ตอนที่ 1591
บทที่ 1591 หลอกนายแล้วได้อะไร
October 31, 2026
หลังนรมนดูแลกานต์เสร็จ เธอเดินออกมาเห็นบุริศร์ กำลังยืนคิดอะไรอยู่ไม่รู้ เธออดเอ็นดูไม่ได้
“คิดอะไรอยู่ เหม่อขนาดนั้นเชียว”
นรมนเอาเสื้อนอกของบุริศร์ออกมา คลุมไว้ตรงไหล่ของเขา
บุริศร์เริ่มตั้งสติได้ เมื่อเห็นแววตากังวลของนรมน เขายกยิ้มมุมปาก ความเย็นชาในแววตาของเขา ค่อยๆ หายไป
“เปล่า คุยกับพ่อนิดหน่อย เรื่องแนวโน้มในอนาคตของบริษัท กานต์ยังไม่ตื่นเหรอ”
“หลับไปอีกแล้ว เมาเรือจนหมดแรง ฉันเลยไม่กวนเขา”
บุริศร์พยักหน้าเห็นด้วย กับคำพูดของนรมน
“แต่ก่อนเด็กคนนี้ไม่เมารถ ทำไมถึงเมาเรือได้นะ”
“ปัญหาร่างกายมั้ง หมอบอกว่าไม่เป็นอะไรแล้ว”
ระหว่างที่พูด มือของนรมนบังเอิญสัมผัสโดนหลังมือของบุริศร์ มือเธอเย็นเล็กน้อย
บุริศร์รีบกุมมือเธอไว้ และนวดเบาๆ แล้วพูดว่า “เข้าไปกันเถอะ ข้างนอกลมแรง อย่าเป็นหวัด”
“ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น”
“ผมเป็นห่วงคุณ”
บุริศร์พูดมาแบบนี้ นรมนจึงไม่รู้จะพูดอะไรดี จึงให้บุริศร์พาเธอเข้าไปในห้อง
สองวันนี้ราเชนยุ่งมาก บุริศร์กับนรมนไม่ได้ถามว่ายุ่งเรื่องอะไร แต่เหมือนว่าบุริศร์ก็ยุ่ง เขายืมคอมราเชน ว่างๆ เขาจะนั่งหน้าคอม เพื่อประชุมผู้บริหารระดับสูง จณัตว์วุ่นวายอยู่ในห้องปฏิบัติการ และไม่ออกมาสักที ไม่มีใครรู้ว่าอาการของนภดลเป็นยังไงบ้าง
ส่วนหงส์นอนหลับอย่างสบาย จากนั้นจึงเปิดคอม เขียนนิยายของตัวเอง โดยไม่สนใจเรื่องราวภายนอก
นรมนคิดว่าคนที่เบื่อที่สุด คงเป็นตัวเอง
ชินทรกับคิมส่งรายงานการลาและรายงานวิชาชีพ รอการอนุมัติรายงาน พวกเขากลับไปที่ป่าดำเพื่อส่งมอบ
นรมนเล่นเกมกับกานต์ทั้งวัน เล่นจนตัวจะขึ้นสนิมแล้ว แต่ทว่าในหัวก็ยังเอาแต่คิด
เธอเป็นห่วงคมทิพย์
ไม่รู้พฤกษ์จัดการไปถึงไหนแล้ว
หลังผ่านไปสามวัน จณัตว์ออกจากห้องปฏิบัติการ
เขาหนวดเคราเฟิ้ม และดูอ่อนล้า
หงส์รีบให้คนไปตุ๋นอาหารบำรุงร่างกาย เมื่อเห็นจณัตว์ออกมา ก็ให้คนยกอาหารออกมา
“รีบกินสิ คิดว่าตัวเองทำจากเหล็กหรือไง เข้าไปแล้วไม่รู้จักออกมา”
จณัตว์หิวจริงๆ
ตอนอยู่ข้างไหนไม่ได้คิดเรื่องกินข้าวเลย พอตอนนี้ได้กลิ่นอาหารบำรุงที่ภรรยาทำ กลิ่นนั้นเรียกน้ำย่อยในกระเพาะได้ดีเลย
“ก็ไม่มีเวลาไง”
จณัตว์กินอย่างไม่สนใจภาพลักษณ์ หงส์หยิบกระดาษทิชชูข้างๆ เช็ดปากให้เขาเป็นระยะ
นรมนรู้สึกอิ่มอกอิ่มใจ
คิดไม่ถึงว่าจะมีวันได้เห็นจณัตว์กับหงส์สวีทกัน แต่เมื่อคิดถึงตอนทั้งสองแยกจากกัน เธอก็ไม่ได้พูดอะไร
เธอหันไปมองที่ห้องหนังสือ บุริศร์กำลังประชุมวิดีโอคอล
ช่วงนี้เขาเหมือนคนบ้า เอาแต่ประชุมไม่หยุด
นรมนไม่รู้ว่าเกิดอะไรที่บริษัท แต่เห็นบุริศร์ยุ่งขนาดนี้ เธอจึงเกรงใจ ไม่กล้าถาม