บทที่ 1457 หล่อนทำให้เธอลำบากใจ?

คิ้วนภดลแทบจะย่นเป็นปม เขาคิดสักพัก ก็หยิบชุดชั้นในตัวเองขึ้นมาโดยตรง จากนั้นก็หยิบตัวที่ปาณีซื้อ แล้วก็ยาแก้ท้องเสีย แล้วตรงไปที่ห้องปาณี

ในขณะนี้ปาณีล็อกประตูห้องอยู่ กลัวนภดลจะซักถามอะไรเธอ แต่คิดๆ แล้ว เวลานี้นภดลน่าจะไม่อยู่บ้าน เธอไม่จำเป็นต้องประหม่าแบบนี้ เลยนั่งขี้เกียจอยู่บนโซฟา รินน้ำให้ตัวเองดื่มหนึ่งแก้ว

น้ำหนึ่งแก้วยังไม่ลงถึงท้อง ชุดชั้นในสองตัวก็โยนมาตรงหน้าเธอ ทำให้ปาณีสำลักไอออกมาอย่างต่อเนื่อง

“เธอคิดว่าชุดชั้นในสองตัวนี้ขนาดเดียวกันไหม?”

เสียงชัดเจนของนภดลดังขึ้น

ปาณีมองหน้าต่าง เข้ามาจากทางหน้าต่างอีกครั้งอย่างที่คิดไว้

เธอจะบ้าแล้วจริงๆ

“นภดล คุณเป็นโจรเหรอ? คุณเคาะประตูเดินเข้ามาทางประตูไม่เป็นเหรอ?”

“อย่าเบี่ยงเบนหัวข้อ ตอบคำถามฉัน”

นภดลมองเธอเรียบๆ พูดขึ้นทีละคำ

ความคิดปาณีถึงได้ถูกดึงกลับมา

เมื่อเธอเห็นสิ่งที่วางตรงหน้าคืออะไร สีหน้าเธอก็แดงทันที

เธอพบว่าต่อไปตัวเองไม่สามารถมองชุดชั้นในตรงๆ ได้อีกแล้ว

“นี่คุณทำอะไร?”

“ฉันให้เธอซื้อตามขนาดของฉัน เธอซื้อขนาด S กลับมาทำไม? เธอคิดว่าฉันใส่ได้เหรอ? หรือต้องการให้ฉันใส่ให้เธอดูตรงนี้ไหม?”

ขณะที่พูดนภดลก็จะปลดเข็มขัด ทำให้ปาณีตกใจจนกระโดดไปบนโซฟาทันที

“คุณอย่าขยับ! ใครอยากดูไอ้นั่นของคุณ”

ใบหน้าเธอจะร้อนใจขึ้นมาแล้ว

ตอนนี้นภดลโดนอะไรเข้าสิง?

ทำไมจู่ๆ กลายเป็นน่ากลัวแบบนี้?

เธอยังเป็นสาวเยาวชน บังคับให้เธอซักชุดชั้นในก็ช่างมันเถอะ ยังให้เธอซื้ออีก นี่มันคนอะไร?

“นภดล ฉันจะเตือนคุณให้นะ ฉันเป็นผู้หญิงที่กำลังจะเข้าทีมนัดบอด ฉันต้องรับผิดชอบต่อสามีในอนาคตของฉัน ดังนั้นต่อไปคุณต้องซักสิ่งนี้เอง ซื้อเอง ฉันจะไม่ซื้อให้คุณซักให้คุณอีกต่อไปแล้ว นี่เป็นครั้งสุดท้าย คุณรีบเอาไปซะ!”

ปาณีพูดตะกุกตะกัก แววตานภดลค่อนข้างหมองคล้ำ

“ว่าที่สามี? ใครอ่ะ?”

“ฉันจะรู้ได้ไงว่าใคร? นี่ฉันยังไม่ได้นัดบอดเลยไหม? บางทีพระเจ้าอาจจะเห็นว่าคนอย่างฉันใจดีน่ารัก แล้วมอบผู้ชายดีๆ ให้ฉันก็ได้นะ คุณรีบเอาไปซะ ออกไปจากห้องฉัน ฉันเตือนคุณแล้วนะ ถ้าต่อไปคุณกล้าเข้าห้องฉันทางหน้าต่างอีกล่ะก็……”

“แล้วจะทำไม?”

นภดลก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ลมหายใจชัดเจนลอยเข้ามาในพริบตาเดียว

ปาณีตกใจถอยหลังหนึ่งก้าว ลืมว่าตัวเองยืนอยู่บนโซฟา ปลายเท้าเหยียบอากาศ ร้องอ๊ะหนึ่งที ก็ถูกนภดลกอดไว้ในอ้อมแขน

“อยากให้ฉันกอดเธอก็พูดตรงๆ”

“ใครใช้ให้คุณกอด?”

