ตอนที่ 1496
บทที่ 1496 คุณเป็นหุ่นยนต์หรือเปล่า?
October 31, 2026
“ไม่สนใจ”
กานต์ปฏิเสธทันที
การเล่นเกมเป็นแค่วิธีหนึ่งของเขาในการฆ่าเวลาและบรรเทาความเหนื่อยล้า สำหรับการร่วมทีมอะไรนั่นเขาไม่สนใจสักนิด
เห็นกานต์ปฏิเสธ ไอราก็คับข้องใจอย่างช่วยไม่ได้
กานต์นี่ทิฐิสูงจริงๆ เฉยเมยกับเธอ แต่ในที่สุดเขาก็เพิ่มเพื่อนวีแชทเธอแล้ว นี่ก็ถือว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดีใช่ไหม?
ไอราคิดอย่างสุขใจ จากนั้นก็ถามขึ้น “นายไม่ได้อยู่เมืองชลธีเหรอ?”
“ไม่ได้อยู่ ทางที่ดีเธอไม่ต้องตามหาฉัน ไม่อยากเจอเธอ”
น้อยครั้งมากที่กานต์หยาบคายกับเด็กผู้หญิงแบบนี้ แต่แค่นึกถึงเด็กผู้หญิงคนนี้ถอดกางเกงเขา เห็นนกน้อยของเขาแล้ว เขาก็อึดอัดเป็นพิเศษ ถึงขนาดขับไล่ด้วยซ้ำ อยากย้อนเวลากลับไปมากๆ เริ่มต้นช่วงเวลานี้ใหม่อีกครั้ง
ใบหน้าเล็กของไอราไม่พอใจแล้ว
“นายเกลียดฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“อืม”
วันนี้เราจะคุยกันต่อไปอย่างไร?
ไอรารู้สึกหัวใจดวงน้อยของตนได้รับบาดเจ็บแล้ว
จู่ๆ เธอก็นึกอะไรบางอย่างได้ ก็พูดขึ้น “นายถือสาเรื่องที่ฉันเห็นไอ้นั่นของนายใช่ไหม? ไม่งั้นฉันให้นายดูกลับไหมล่ะ?”
กานต์เกือบสำลักตายกับประโยคนี้
นี่มันคำโหดเหี้ยมอะไร?
ใบหน้าเขาแดงขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ แม้แต่หูก็แดงด้วย
ไอราไม่รู้สักนิด แล้วก็พูดต่อ “ฉันไม่ได้ตั้งใจ นายเอาแต่จำเรื่องนี้แล้วเมินเฉยฉัน มันน่าอึดอัดจริงๆ ไม่งั้นหาเวลานายมาบ้านฉันไม่ก็ให้ฉันไปบ้านนาย ฉันถอดเสื้อผ้าให้นายดูตามใจชอบโอเคไหม?”
กานต์สำลักน้ำลายตัวเองทันที
“พูดอะไรเหลวไหล? ใครอยากดูของเธอ? อีกอย่างเธอมีนกน้อยหรือไง?”
คำถามนี้ทำให้ไอราพังทลาย
เธอเกือบร้องไห้แล้ว
“งั้นทำยังไงดี? ฉันไปติดตั้งก็ไม่ได้ใช่ไหม?”
กานต์รู้สึกว่าถ้าคุยกับยัยคนนี้ต่อไป ไอคิวตัวเองจะไม่พอใช้แล้ว
“ขี้เกียจสนใจเธอแล้ว ฉันยังมีธุระ ไม่คุยแล้วนะ”
พูดจบกานต์ก็รีบโยนโทรศัพท์ไว้ข้างๆ แต่ใบหน้ากำลังร้อนรุ่ม
นี่ห้าขวบแล้ว ทำไมไม่มีการป้องกันระหว่างชายหญิงเลยสักนิด? เขาต้องโทรไปคุยเรื่องนี้กับคุณอาอรรณพและคุณน้ารมิดาหรือเปล่านะ? อย่างไรแล้วไอราก็เป็นเด็กผู้หญิง ถ้าไปทำกับเด็กผู้ชายคนอื่นจะไม่เสียเปรียบเหรอ?
กานต์ขมวดคิ้วทำหน้าหดหู่ ไม่คิดเลยสักนิดว่านี่ไม่ใช่เรื่องที่เขาควรกังวล
เขาหยิบโทรศัพท์อยากโทรหาอรรณพ แต่คิดๆ แล้วก็วางลง เขาจะพูดอย่างไรล่ะ?
จะบอกว่าลูกสาวคุณจะถอดเสื้อผ้าให้ผมดู ผมคิดว่าเธอไม่ได้ตระหนักถึงการป้องกันระหว่างชายหญิง ได้โปรดคุณอาอรรณพให้ความรู้เธอหน่อยก็คงไม่ได้ กานต์ค่อนข้างเข้าใจดี ถ้าเขาพูดแบบนี้จริงๆ อรรณพอาจจะเอาเขาเป็นเครื่องบูชายัญก็ได้ อย่างไรแล้วไอรากับโอลี่ก็คือแก้วตาดวงใจของเขา
เขาทิ้งโทรศัพท์ลงอีกครั้งอย่างหงุดหงิด
ผู้หญิงน่ารำคาญจริงๆ
เขาต้องสอนกมลให้ดี ไม่ให้กมลบ้าระห่ำแบบนี้เหมือนไอรา
คิดถึงกมล กานต์ก็ค่อยๆ ยืนขึ้นมา
ฉิบหายแล้ว!
ผู้หญิงคนนั้นตอนนี้กำลังยุ่งกับธนธี คงไม่ได้พ่นคำโหดเหี้ยมแบบนี้ออกมาหรอกใช่ไหม? เขาไม่กล้ารับประกันว่าธนธีจะมีขอบเขตเหมือนเขา อีกอย่างธนธีนั่นเหมือนจะโตกว่าพวกเขาด้วย ในด้านนี้น่าจะยิ่งแก่แดด
คิดถึงตรงนี้ กานต์ก็ไม่สงบ
เขารีบวิดีโอคอลหากมล แต่ทางด้านนั้นไม่มีคนรับสายเลย
หัวใจกานต์ค่อนข้างว้าวุ่นแล้ว
เขาเริ่มโทรอย่างไม่ยอมแพ้ จนกระทั่งสายที่สี่กมลถึงรับสาย
“พี่ พี่จะเร่งกดติดๆ กันทำไม? ฉันเรียนอยู่!”
กมลเบ้ปากค่อนข้างโกรธ
กานต์นึกขึ้นได้ถึงความแตกต่างของเวลาระหว่างสองประเทศ แต่เขาก็ไม่ยับยั้ง ถามขึ้นมาทันที “เธอกำลังเรียนอะไร?”
“เรียนไวโอลินไง จะเรียนอะไรได้อีกล่ะ?”
“ใครอยู่ข้างๆ เธอบ้าง?”
“พี่หมายถึงพี่ธนธีใช่ไหม? เขาอยู่นะ เขาสอนการเคลื่อนไหวมากมายที่ไม่อยู่ในกฎเกณฑ์ให้ฉันเองด้วยล่ะ พี่ธนธีหล่อมาก”
น้ำเสียงกมลเต็มไปด้วยความเลื่อมใส ทำให้กานต์รู้สึกไม่ดีทันที
“พี่เตือนเธอไว้นะ ไม่อนุญาตให้ใกล้เขาเกินไป ไม่อนุญาตให้สัมผัสทางกายใดๆ กับเขาได้ยินไหม?”
“พี่ พี่ป่วยเหรอ? สีไวโอลินก็ต้องสัมผัสทางกายสิ เขากำลังสอนฉันอยู่โอเคไหม”
กมลรู้สึกตั้งแต่ตัวเองเริ่มเรียนไวโอลิน กานต์ก็เหมือนเปลี่ยนไปเป็นอีกคน ยุ่งทุกอย่าง
กานต์ไม่สนว่าเธอจะพูดอย่างไร ก็พูดอย่างรุนแรง “ถ้าเธอทำไม่ได้ พี่จะหักขาเธอ ทำให้เธอออกจากบ้านไม่ได้ตลอดชีวิต ยังไงพี่ก็เลี้ยงเธอไหว”
“พี่เป็นโรคประสาท ไม่คุยกับพี่แล้ว”
กมลพูดจบก็วางสายทันที
กานต์โกรธจนหัวใจดวงน้อยรู้สึกไม่สบอารมณ์ เขาโทรหากมลอีกครั้ง อีกฝ่ายปิดเครื่องไปแล้ว
อะไรกันเนี่ย
ยัยคนนี้สุดยอดจริงๆ
นี่ยังไม่ทันไรเลย กล้าไม่รับสายเขาเพราะไอ้บ้าคนหนึ่งแล้ว?
ได้!
รอเขากลับไปก่อน ถ้าเขาไม่จัดการไอ้ธนธีนั่นถือว่าเขาแพ้
กานต์คิดอย่างขุ่นเคือง โทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง เขานึกว่ากมล เลื่อนปุ่มรับสายทันทีโดยไม่ได้มอง พูดขึ้นอย่างขุ่นเคือง “ทำไม? ตอนนี้อยากขอโทษฉันแล้วเหรอ? มันสายไปแล้ว ฉันจะบอกเธอให้นะ ถ้าเธอกล้าเรียนจากใครถอดเสื้อผ้าให้เด็กผู้ชายคนอื่นดู หรือกล้าไปดูเด็กผู้ชายเข้าห้องน้ำและอื่นๆ ฉันตีเธอตายแน่”
มุมปากไอรากระตุกอย่างช่วยไม่ได้