บทที่ 1611 ผมอาจจะตามใจคุณมากเกินไปแล้ว

ไม่ว่ายังไงชญตว์ก็คิดไม่ถึงว่าผู้หญิงที่ชีวิตแต่งงานล้มเหลว ความรักก็ล้มเหลวคนหนึ่งกลับมีความรู้สึกละเอียดอ่อนขนาดนี้ เขาจึงอดไม่ได้ที่จะมีความชื่นชมต่อคมทิพย์เพิ่มขึ้นมาเสี้ยวหนึ่ง

“ดูท่าข่าวลือที่โลกภายนอกมีเกี่ยวกับคุณมันคงจะไม่จริงเท่าไหร่ ผู้หญิงที่ฉลาดอย่างคุณจะมีดีแค่หน้าตาได้ยังไง?”

“ไม่ต้องมาเปลี่ยนประเด็นซะให้ยากเลย รีบตอบคำถามฉันมา”

และนี่ก็คือเหตุผลที่เธอมาเจอกับชญตว์ลับหลังนรมนในวันนี้

เธอกับชญตว์ไม่ได้ถือว่าคุ้นเคยกันมากนัก เพียงแต่แค่ตอนที่เธอตรวจเจอว่าอาหารเสริมที่ผู้ช่วยเอามาให้มีปัญหานั้น ชญตว์มาพบเห็นเข้าพอดี

ตอนนั้นเขาเสนอขึ้นมาว่าจะเปลี่ยนยาเป็นอีกแบบไหม แล้วได้แผนซ้อนแผนแล้ววางกับดักใส่บุลินสักครั้ง ตอนนั้นคมทิพย์รู้สึกว่าตัวเองไม่มีอะไรจะเสียแล้ว และบวกกับยาที่ชญตว์ให้มาเธอก็ได้เอาแยกส่วนประกอบตรวจดูแล้ว มันไม่ได้มีอันตรายต่อร่างกายมนุษย์มาก เพราะฉะนั้นเธอถึงได้ยอมรับความหวังดีของชญตว์มา

ตอนแรกนึกว่าเรื่องนี้จะเป็นความลับของทั้งสองคน และเธอเองก็เชื่อข้อแก้ตัวของชญตว์ที่ว่าจะหาคนมาลองยา ไม่ว่าจะเป็นการตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ สำหรับคมทิพย์แล้วมันก็ไม่มีอะไรจะเสีย

แต่ว่าคือเมื่อเช้านี่เอง ตอนที่คมทิพย์เพิ่งตื่นนอนมาแล้วเห็นข้อความที่ชญตว์ส่งมาให้เธอ บอกว่าเขารอเธออยู่ที่ชานเมืองทางทางทิศใต้ วินาทีนั้น ใจของคมทิพย์เกิดการคาดเดาขึ้นมาเสี้ยวหนึ่งแล้ว

และนี่ก็คือเหตุผลว่าทำไมเธอถึงไม่บอกนรมนว่าคนที่ให้ยาเธอมาคือชญตว์ เธอจะต้องทำให้แน่ใจก่อนว่าตัวเองจะนำพาความซวยอะไรมาให้นรมนกับบุริศร์หรือเปล่า สำหรับจณัตว์ในตอนสุดท้ายนั้น เธอก็แค่คาดเดาออกมาเท่านั้น

“คุณรู้เรื่องความสัมพันธ์ของนรมนและจณัตว์เหรอ?”

ดวงตาของคมทิพย์ค่อย ๆ หรี่ลงเล็กน้อย

สีหน้าของชญตว์นิ่งค้างไปครู่หนึ่ง แล้วในที่สุดก็เก็บรอยยิ้มที่เหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วพูดด้วยเสียงต่ำ “คุณเป็นคนฉลาดมากเลยนี่ แต่คุณไม่กลัวเหรอว่าผมจะฆ่าคุณ? ถ้าเกิดผมมีความคาดหวังอะไรจากคนที่คุณพูดมาจริง ๆ ละก็”

“ฉันมันก็แค่ชีวิตไร้ค่าชีวิตหนึ่ง แต่ว่าถ้าฉันตายไป คุณเองก็คงจะไปจากที่นี่ไม่ได้ ความสัมพันธ์ของฉันกับนรมนสามารถพูดได้ว่าเป็นมิตรภาพที่ตายแทนกันได้ คุณก็น่าจะเคยส่งคนไปสืบค้นมาแล้ว ไม่งั้นก็คงจะไม่มาลงมือกับฉันหรอก เพราะฉะนั้นถ้าเกิดฉันตายขึ้นมา นรมนก็จะใช้เส้นสายทั้งหมดที่มีมาตามหาตัวคุณออกมาแน่ ถึงฉันจะไม่ได้บอกเธอว่าคนที่ให้ยากับฉันเป็นใคร แต่ถ้าจะสืบหาคนอย่างคุณออกมามันก็เป็นแค่เรื่องเวลา จะช้าหรือเร็วก็เท่านั้น”

