ตอนที่ 1543
บทที่ 1543 ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณเองค่ะ
October 31, 2026
หลังจากที่นรมนยิ้มแย้มและเอาเรื่องของน้ำมาพูดให้โพนี่ฟังราวกับเป็นเรื่องซุบซิบนินทาเรื่องหนึ่งไปแล้ว สุดท้ายก็พูดขึ้นว่า “อ๋อใช่แล้ว ผู้หญิงคนนี้ยังมีนามสกุลเดียวกับสกุลพรรณโรจน์ของพวกเธอด้วยนะ ชื่อว่าน้ำ เหมือนกับว่าผู้ชายที่แต่งงานด้วยในตอนนั้นจะเป็นตระกูลผู้ดีด้วยนะ ชื่อว่าเบิร์ดอะไรนี่แหละ ช่างเป็นผู้ชายชั่วช้าจริง ๆ”
หัวคิ้วของโพนี่ขมวดขึ้นมาเล็กน้อย แล้วก็ได้แต่ฟังอยู่เงียบ ๆ
“เอาล่ะ ฉันก็แค่จะมาเล่าเรื่องสนุกให้เธอฟังเรื่องหนึ่ง นี่เธอเพิ่งตื่นใช่ไหม?”
“อืม”
โพนี่พยักหน้าเล็กน้อย
“งั้นก็รีบไปล้างหน้าแปรงฟันกินข้าวเช้าเถอะ ทางฉันก็ง่วงแล้วเหมือนกัน จะไปนอนแล้ว บาย ๆ นะ”
หลังจากที่วางสายแล้ว โพนี่ก็มีเรื่องให้ครุ่นคิดขึ้นมา
ตอนที่ป้องออกมาจากห้องน้ำก็เห็นโพนี่มีท่าทางแบบนี้ แล้วก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะและถามขึ้นว่า “เป็นอะไรไป? ทำไมถึงได้มีท่าทีแบบนี้ พี่สะใภ้รองพูดอะไรกับคุณไปบ้างเหรอ?”
“ป้องคะ พวกเราอาจจะมีเรื่องยุ่งแล้ว”
คำพูดของโพนี่ทำให้ป้องนิ่งอึ้งไปเล็กน้อย
“หึ?”
โพนี่เล่าเรื่องที่นรมนพูดมาใหม่อีกรอบหนึ่ง และยังตั้งใจพูดถึงน้ำและเบิร์ดออกมาอีกด้วย
สีหน้าของป้องเปลี่ยนไปทันที
“คุณว่าใครนะ?”
“น้ำ นรมนพูดมาอย่างนี้ค่ะ ฉันรู้สึกว่าถ้าหากไม่มีความเกี่ยวข้องกับพวกเราละก็ นรมนก็คงจะไม่โทรมาหาฉันสายนี้หรอกค่ะ และที่สำคัญเธอยังตั้งใจพูดขึ้นมาด้วยว่าน้ำนามสกุลพรรณโรจน์ คิดว่าน่าจะเตือนอะไรพวกเราอยู่นะคะ”
โพนี่นั้นไม่ได้รู้จักน้ำ อย่างแรกเป็นเพราะว่าป้องไม่อยากจะให้เธอใกล้ชิดกับคนพวกตระกูลพรรณโรจน์มากเกินไป แล้วอย่างที่สองเรื่องของน้ำกับธเนศพลนั้นเป็นความลับมาตั้งแต่แรกแล้ว เธอรู้จักแต่เพียงจิรารัตน์ สำหรับน้ำนั้น เพราะว่าหลังจากที่แต่งงานแล้วคนตระกูลพรรณโรจน์ก็มักจะไม่พูดถึง แน่นอนว่าก็คงจะไม่มีโอกาสได้ไปรู้จักแน่ และป้องก็ไม่เคยพูดถึงคนคนนี้ด้วย
พอตอนนี้เห็นปฏิกิริยาของป้องแล้ว โพนี่ก็อดไม่ได้ที่จะนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง
“คุณเป็นอะไรไปคะ?”
“น้ำเป็นลูกพี่ลูกน้องของผม เป็นลูกบ้านอารอง ตั้งแต่เด็ก ๆ ก็มีความสัมพันธ์ที่ดีกับผมมาก ๆ ผมนึกว่าเธอแต่งงานกับเบิร์ดไปแล้วถึงจะไม่มีความสุขเท่าไหร่ แต่ก็คงจะไม่น่าที่จะมีสภาพอย่างเช่นตอนนี้ และอีกอย่างตระกูลธีรกุลภักดีก็ได้ล้มละลายไปในชั่วข้ามคืน แล้วเบิร์ดก็พาคนในครอบครัวออกไปจากเมืองหลวง ในตอนที่ผมจะไปสืบหานั้นก็ไม่มีเบาะแสอะไรแล้ว ตอนแรกผมนึกว่าถ้าน้ำมีความเป็นอยู่ที่ไม่ดี ก็คงจะต้องมาขอความช่วยเหลือจากผม แต่กลับคิดไม่ถึงว่าเธอจะมีสภาพแบบนี้ไปได้”
จิตใจของป้องเจ็บปวดแทบตายขึ้นมา
น้องสาวที่เธอประคบประหงมไว้ในมือ กลับโดนตระกูลธีรกุลภักดีทรมานจนกลายมาเป็นสภาพแบบนี้ น้ำที่เคยเปล่งประกายราวกับไข่มุก ตอนนี้กลับกลายเป็นคนไร้ค่าคนหนึ่งไป!
