ตอนที่ 1528
บทที่ 1528 สถานการณ์ไม่ค่อยดี
October 31, 2026
นรมนมีปฏิกิริยากลับ เธอพูดกับมิลินว่า “ขอบคุณนะ”
“ฉันรับคำขอบคุณของคุณนายไม่ได้หรอกค่ะ อย่างไรฉันก็รักษาคิมไม่ได้”
มิลินมีนิสัยโผงผาง มีอะไรก็พูด ณ จุดนี้เธอไม่ได้รักษาให้หายดี
“ถึงอย่างนั้นก็ขอบคุณ ถ้าหากไม่ใช้เธอที่ซื้อเวลาให้แม่ของฉัน ตอนนี้ฉันคงยังไม่รู้ว่าแม่ยังอยู่หรือเปล่า”
นรมนขอโทษกับการกระทำของเธอเมื่อครู่
มิลินไม่คิดว่านรมนจะทำแบบนี้ แววตาของเธออดที่จะอบอุ่นไม่ได้
“คุณนายคะ คุณเป็นลูกสาว ห่วงใยมารดาเป็นเรื่องปกติ ไม่ต้องขอโทษฉันหรอกค่ะ ฉันไปตรวจดูตระกูลปวนะฤทธิ์ สถานการณ์เป็นอะไรยังไงบ้างเราค่อยกลับมาคุย”
“โอเค”
เมื่อเห็นมิลินออกไปจากห้องเก็บไวน์แล้ว นรมนก็พูดเสียงหนักแน่นว่า “ตอนนี้พูดได้ไหมว่าทุกคนในตระกูลปวนะฤทธิ์ถูกประทุษร้ายจนตาย?”
“พูดอย่างนี้ไม่ได้หรอก รอข่าวจากพี่ก่อนเถอะ”
วิสุทธิ์มองไปยังท่าทีรักใคร่ของคู่สามีภรรยา ก็อดที่จะขวางหูขวางตาไม่ได้
“ฮัลโหล อย่าทรมานคนโสดได้ไหม? ได้โปรดดูแลฉันตรงนี้หน่อยได้ไหม?”
บุริศร์กลอกตาแล้วพูด “โตขนาดนี้แล้วยังไม่หาภรรยาวิสุทธิ์ นายไม่มีปัญหาเหรอ?”
“ฉันไปหานาย แล้วถึงค่อยมีปัญหา รีบพูดมา ฉันนี่จะทำยังไงต่อ? ฉันก็เคยสัมผัสกับคุณนายมาแล้ว”
วิสุทธิ์พูดไม่ออกเล็กน้อย ไม่สามารถขังเขาไว้ที่นี่ได้
บุริศร์กรีดนิ้วของตัวเองอย่างใจเย็น ก่อนจะนำนิ้วเข้าไปในปากของวิสุทธิ์
“อ่อก”
“คายออกมาถ้าหากมีเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ฉันก็ช่วยนายไม่ได้ ในร่างกายของฉันมีพิษของหนอนกู่ทองคำอยู่ เลือดของฉันก็รวมเข้ากับเขาอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นเลือดของฉันสามารถระงับพิษของหนอนกู่ทั้งหมดได้”
บุริศร์อธิบาย
วิสุทธิ์รีบสูดหายใจเข้าสองครั้ง จากนั้นจึงคายออกมา พูดอย่างรังเกียจเล็กน้อย “ในเมื่อเป็นอย่างนี้แล้ว ทำไมเมื่อกี้นายให้มิลินปล่อยเลือดให้คุณนายละ?”
“ดื่มเลือดมันสกปรก ถ้ามีหนทางอื่น ฉันจะทำให้เมียฉันสะอิดสะเอียนทำไมละ?”
คำพูดของบุริศร์ทำร้ายจิตใจเล็กน้อย
วิสุทธิ์รู้สึกว่าเขาได้รับอันตราย10,000คะแนน
นรมนรังเกียจสิ่งสกปรก แล้วเขาไม่รังเกียจหรือไงกัน?
