บทที่ 1644 เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนาย

นรมนมองไปรอบๆ นอกจากพนักงานก็มีลูกค้าไม่กี่คน เธอเลือกนั่งตำแหน่งริมหน้าต่าง

ไม่นานนภดลก็มา เมื่อเห็นนรมนก็ประหลาดใจไม่มากก็น้อย

“คุณไม่ได้ออกไปแล้วเหรอครับ?”

“เป็นห่วงนาย”

นรมนก็ไม่ได้พูดเรื่องอื่น

ทั้งสองสั่งบลูเมาหนึ่งแก้วและคาปูชิโน่ ดื่มอย่างช้าๆ

ไม่มีใครพูดอะไร มันเงียบสงบอย่างไร้เหตุผล

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ แต่ปาณีก็ยังไม่มา แต่มีพนักงานคนหนึ่งมาเสิร์ฟเครื่องดื่มให้พวกเขา ตอนไปนรมนก็พบกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งใต้แก้ว

“รีบไป!”

แค่สองคำ แต่หน้านภดลและนรมนเปลี่ยนสีแล้ว

นี่มันลายมือปาณี!

แสดงว่าปาณียังมีชีวิตอยู่จริงๆ ใช่ไหม?

แต่คนที่นัดนภดลมาที่นี่ในวันนี้ไม่ใช่ปาณีเหรอ?

ทำไมพอพวกเขามาแล้ว เธอให้คนเอากระดาษโน้ตให้พวกเขา ให้พวกเขารีบไปล่ะ?

นรมนคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ แต่ในใจลึกๆ เธอเชื่อว่าปาณีไม่มีทางทำร้ายนภดล

เมื่อคิดถึงตรงนี้ นรมนก็ดึงมือนภดลลุกขึ้นเดินออกไป

นภดลตกตะลึงเล็กน้อย

นี่เหมือนไม่ใช่ครั้งแรกที่นรมนออกตัวจูงมือเขา แต่เป็นทุกครั้งที่อยู่ในช่วงวิกฤติ หรือว่า……

นภดลหรี่ตาทันที เขามองไปรอบๆ รู้สึกถึงอันตรายอย่างคลุมเครือ

ในเวลานี้ ประตูร้านกาแฟก็ปิดทันที

นรมนใจเต้นตึกตัก รู้ว่าเกิดเรื่องแย่แล้ว

เธอไม่พูดอะไร ควักปืนพกเก็บเสียงออกมาจากอ้อมแขน แล้วเล็งไปที่ประตูกระจก

“รีบไป!”

นรมนผลักนภดลออกไปทันที

เธอมองออก อีกฝ่ายมาเพื่อเล่นงานนภดล

ในช่วงเวลานี้ นรมนรีบกดสร้อยบนข้อมือ นั่นคือเครื่องมือติดต่อสื่อสาร

พวกกิมจิได้รับข้อมูล ก็ร่วมมือกับนรมนทั้งภายในภายนอก ประตูกระจกเกิดเสียงแล้วแตก

นภดลยังอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่ถูกนรมนผลักออกไปทันที

ในขณะเดียวกัน ด้านหลังครัวร้านกาแฟก็มีคนจำนวนมาก ในมือแต่ละคนถืออาวุธ ออกมาก็เล็งไปที่นรมนและนภดลโดยที่ไม่พูดอะไร

นรมนกลิ้ง พวกกิมจิและโสธรอยู่ข้างนอกกำลังต่อสู้กับคนด้านใน

เมื่อนรมนเคลื่อนย้ายออกไปทันใดนั้นก็หันสายตากลับไปมอง เห็นคนที่เหมือนปาณีแวบผ่านไป

หัวใจเธอหยุดชะงักทันที

นี่มันเรื่องอะไร?

ใช่ปาณีไหม?

ถ้าใช่ ทำไมต้องเตือนให้พวกเขารีบไป?

แต่ในเมื่อเตือนให้พวกเขารีบไป แล้วทำไมต้องลงมือกับพวกเขาอีก?

หรือมีคนบังคับเหรอ?

ภายในพริบตาเดียว นรมนก็คิดเยอะมาก

นภดลเห็นนรมนออกมา หัวใจที่ตึงเครียดก็ผ่อนคลายไปบ้าง

“ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

“ไม่เป็นไร รีบไป!”

นรมนไม่อยากคิดมากอยู่ที่นี่ ดันนภดลขึ้นรถไป

จู่ๆ ก็มีแสงไฟสีแดงกระแทกตานรมน เธอแทบจะกดนภดลลงไปโดยไม่รู้ตัว ส่วนตัวเองกลับหลบไม่พ้น

เกิดเสียง “ปัง” กระสุนโดนไหล่ขวานรมน

ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงทำให้นรมนเผลอหันศีรษะไป ยกปืนขึ้น แต่ใบหน้าคุ้นเคยของอีกฝ่ายทำให้เธอตะลึงโดยไม่ได้ตั้งใจ

เธอเหรอ?!