ปาณีตื่นตระหนก ก็ได้ยินนภดลพูดแบบนี้ จึงดันเขาออกอย่างอดไม่ได้ แต่ไม่คิดว่านภดลจะมีแรงเยอะมาก ดันไม่ออกเลย

“คุณปล่อยฉัน!”

“เธอยังไม่ได้บอกฉันเลยว่าว่าที่สามีเธอคือใคร”

นภดลถามเรียบๆ และสบายๆ ราวกับว่าเขากำลังพูดเรื่องสภาพอากาศกับเธอ แต่ฝ่ามือใหญ่แข็งแกร่งคู่นั้นเหมือนเหล็กหัวแร้งที่ทำให้ปาณีรู้สึกร้อนมาก

“ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่รู้ นภดล ถ้าคุณไม่ปล่อยฉัน ฉันจะไม่เกรงใจคุณแล้ว”

ขณะที่ปาณีพูดก็ยกเท้าขึ้นเตะเขา

แรงแค่นี้สำหรับนภดลก็แค่จั๊กจี้ เขาไม่ใส่ใจสักนิด เขาก้มหน้าทันที แล้วจูบปากเล็กของปาณีที่พูดพล่ามไม่หยุด

“อือ……”

ปาณีตกตะลึงไปทั้งร่าง

จูบแรกของเธอ……

ดวงตาใสคู่นั้นราวกับกระต่ายหวาดกลัว จ้องนภดลที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมโดยตรง

เขาจูบเธอ?!

เขาจูบเธอทำไม?

สมองปาณีเกิดคำถามนี้ดังก้องอยู่ตลอดเวลา

นภดลยื่นมือไปปิดตาปาณีโดยตรง จากนั้นก็เอียงเพื่อดูด สมองปาณีขาวโพลน เหลือเพียงความนุ่มนวลระหว่างริมฝีปากและฟันกำลังยึดครองลมหายใจเธอ ออกซิเจนของเธอ……

เห็นปาณีจะหายใจไม่ออกตายแล้ว นภดลถึงได้ปล่อยเธอ

ปาณีหอบหายใจหนัก ใบหน้าแดงก่ำ

มุมปากนภดลยกขึ้นเล็กน้อย แล้วพูดเสียงทุ้ม “ตอนนี้รู้หรือยัง?”

“ฮะ?”

ตอนนี้สมองปาณีอยู่ในขั้นตอนเสียหายอย่างแท้จริง มองนภดลด้วยดวงตาที่เหม่อลอยอย่างช่วยไม่ได้ การแสดงออกนั้นกระตุ้นอารมณ์นภดลอีกครั้ง พลิกตัวปาณีกดลงบนโซฟาทันที จูบร้อนแรงก็ฉวยโอกาสตามมา

มาอีกแล้ว?

ปาณีมึนงง และลืมที่จะผลักนภดล ปล่อยให้เขาจูบตน เมื่อจูบอย่างสับสนวุ่นวาย จมูกของเธอ ดวงตาของเธอ คอของเธอ ก็ล้วนทิ้งร่องรอยของนภดล

สุดท้ายปาณีไม่รู้ว่าถูกนภดลจูบจนหมดสติหรือว่าตกใจตื่นเต้นมากเกินไปหัวใจแบกรับไม่ไหวจนหมดสติ ก็เป็นลมไปแล้ว

เมื่อนภดลรู้เธอก็เป็นลมไปแล้ว

เขายิ้มอย่างหมดหนทาง เห็นคอเสื้อยับและการแสดงออกที่แดงเหมือนดอกท้อ ดวงตาก็ลุ่มลึกขึ้นมาก แต่ทำได้แค่ระงับไว้

นภดลอุ้มปาณีขึ้นเตียง ตัวเองนอนลงข้างเธอ ดึงผ้ามาห่มด้วยกัน กอดปาณีไว้ในอ้อมแขน ฉวยโอกาสหลับตา ไม่นานก็หลับไป

เมื่อปาณีตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็รู้สึกแปลกๆ ข้างกายเหมือนมีคน?

เธอตกตะลึงเล็กน้อย เงยหน้าขึ้นมาทีละนิดทันที

เมื่อเธอเห็นใบหน้าขยายใหญ่ของนภดลปรากฏต่อหน้าตน เธอก็เกือบกรีดร้องออกมา

มองตัวเองอีกครั้ง ห้อยบนตัวนภดลเหมือนปลาหมึก สมองนึกถึงภาพเหตุการณ์ก่อนตัวเองจะสลบไปอย่างอดไม่ได้ สีหน้าก็แดงขึ้นมาอีกครั้ง

เธอ เธอถูกนภดลจูบ!

นี่มันหมายความว่าอย่างไร?

นภดลคิดอะไรกับเธอกันแน่?

ปาณีอยากปลุกให้เขาตื่นเพื่อถามจริงๆ แต่รู้สึกว่าเรื่องนี้ให้ฝ่ายหญิงถามมันกระดากใจมาก