บทที่ 1617 เธอเป็นคนมาเข้าหาพฤกษ์เอง

บุลิน!

พฤกษ์ไม่ใช่คนโง่ คิดวิเคราะห์คลิปวิดีโอพวกนั้นติดต่อกัน แน่นอนว่าเขาเดาออกมาได้แล้วว่าเรื่องมันเป็นมายังไง

ตอนแรกเขานึกว่าบุลินแค่อยากได้เงินเพิ่มหน่อยเท่านั้น หนำซ้ำเยอะสุดก็เพื่อตำแหน่งคุณนายรัตติกรวรกุลถึงได้พยายามบีบคั้น แต่กลับคิดไม่ถึงว่าเธอต่ำชั่วจนมาวางยาพิษใส่คมทิพย์ได้

ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่ทำร้ายชีวิตของคมทิพย์นั้น พฤกษ์อดทนมาตลอด รอให้เด็กคลอดออกมาก่อนค่อยว่ากัน แต่ว่าตอนนี้เธอกลับมีความกล้าที่จะมาทำให้เมียของเขาตายเพื่อได้ขึ้นตำแหน่งลับหลังตัวเองไปแล้วใช่ไหม?

ตอนนั้นความรู้สึกของคมทิพย์จะเป็นยังไงบ้างนะ?

พฤกษ์เอาคลิปสุดท้ายมาดูซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ คมทิพย์นั่งอยู่ตรงนั้นเหมือนกับลูกหมาที่โดนคนหลงลืมไป เธอร้องไห้ไปหัวเราะไป อย่างกับเป็นคนบ้าคนหนึ่งยังไงอย่างงั้น

เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงสภาพครั้งแรกตอนที่อยู่ในสุสานแล้วแบกคมทิพย์ลงมาจากเขา ในเวลานั้นเขารักและทะนุถนอมเธอเป็นอย่างมาก เพราะว่าอยู่ที่สุสานเห็นสภาพคมทิพย์ช่างโดดเดี่ยวเดียวดายซะขนาดนั้น ไร้ที่พึ่งซะขนาดนั้น จนทำให้ใจคนอ่อนระทวย แล้วก็อดไม่ได้ที่จมูกจะรู้สึกจี๊ดขึ้นมา

ในตอนนั้นคนที่รังแกคมทิพย์คือคนอื่น เขาเป็นแค่คนผ่านทาง ตอนนั้นเขารู้สึกเกลียดชังผู้ชายที่รังแกคมทิพย์จนถึงขีดสุด แต่ว่าตอนนี้ล่ะ?

คมทิพย์ยังคงโดดเดี่ยวเดียวดายไร้ที่พึ่ง แต่ว่าคนที่ทำร้ายเธอกลับเปลี่ยนเป็นเขาแล้ว!

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้เป็นคนลงมือเอง แต่ก็เป็นเพราะว่าการสนใจและไม่ดูดำดูดีของเขาทำให้เกิดขึ้นมา

ตอนนั้นเกลียดชังคนอื่นมากแค่ไหน มาวันนี้ก็เกลียดชังตัวเองมากเท่านั้น แถมยังแทบอยากจะเอาตัวเองให้ตายไปซะ

ถึงว่าล่ะคมทิพย์ถึงได้อยากจะหย่า!

ถ้าเขาเป็นคมทิพย์ เขาเองก็คงจะไม่เอาชีวิตแต่งงานแบบนี้หรอก ยิ่งไม่มีทางที่จะใช้ชีวิตต่อไปกับไอ้สารเลวแบบนี้ด้วย

ยังไงยากระตุ้นอันนี้ของบุริศร์ก็ถือว่าเกิดผลแล้ว

พฤกษ์เหมือนกับว่าโดนคนทุบที่หัวทีหนึ่งจนตื่น พอนึกย้อนกลับไปถึงการกระทำของตัวเองในช่วงที่ผ่านมา เขาก็รู้สึกว่าตัวเองเหมือนกับว่าโดนอะไรมาทำให้จิตใจลุ่มหลงไปยังไงอย่างงั้น จนชั่วช้าอย่างหาที่สิ้นสุดไม่ได้เลย

ว่ากันว่าน้ำตาลูกผู้ชายจะไม่ไหลออกมาง่าย ๆ แต่ว่ายังมีประโยคต่อไปอีกว่า นั่นก็คือแค่ยังไม่ถึงจุดที่เสียใจเท่านั้น

พฤกษ์นึกว่าชีวิตกับคมทิพย์ช่วงสองปีมานี้มักจะห่างกันบ่อยอยู่ด้วยกันน้อย แล้วความรู้สึกของทั้งสองคนยังไงก็คงจะต้องจืดจางไปบ้าง แล้วก็บวกกับไม่มีลูกมาผูกพันกันไว้ เพราะฉะนั้นบางครั้งในตอนที่คมทิพย์กลับมาแล้วเหนื่อยจนไม่อยากจะพูดอะไรเลยนั้น เขาก็มักจะคิดไปเรื่อยเปื่อย

ในเมื่อข้างนอกมีสิ่งเล้าโลมเยอะมากเกินไป แล้วคมทิพย์ก็หน้าตาไม่เลวด้วย และตอนนี้ก็มีชื่อเสียงโด่งดังแล้วด้วย ถ้าตัวเองไม่ได้อยู่ข้างกายเธอบ่อย ๆ จะมีผู้ชายคนอื่นมาสนใจเธอไหมนะ?

แล้วความเหน็ดเหนื่อยและความเย็นชาของคมทิพย์ก็ทำให้ชีวิตแต่งงานที่เคยเร่าร้อนดังไฟเข้าสู่ภาวะเย็นยะเยือก แล้วเขาเองก็ไม่อยากจะกักขังคมทิพย์ไว้ ให้เธอยอมทิ้งงานของตัวเองไปแล้วให้อยู่แต่บ้าน วัน ๆ เอาแต่เดินชอปปิ้งไปเสริมความงาม นี่ไม่ใช่นิสัยของคมทิพย์ จะต้องบีบคั้นจนคมทิพย์เป็นบ้าไปแน่ ๆ เพราะฉะนั้นเขาถึงได้อยากจะได้ลูกคนหนึ่ง

ของแค่มีลูกคนหนึ่ง คมทิพย์ก็จะมีเรื่องให้ทำแล้ว

เหมือนอย่างกับคุณนายนรมน ที่สามารถละยอมทิ้งหน้าที่การงานไปเพื่อลูก ๆ สามารถมาดูแลเอาใจใส่ลูกและสามีได้ พอเขาเลิกงานกลับมาทุกวันก็ไม่ได้มาเผชิญกับความเงียบเหงาทั้งห้องแล้ว เพราะฉะนั้นเขาก็เลยยึดติดในเรื่องลูกแบบนี้ แถมยังรู้สึกว่าขอแค่เด็กคลอดออกมาแล้ว พอคมทิพย์เห็นว่าเด็กน่ารัก แล้วอยู่กับลูกที่บ้านไม่กี่วัน ก็จะต้องชอบแน่ ๆ พอถึงตอนนั้นเธอก็อาจจะอยู่กับบ้านเหมือนอย่างที่ตัวเองหวังเอาไว้

แต่พอมาวันนี้ พอมาเห็นภาพที่คมทิพย์ไอเป็นเลือดออกมานั้น ใจก็เหมือนกับว่าโดนมีดเชือดเฉือน ความรู้สึกที่เคยนึกว่าเฉื่อยชาไปแล้วก็พุ่งขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่ แล้วทุรนทุรายและโห่ร้องอยู่ในร่างกายของเขา เหมือนกับว่าจะฉีกกระชากเขาให้ขาดไปจริง ๆ

จนกระทั่งมาถึงตอนนี้พฤกษ์ถึงรู้สึกว่าตัวเองได้ทำความผิดที่ไม่สามารถให้อภัยได้มากแค่ไหนไป

เริ่มตั้งแต่ที่เขาโดนทำให้ลุ่มหลงอยากจะได้ลูกคนหนึ่งขึ้นมา เขาก็ได้ผลักคมทิพย์ออกไปแล้ว แถมยังหาผู้สมรู้ร่วมคิดคนหนึ่งกลับมาต่อกรกับคมทิพย์ด้วย

คนอย่างเขานี่ยังถือว่าเป็นสามีเธอได้อีกเหรอ?

เหอะ เหอะ!

พฤกษ์รู้สึกแต่เพียงความรู้สึกในอกเดือดพล่าน กลิ่นคาวเลือดที่อยู่ในปากก็ยิ่งฉุนมากยิ่งขึ้นแล้ว

เขาไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ไปนานเท่าไหร่ และก็ไม่รู้ว่าน้ำตาไหลจนเหือดแห้งไปตั้งแต่เมื่อไหร่