ราวกับรู้ว่าวิสุทธิ์กำลังคิดอะไร บุริศร์พูดขึ้นมาด้วยเสียงแผ่วเบา “นายก็เป็นหนุ่มใหญ่ แล้วก็ยังโสด จะสนใจอะไรมากเล่า? ไม่มีใครมาจูบกับนายหรอก”
คำพูดนี้มันฆ่ากันชัดๆ
นรมนได้ฟัง ปากของเธอก็อดแย้มยิ้มออกมาไม่ได้
“เอาละ ตอนนี้ไม่มีอะไรแล้ว พวกเราออกไปกันเถอะ หากเกิดเรื่องกับตระกูลปวนะฤทธิ์ขึ้นมาจริง จะต้องรายงานไปยังเบื้องบนโดยเร็วที่สุด คาดว่าธเนศพลคงไม่สบายใจอยู่ข้างนอก”
บุริศร์ทำการตัดสินใจ
ในปากของ วิสุทธิ์ยังมีกลิ่นคาวเลือด แต่มีรสชาติหวานปะแล่มเล็กน้อย ไอ้เจ้าพิษหนอนกู่นี่มันคืออะไรกันแน่เขาล่ะแปลกใจ แต่เขารู้ว่าตัวเองไม่มีโอกาสได้วิจัยมัน
หลังจากที่ทั้งสามเดินออกมา พวกเขาก็เห็นธเนศพลนั่งอยู่ด้านข้างด้วยท่าทางเคร่งขรึม
“ธเนศพล มีเรื่องให้นายตัดสินใจ”
คำพูดบุริศร์ทำให้ธเนศพลพยักหน้า
“เมื่อกี้มิลินได้พูดคุยกับเธอเล็กน้อย บอกฉันมาเกี่ยวกับสถานการณ์นี้เถอะ”
“ให้วิสุทธิ์พูดเถอะ ฉันจัดการเรื่องนรมนเสร็จแล้วจะไปบ้านตระกูลปวนะฤทธิ์ต่อ พี่ชายฉันอยู่คนเดียวที่นั่น ฉันไม่สบายใจ ทางที่ดีนายพาคนของนายตามฉันไปด้วย”
บุริศร์รู้ว่าทันทีที่เหตุการณ์นี้เกิดขึ้น เรื่องดวงตาสีฟ้าของภาณจะถูกเลื่อนออกไปก่อน เบื้องบนจะไม่เพ่งเล็งมาที่บ้านตระกูลโตเล็กโดยเฉพาะ
ธเนศพลก็คิดถึงจุดนี้ ถ้าหากคุณท่านไม่เพ่งเล็งตระกูลโตเล็ก เขาธเนศพลก็ควรจะกลับไป
ชีวิตว่างเปล่าที่ไร้ความกังวลนี้กำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว
วิสุทธิ์รีบพูดว่า “เลือดของบุริศร์สามารถสะกดพิษหนอนกู่ได้ ฉันคิดว่าคนที่ไปต้องได้ดื่มเลือดของบุริศร์ เพื่อป้องกันเหตุการณ์ที่ไม่แน่นอน อย่างไรก็เป็นคนข้างกายของคุณชายธเนศพล ไม่ควรนำปัจจัยที่ไม่เอื้อผลกลับไปด้วย”
มุมปากของบุริศร์กระตุก
“นายจงใจใช่ไหมวิสุทธิ์?”
“เพลิดเพลินคนเดียวไม่สนุกเท่าเพลิดเพลินหลายคนหรอก ช่วยฉันให้ดื่มเลือดคนเดียวก็ไม่ได้ใช่ไหมละ?”
“นั่นมันก็เพื่อช่วยนาย”
“ฉันยอมรับความรักจากนาย แต่ที่ฉันพูดไปก็ไม่ผิด ไม่ว่ายังไง คุณชายธเนศพลของฉันก็ต้องได้ดื่มสักนิดแล้วล่ะ?”
วิสุทธิ์กับบุริศร์โต้แย้งกัน ทำให้ธเนศพลมึนงงเล็กน้อย
“พวกนายสองคนหยุดเถอะ อายุกันเท่าไหร่แล้ว ทำอย่างกับเด็กๆ”
คำพูดของธเนศพลทำให้ทั้งสองคนหุบปาก
นรมนพูดอย่างปวดใจว่า “ถ้าเป็นอย่างนี้ต้องการเลือดจากบุริศร์ของเราเท่าไหร่คะ?”
“สบายใจเถอะครับ คุณนาย ผมรับปากว่าจะไม่ให้เกิน400ซีซี”
คำพูดของวิสุทธิ์ช่างกวนบาทามาก
บุริศร์จ้องเขาเขม็ง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
ทุกคนเดินไปยังห้องรับแขก บุริศร์เจาะเลือด คนที่ต้องไปแยกกันไปดื่มทีละนิด บุริศร์บังคับให้ลูกของเขาดื่มด้วยเล็กน้อย จึงค่อยสบายใจ
“กานต์ กิจจา กมล พ่อจะออกไปข้างนอก ถึงแม้ในบ้านจะมีชัยยศกับกิมจิคอยปกป้องอยู่ แต่ว่าพวกลูกก็ต้องปกป้องหม่ามี้กับพวกน้องชายนะ รู้ไหม?”
“รู้แล้วครับ\ค่ะ แด๊ดดี้”
เด็กน้อยทั้งสามรีบพยักหน้า
นรมนพูดอย่างไม่ค่อยสบายใจ “ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาจริงละก็ โทรหาฉันได้ตลอดนะคะ ห้ามปิดบังกัน”
“โอเค”
บุริศร์จูบนรมน ก่อนจะออกไปกับพวกวิสุทธิ์ ธเนศพลคิดอะไรอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินตามออกไป