ตอนที่ 1592
บทที่ 1592 ถ้าไม่นัด พบไม่ได้
October 31, 2026
“เธอไม่ต้องสนใจเรื่องนภดล เพื่อนสนิทเธอจะมาเมื่อไรกันแน่”
คำพูดนี้ทำให้นรมนกลุ้มใจ
จู่ๆ เธอมีความคิดแล่นเข้ามา อยากรีบไปหาคมทิพย์ที่เมือง B ไปดูให้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคมทิพย์
ความคิดนี้วนเวียนอยู่ในใจไม่หยุด
“พี่ ฉันอยากไปเมือง B พี่จัดการให้หน่อยได้ไหม”
จณัตว์อึ้งไปครู่หนึ่ง หงส์มองนรมน แล้วถามว่า “เธอจะไปคนเดียวเหรอ”
“ใช่ เพื่อนสนิทฉันเกิดเรื่องนิดหน่อย ฉันต้องไปดู”
“หม่ามี้ ผมไปเป็นเพื่อน”
กานต์พูดออกมา
นรมนส่ายหน้า แล้วพูดว่า “ลูกไปหาธเนศพลที่ประเทศR กลับประเทศไปกับเขา ช่วงนี้แด๊ดดี้ต้องจัดการเรื่องที่บริษัท หม่ามี้ไปคนเดียวได้”
“นรมน!”
จณัตว์ไม่วางใจ
นรมนพูดเบาๆ ว่า “พี่ ตอนนี้นิวัฒน์ตายแล้ว พวกที่จะเล่นงานฉันกับบุริศร์ ล้วนไม่อยู่แล้ว พี่ยังกังวลอะไรอีก ยิ่งไปกว่านั้น ฉันไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอ เรื่องเพื่อนสนิทฉัน ไม่จบง่ายๆ ตอนนี้ขนาดฉัน เธอยังไม่พูดความจริง ถ้ามีคนตามฉันไปด้วย กลัวจะจัดการยากกว่าเดิม เพราะฉะนั้นให้ฉันไปเถอะ”
“เฮียบุริศร์ไม่ยอมแน่”
หงส์รู้ว่าบุริศร์เป็นห่วงนรมนแค่ไหน จึงพูดออกมาตรงๆ
นรมนเห็นบุริศร์กำลังวุ่นวาย เธอยิ้ม แล้วพูดว่า “เขามีงานของเขา ฉันก็มีงานของฉัน ไม่ว่ายังไง บริษัทผลิตภาพยนตร์นั่น ก็มีหุ้นส่วนของฉันอยู่”
เห็นนรมนตัดสินใจแล้ว จณัตว์จึงไม่พูดอะไร และให้คนไปเตรียมเฮลิคอปเตอร์
กานต์อยู่ที่นี่ชั่วคราว เพื่อรอให้ธเนศพลมารับเขา
นรมนอยากพูดอะไรกับบุริศร์ แต่บุริศร์ยุ่งตลอดเวลา เธอมองเขา แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร และรีบไปสนามบิน นั่งเครื่องบินไปยังเมืองB
หลังลงจากเครื่อง นรมนเรียกแท็กซี่ไปบริษัทผลิตภาพยนตร์
เธอเคยอยู่ที่นี่มาระยะหนึ่ง มาครั้งนี้จึงไม่ใช่ว่าจะไม่รู้เส้นทาง
หลังจากรถมาถึงบริษัทผลิตภาพยนตร์ นรมนจ่ายเงิน จากนั้นจึงเดินเข้าไปข้างใน
ช่วงที่เธอไม่อยู่ บริษัทมีพนักงานใหม่เยอะ แม้กระทั่งพนักงานต้อนรับหน้าเคาน์เตอร์ ก็เปลี่ยนไม่รู้กี่รอบ เมื่อเห็นนรมนเข้ามา พนักงานจึงขวางเธอไว้
“มาออดิชั่นเหรอ ถ้ามาออดิชั่น ไม่ได้อยู่ฝั่งนี้”
“ฉันมาหาคน”
แววตาของนรมนเย็นชา ทำให้พนักงานต้อนรับอึ้งไป
“มาหาใคร”
“คมทิพย์”
เมื่อนรมนพูดชื่อคมทิพย์ออกมา พนักงานต้อนรับอดมองเธอไม่ได้ จากนั้นจึงพูดว่า “พี่คมทิพย์ไม่อยู่ อีกอย่าง ถ้าต้องการพบพี่คมทิพย์ต้องนัดล่วงหน้า เธอได้นัดไว้หรือเปล่า”
นรมนคิดไม่ถึงว่า ตัวเองกลับมาครั้งนี้ จะไม่สามารถเข้าไปในบริษัทได้
“งั้นฉันขอพบพริมา”
นรมนเปลี่ยนเป็นถามชื่อคนอื่น
พนักงานต้อนรับเห็นนรมนจะเจอผู้จัดการพริมาอีก จึงอดพูดไม่ได้ว่า “เธอเป็นใครกันแน่ จะเจอแม้กระทั่งผู้จัดการพริมา ผู้จัดการพริมายุ่งมาก ถ้าไม่นัด ก็ไม่สามารถเข้าพบได้”
นรมนขี้เกียจคุยกับเธอ จึงเอามือถือออกมา โทรหาพริมา
เมื่อพริมาเห็นเบอร์ของนรมน เธออึ้งไปเล็กน้อย และรีบรับสายทันที
“คุณนายบุริศร์ มีอะไรหรือเปล่าคะ”
“ฉันอยู่หน้าเคาน์เตอร์ ออกมารับฉันหน่อย”