ป้องมีความคิดอยากจะฆ่าเบิร์ดขึ้นมาเลย
“ผมจะไปประเทศYเที่ยวหนึ่ง”
“คุณไปไม่ได้นะ”
โพนี่คว้าตัวป้องเอาไว้ทีหนึ่ง แล้วพูดเสียงต่ำขึ้นว่า “คุณไม่ได้คิดถึงอย่างอื่นเลยเหรอ?”
“อะไร?”
ตอนนี้ป้องโดนเรื่องของน้ำยึดครองหัวสมองไปหมด พอเห็นโพนี่ที่มีท่าทางขมวดคิ้ว ก็อดไม่ได้ที่จะอึ้งไปครู่หนึ่ง
โพนี่รีบพูดขึ้นว่า “ตระกูลธีรกุลภักดีเป็นตระกูลผู้ดี อยู่ในเมืองหลวงก็เจริญรุ่งเรืองมาตั้งหลายปี แล้วทำไมพอแต่งงานกับน้ำปุ๊บตระกูลก็มาล้มละลายไป? เรื่องนี้ถ้าจะบอกว่าไม่มีแรงผลักดันมาจากภายนอกมันจะเป็นไปได้ยังไงกัน? ป้อง ฉันรู้ว่าคุณเป็นห่วงน้ำ แต่ว่าเมื่อเทียบกับน้ำแล้ว อาจจะมีเรื่องบางอย่างที่สำคัญกว่านะคะ ในเมื่อไม่มีทางที่อยู่ดี ๆ นรมนก็มาบอกเรื่องนี้กับฉันหรอกค่ะ ถ้าเพียงเพราะน้ำเป็นน้องสาวคุณละก็ พี่รองกับนรมนบอกพวกเรามาตรง ๆ ก็พอแล้วนี่คะ? ทำไมจะต้องพูดอ้อมค้อมมากขนาดนี้ด้วย? ฉันคิดว่าคุณควรจะไปตรวจสอบดูสักหน่อยแล้วล่ะค่ะ”
พอป้องได้ยินโพนี่พูดแบบนี้ จู่ ๆ ก็เข้าใจขึ้นมาทันทีเลย
“เดี๋ยวผมโทรหาพี่รองแป๊บหนึ่งนะ”
“ถ้าหากพี่รองสามารถคุยกับคุณได้ ก็คงไม่ต้องให้นรมนโทรศัพท์หาฉันแล้ว”
โพนี่ขวางป้องเอาไว้ซะก่อน
แล้วก็ในเวลานี้พอดี นรมนก็ส่งข้อความมาให้โพนี่อีกข้อความหนึ่ง
“คนที่น้ำเคยชอบคือธเนศพล”
ตอนที่คุยโทรศัพท์กับโพนั้น นรมนไม่ได้พูดชื่อของธเนศพลออกไป บอกแต่เพียงว่าเป็นคุณชายตระกูลร่ำรวยคนหนึ่ง เพราะกลัวว่าโทรศัพท์จะมีคนดักฟัง
เพราะฉะนั้นตอนนี้คำพูดประโยคนี้ต่างหากถึงจะเป็นสิ่งสำคัญ
ดวงตาของโพนี่หรี่ลงอย่างรวดเร็วทีหนึ่ง ป้องเองก็เห็นแล้วเหมือนกัน และอดไม่ได้ที่จะอึ้งไปครู่หนึ่ง
ต่อจากนั้นข้อความบนโทรศัพท์ของโพนี่ก็หายด้วยความเร็วเท่าที่สายตาสามารถมองเห็น
ป้องรู้ดี ว่านี่เป็นฝีมือของบุริศร์
พอเอ่ยถึงธเนศพล ป้องก็สงบนิ่งไม่ไหวอีกแล้ว
“เป็นไปได้ยังไง?”
“คุณรู้อะไรมาบ้างคะ?”
พอโพนี่เห็นท่าทีของสามีเป็นแบบนี้ ถึงจะความรู้สึกจะช้าแค่ไหนก็ต้องรู้แล้วว่าป้องต้องรู้อะไรมาบ้างแน่
ป้องรีบพูดขึ้นว่า “สิ่งที่ผมรู้มาคือจิรารัตน์กับธเนศพลต่างหากที่เป็นคู่รักกัน ตอนนั้นธเนศพลยังฆ่าคนเพื่อจิรารัตน์ แล้วโดนจับไปติดคุก ต่อมาพอออกมาแล้วก็ไปจัดการจิรารัตน์เลย แล้วตั้งแต่นั้นมาก็อยู่ห่างจากผู้หญิงเลย แล้วนี่ทำไมถึงได้มาเกี่ยวข้องกับน้ำเข้าได้ล่ะ?”
เรื่องนี้ป้องรู้สึกว่าต้องไปตรวจสอบดูสักหน่อยแล้ว
และเพื่อสิ่งนี้เขาก็จะไปสนใจเรื่องทำงานไม่ไหวแล้ว จึงได้ลางาน แล้วก็หาคนที่น่าเชื่อถือได้ไปตรวจสอบเรื่องราวสักหน่อย