บทที่ 1464 แกยังถือว่าเป็นคนอยู่เหรอ?

ดวงตาของบุริศร์เคร่งขรึมลงมาหลายส่วน

“ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีโอกาสเป็นแบบนั้น”

“งั้นจะทำยังไงดีคะ? ฉันยังคิดอยู่เลยว่าจะให้ปาณีจับตัวคุณนายตระกูลจันทรวงศ์ไว้ให้ได้ แล้วบีบให้ดร.ฐานทัตให้มายอมจำนนกับทางเรา”

นรมนรู้สึกว่าตัวเองคิดได้ง่ายเกินไปแล้ว

ที่ผ่านมาเธอคิดมาตลอดว่าที่ดร.ฐานทัตวิจัยเลือดของนภดลนั้นเป็นเพราะงานของตัวเอง แต่กลับคิดไม่ถึงว่าดร.ฐานทัตจะไปร่วมมือกับคนอื่น หรือจะบอกว่าเริ่มตั้งแต่แรกดร.ฐานทัตก็ได้ทำงานให้กับคนอื่นอยู่แล้วเหรอ?

งั้นตกลงคนคนนั้นคือใครกันนะ?

จิตใจของนรมนซับซ้อนขึ้นเล็กน้อยแล้ว

บุริศร์เห็นเธอดูเป็นกังวลเล็กน้อย ก็รีบกุมมือของเธอไว้แล้วพูดขึ้นว่า “บางทีพวกเราอาจจะสามารถใช้แผนซ้อนแผนก็ได้”

“หมายความว่าไงคะ? ปาณีจะตกอยู่ในอันตรายเป็นอย่างมากเลยนะคะ”

ที่จริงนรมนไม่ได้อยากจะใช้ปาณีเป็นเหยื่อล่อสักเท่าไหร่เลย

บุริศร์เองก็รู้ถึงจุดนี้ แต่ว่าตอนนี้ไม่มีวิธีอื่นให้คิดได้แล้วจริง ๆ

“ก็ได้ค่ะ พวกเราจะสามารถรับรองได้ว่าปาณีจะต้องไม่เป็นอันตรายใช่ไหมคะ?”

“รับรองความปลอดภัยไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์หรอก”

บุริศร์ไม่สามารถตอบนรมนไปอย่างนั้นได้จริง ๆ ถึงแม้จะรู้ว่าการพูดแบบนี้จะทำให้เธอไม่สบายใจ แต่ว่าเรื่องบางเรื่องนั้นปิดบังไม่ได้จริง ๆ

“ฉันรู้แล้วค่ะ คุณไปจัดการเถอะ หรือว่าจะให้นภดลรู้เรื่องนี้ดีคะ?”

“ผมขอคิดดูก่อนนะ”

บุริศร์ไม่ได้รับปากไปในทันที และก็ไม่ได้ปฏิเสธในทันทีด้วย เพราะฉะนั้นสำหรับนรมนแล้ว แบบนี้ถึงจะเป็นช่วงยากลำบากที่สุด

ความรู้สึกที่นภดลมีต่อปาณีในตอนนี้กำลังเริ่มฟื้นคืนกลับมาแล้ว แถมยังดูเหมือนจะมีความอยากตอบสนองกลับอยู่ด้วยเสี้ยวหนึ่ง ถ้าหากให้นภดลรู้สภาพร่างกายของตัวเองในตอนนี้ ไม่แน่อาจจะหดหัวกลับเข้าไปในกระดองอีกครั้ง ถ้างั้นปาณีกับเขาเมื่อไหร่ถึงจะสามารถผลิดอกออกผลได้ล่ะ?

นรมนรู้สึกว่าคู่นี้เป็นคู่ที่มีเคราะห์กรรมมากที่สุดคู่หนึ่งเลย

“เอาล่ะ คุณพักผ่อนไปให้ดี ๆ เรื่องอื่นมอบให้เป็นหน้าที่ผมดีไหม?”

จ้องมองดวงตาที่สวยงามราวกับหงส์ของบุริศร์ อยู่ ๆ นรมนก็เกิดความเชื่อมั่นเพิ่มขึ้นมาเสี้ยวหนึ่ง

“ได้ค่ะ”

บุริศร์ลูบหัวของนรมนเล็กน้อยแล้วก็เดินออกไปเลย

เขามาถึงห้องหนังสือ หัวคิ้วขมวดเข้าด้วยกันแน่น

“ชัยยศ ตัวนภดลล่ะ? ให้เขามาพบฉันหน่อย”

สุดท้ายแล้วบุริศร์ก็ตัดสินใจว่าจะปรึกษากับนภดลดูสักหน่อย ถ้าเกิดปาณีเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา แล้วนภดลไม่รู้ต้นสายปลายเหตุละก็ ก็จะไม่ยุติธรรมกับเขามากจริง ๆ

ชัยยศอึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็โทรศัพท์หานภดล แต่ว่าโทรศัพท์ของนภดลนั้นไม่คนรับสายเลย

นภดลสวมใส่เสื้อผ้าที่ปาณีซื้อให้ตัวเองแล้วมาถึงร้านอาหารที่ตัวเองจองไว้ จ้องมองผู้คนไป ๆ มา ๆ ในนี้ เขาก็จินตนาการถึงท่าทางที่ตกใจของปาณีในตอนที่เห็นตัวเอง แล้วก็อดไม่ได้ที่จะคลี่ยิ้มมุมปากขึ้นมาเล็กน้อย

ในช่วงชีวิตที่มีขีดจำกัดของเขา นอกจากฉัตรยาที่นำความสุขมาให้เขาแล้ว ก็เหมือนกับว่าเขาจะไม่มีเรื่องอะไรอื่นที่สามารถมาดึงดูดประสาทสัมผัสของตัวเองได้ มาวันนี้มีปาณีเพิ่มขึ้นมาคนหนึ่ง เพียงแค่นึกถึงผู้หญิงคนนี้ นึกถึงท่าทางที่เขินอายของเธอ นึกถึงท่าทางร้องห่มร้องไห้ของเธอ หรือแม้แต่แค่นึกถึงตัวเธอคนนี้เขาก็รู้สึกว่าจิตใจเบิกบานเป็นอย่างมาก และมีความสุขเป็นอย่างมากด้วย

บางทีปาณีอาจจะเป็นแสงสว่างของเขา มาวันนี้เพื่อที่จะจับแสงสว่างอันนี้ให้อยู่แล้ว เขาสามารถที่จะไม่สนใจอะไรเลย

นภดลสั่งน้ำเปล่ามาแก้วหนึ่ง ทุกวันนี้เขายังไม่ชอบดื่มรสชาติของกาแฟ รู้สึกว่ามันเหมือนขี้แมว และก็ไม่รู้ว่าทำไมคนอื่น ๆ ถึงได้ชอบดื่มกันมากขนาดนั้น

เพื่อที่จะไม่ให้เรื่องอื่น ๆ มารบกวนการนัดเดทของพวกเขา นภดลก็ได้ปิดเครื่องโทรศัพท์ไปแล้ว และก่อนหน้านี้ก็ได้มอบหมายงานของอาณาจักรรัตติกาลไว้ชัดเจนหมดแล้วด้วย เขาจะให้เวลาว่างออกมาทั้งบ่ายเพื่อตั้งใจมานัดเดทกับปาณีสักหน่อย

ตามองเห็นว่าใกล้ถึงเวลานัดเดทเข้ามาทุกที ใจของนภดลยังไงก็ยังรู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง

อีกเดี๋ยวถ้าปาณีมาเห็นว่าตัวเองอยู่ที่นี่จะมีปฏิกิริยายังไงบ้างนะ?

จะตกใจหรือเปล่านะ?

และตัวเขาจะพูดอะไรสักหน่อยไหม?

แต่ว่าทั้งสองคนอยู่ด้วยกันมาก็นานขนาดนี้แล้ว ปาณีเองก็ตามจีบเขามานานขนาดนี้ เขายังเคยจูบเธอมาแล้วด้วย คำพูดบางอย่างคงจะไม่ต้องพูดแล้วมั้ง?

น่าอายจะตายไป

พอคิดมาถึงตรงนี้ หูของนภดลก็แดงขึ้นมาเลย

ไม่มีใครรู้เลยว่าเขาใสซื่อถึงเพียงนี้

คนในร้านอาหารยิ่งอยู่ก็ยิ่งเยอะ ตอนแรกนภดลกะว่าจะจองทั้งร้าน แต่เขามาลองคิดดูแล้ว เรื่องระหว่างตัวเองกับปาณีจำเป็นที่จะต้องมีคนมาเป็นสักขีพยานสักหน่อย และมีคนมาเป็นสักขีพยานมากขนาดนี้ปาณีก็น่าจะชอบนะ

นภดลจ้องมองเวลาไม่หยุด ตามองเห็นว่าถึงเวลานัดหมายแล้ว แต่ว่าปาณีก็ยังไม่มา นภดลจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกร้อนใจขึ้นมาเล็กน้อย

ปาณีไม่ใช่คนที่จะมาสายได้ คนอย่างเธอนั้นปกติแล้วมีวินัยในตัวเองเสมอ ไม่ว่าจะทำเรื่องอะไรก็จะเตรียมตัวล่วงหน้าให้เรียบร้อย หรือวันนี้เพื่อผู้ชายคนนั้นแล้วยังแต่งตัวอยู่อีกเหรอ?

ว่ากันว่าผู้หญิงจะแต่งตัวเพื่อคนที่ชื่นชมตัวเอง คงจะไม่ได้เกิดความรู้สึกกับหมอคนนั้นแล้วจริง ๆ หรอกนะ?

พอคิดมาถึงตรงนี้นภดลก็รู้สึกอิจฉาขึ้นมาเล็กน้อย

แต่ว่าไม่เป็นไร เขาจะทำให้ทั้งดวงตาทั้งหัวใจของปาณีมาเป็นของเขาให้เร็วที่สุดแน่

พอคิดมาถึงตรงนี้ นภดลก็มีความเชื่อมั่นเต็มเปี่ยม

ตอนเที่ยงเป็นช่วงที่ลูกค้าเยอะที่สุด แต่ว่าคนแต่ละโต๊ะต่างก็ออกไปกันหมดแล้ว แต่ปาณีก็ยังไม่มา

จิตใจที่ตื่นเต้นดีใจของนภดลในตอนแรกนั้นยังไงก็ยังผิดหวังอยู่บ้าง แต่ก็ยังมีความดีใจเพิ่มขึ้นมาเสี้ยวหนึ่ง

ปาณีไม่รู้ว่าคนที่มานัดดูตัวที่นี่เปลี่ยนเป็นเขาแล้ว เพราะฉะนั้นที่เธอไม่มาก็แสดงว่าเธอไม่ได้ชอบหมอคนนั้นใช่ไหม ก็เลยผิดนัดไปเลย?

พอคิดได้แบบนี้ ในใจของนภดลก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาเยอะเลย

เขาเอาโทรศัพท์ออกมา และเปิดเครื่องออก แล้วก็เห็นสายเรียกเข้ามากมายที่ชัยยศเป็นคนโทรเข้ามา นภดลก็ขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วก็ดูเบอร์ที่ไม่ได้รับสายอีกครั้งหนึ่ง ไม่มีเบอร์ของปาณีเลยสักอัน