนายตระกูลจันทรวงศ์พูดอย่างชั่วร้าย

นึกถึงทุกอย่างที่หญิงชราคนนี้ทำกับนภดล ปาณีก็โกรธเป็นพิเศษ

“คุณคิดว่าฉันจ่ายชุดหนึ่งแสนให้คุณเพราะนภดลเหรอ?”

“ไม่งั้นล่ะ?”

คุณนายตระกูลจันทรวงศ์กลอกตาถาม

ปาณีพูดทีละคำ “ที่ฉันจ่ายเงินให้คุณ ไม่ใช่เพราะฉันติดหนี้คุณ แต่เพราะฉันไม่อยากให้คุณผู้หญิงท่านนี้โกรธแค่เพราะเสื้อผ้าตัวเดียว ไม่อยากสร้างความเดือดร้อนโดยไม่จำเป็น แต่ตอนนี้ฉันเสียใจแล้ว เงินฉันเป็นคนจ่าย ชุดนี้ฉันก็ต้องเอาไปด้วย”

พูดจบปาณีก็ไม่สนว่าคุณนายตระกูลจันทรวงศ์จะมีท่าทีอย่างไร แย่งชุดนั้นมาจากมือเธอ จากนั้นก็ให้ท่านผู้หญิงฝั่งตรงข้าม

“คุณผู้หญิงคะ ขอโทษนะคะ ชุดนี้ให้คุณ”

ปาณีพูดจบก็ยัดชุดให้กับท่านผู้หญิง

คุณนายตระกูลจันทรวงศ์โกรธจนทั้งร่างสั่นเทิ้ม ยกมือขึ้นตบหน้าปาณีทันที

“นังจิ้งจอกอย่างแก ฉันจะตบแกให้ตาย!”

ปาณีไม่ใช่ปาณีในอดีตแล้ว

วันที่ได้ฝึกพิเศษบนเกาะร้าง ร่างกายเธอกลายเป็นตอบสนองโดยธรรมชาติ เมื่อคุณนายตระกูลจันทรวงศ์ยื่นมือออกไปจะตบเธอ เธอก็โต้กลับโดยไม่รู้ตัว

คุณนายตระกูลจันทรวงศ์ถูกปาณีเตะออกไป ล้มลงกับพื้นทันที

ราวกับเธอไม่ได้ตอบสนอง ขณะที่รู้สึกเจ็บปวดถึงได้พบว่าตัวเองถูกปาณีทำร้าย

ผู้หญิงที่เชื่อฟังในอดีตไม่คิดว่าจะกล้าทำร้ายคนตามถนน

คุณนายตระกูลจันทรวงศ์ร้องไห้ตะโกนขึ้นมาทันที

“ใครก็ได้มานี่หน่อย ผู้หญิงคนนี้แย่งสามีลูกสาวฉัน ตอนนี้ยังลงมือทำร้ายหญิงชราอย่างฉันอีก โลกนี้มันไม่มีเหตุผลแล้ว”

คนที่ไม่ค่อยรู้เรื่องเมื่อได้ยินคุณนายตระกูลจันทรวงศ์ตะโกนแบบนี้ ก็มองปาณีทันที