“คุณนี่สามารถปลงได้จริง ๆ แต่ว่าพอถึงตอนนั้นคุณก็ตายไปนานแล้ว แล้วถึงจะสืบหาออกมาได้แล้วจะยังไง? หรือคุณจะยังสามารถฟื้นคืนชีพกลับมาได้เหรอ? จณัตว์ไม่ได้มีความสามารถแบบนั้นหรอกนะ”

พอได้ยินชญตว์พูดมาแบบนี้ คมทิพย์ก็รู้แล้วว่าเขามาเพราะใคร

ใช้ยาเป็นตัวล่อ อยากจะดึงดูดความสนใจของจณัตว์เหรอ?

แต่ว่าเขารู้เรื่องความสัมพันธ์ของจณัตว์กับนรมนได้ยังไง?

แล้วรู้ได้ยังไงว่าจณัตว์จะต้องมาตรวจอาการป่วยให้เธอแน่?

หัวสมองของคมทิพย์หมุนวนไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็พูดเรียบ ๆ ขึ้นว่า “ฉันมันก็แค่ชีวิตหนึ่ง ตอนนี้สามีก็มาหักหลัง ชีวิตหลังแต่งงานก็ล้มเหลว ผู้หญิงอย่างฉันไม่ฆ่าตัวตายไปก็ถือว่าดีแล้ว บางทีการตายก็อาจจะเป็นการหลุดพ้นอย่างหนึ่งก็ได้ แล้วก็จบพอดีเลยจะได้ปัญหายุ่งยากของฉันในตอนนี้ไปด้วย”

อยู่ ๆ หัวคิ้วของชญตว์ก็ขมวดขึ้นมาทันที

“คมทิพย์ เคยมีคนบอกกับคุณหรือเปล่า ว่าผู้หญิงฉลาดนี่ไม่น่ารักเอาซะเลย”

“ไม่มี แต่ว่าฉันก็ไม่ได้กะว่าจะเอาใจผู้ชายคนอื่นอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นจะรักหรือไม่รักฉันก็ไม่แคร์อยู่แล้ว ชญตว์ คุณมาเพราะจณัตว์ใช่หรือเปล่า?”

เป็นครั้งแรกที่ชญตว์ไม่ได้โต้เถียง

เขายังคงกัดฟางเส้นนั้นไป แล้วเก็บท่าทางกวน ๆ นั้นกลับไป แต่กลับมีพลังของคุณชายผู้ดีเพิ่มขึ้นมาเสี้ยวหนึ่ง

“ตกลงคุณเป็นใครกันแน่?”

“อย่ามาสงสัยในตัวผมมากนัก ผมกลัวว่าคุณจะตกหลุมรักผมเข้านะ”

คมทิพย์มองบนทันที

“คุณวางใจเถอะ ถึงแม้ว่าผู้ชายบนโลกใบนี้จะตายไปหมดแล้ว ฉันก็ไม่มีทางตกหลุมรักคุณแน่ คุณไม่ใช่สเปคในแบบที่ฉันชอบด้วยซ้ำ”

“มั่นใจขนาดนั้นเลย? นี่มันกลับทำให้ผมเสียหน้าขึ้นมาหน่อยแล้วนะ”

ชญตว์มีท่าทางกวน ๆ ขึ้นมาอีกครั้ง

คมทิพย์เองก็มองออกแล้วว่าเขาไม่ได้อยากจะพูดเรื่องของเขาเลย เธอเองก็ขี้เกียจที่จะถามแล้ว แล้วก็พูดต่อเลยว่า “คุณอย่าคิดจะเล่นงานนรมนกับญาติของเธอผ่านตัวฉัน ไม่ว่าคุณจะมีบุญคุณต่อฉันหรือไม่ ฉันก็จะหันกระบอกปืนใส่คุณตรง ๆ แน่”

“ใจร้ายขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“ในเมื่อคุณไม่ได้เป็นอะไรกับฉัน แต่นรมนคือญาติพี่น้องที่ฉันจะต้องปกป้องทั้งชีวิต และแน่นอนว่าญาติของเธอก็ต้องเป็นญาติของฉัน”

สำหรับคำพูดของคมทิพย์ ทำให้ดวงตาของชญตว์หรี่ลงมาทีหนึ่ง