บทที่ 1645 นี่คือการเตือน

“คนที่อยากฆ่านายไม่ใช่ปาณี!”

“หมายความว่าไงครับ?”

นภดลมองนรมน สีหน้านรมนจริงจังมาก ราวกับมีอะไรบางอย่างจะพูด แต่เพราะมีหมออยู่ก็เลยไม่เอ่ยปากอีก

เห็นว่าเป็นแบบนี้ นภดลก็ไม่พูดแล้ว

“คุณอยากกินอะไร? ผมจะไปดูที่ห้องครัว”

นรมนส่ายหน้า “ไม่อยากกินอะไรทั้งนั้น ง่วงมาก”

หมอได้ยินเธอพูดแบบนี้ ก็รีบพูดขึ้น “ฉันทำยาชาเฉพาะที่ให้คุณ แต่สภาพร่างกายคุณรู้สึกไม่ค่อยดีจะรู้สึกเหนื่อยล้าหรืออยากนอน”

“งั้นฉันจะนอน”

นรมนนอนลงมา

นภดลเห็นว่าเป็นแบบนี้ก็ไม่กล้าออกมา

ไม่นานนรมนก็หลับไป ลมหายใจสม่ำเสมอบ่งบอกว่าเธอหลับไปแล้ว

หมอทำการผ่าตัดให้นรมน ด้วยการแสดงออกของนภดล เขาก็ออกจากห้องไปเงียบๆ

แทบจะทันทีที่หมอออกไป นรมนลืมตาขึ้นมาทันใด ซึ่งทำให้นภดลตกใจมาก

“คุณ……”

“ชู่——”

นรมนบ่งบอกให้นภดลเงียบเสียง ส่งข้อความหนึ่งให้ชญตว์มาหา รถคันหนึ่งขับตามรถของหมอออกไป

นภดลเห็นทุกอย่างนี้ก็ค่อนข้างประหลาดใจ รอจนหมอออกไปจริงๆ ก่อนถึงจะเอ่ยปาก

“นี่พวกคุณ……”

“หมอคนนั้นมีปัญหา”

นรมนเอ่ยปากทันที

ถึงแม้กระสุนจะถูกนำออกไปแล้ว แต่ในร่างกายเธอโดนฉีดยากล่อมประสาททำให้ง่วงซึม ก็แสดงว่าอีกฝ่ายไม่อยากให้เธอยุ่งเรื่องนภดลอีก

นึกถึงคนนั้นที่ลอบฆ่าตน ทันใดนั้นนรมนก็รู้สึกหนักอึ้งเล็กน้อย

นภดลไม่รู้ว่านรมนกำลังคิดอะไร แค่เห็นเธอขมวดคิ้ว แล้วพูดเสียงทุ้ม “คุณชายชญตว์ส่งคนตามไปแล้ว?”

“อืม ถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้น น่าจะสืบเจอว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังหมอคือใคร”

นรมนพูดเรียบๆ เหลือบมองนภดล แล้วถามเสียงทุ้ม “นายเห็นไหมว่ามือปืนซุ่มยิงเป็นใคร?”

“ไม่เห็นครับ”

ตอนนั้นนภดลโดนนรมนกดเอาไว้ แน่นอนว่าไม่สังเกตเห็นมือปืนซุ่มยิง เขานึกว่าเป็นปาณีมาตลอด

“ไม่ใช่ปาณีเหรอ?”

“ไม่ใช่ แต่เป็นสมจิต!”

เมื่อพูดคำนี้จบ นภดลก็ตะลึงทันที

“ใคร?”

“สมจิต ประหลาดใจมากเลยใช่ไหมล่ะ? ฉันก็ประหลาดใจเหมือนกัน”

นรมนหัวเราะขมขื่น

สมจิตคือคนที่คุณตาคุณท่านตนุวรให้เธอมา ตั้งแต่ถูกบุริศร์ส่งตัวไปตรวจสอบสาเหตุอาการบ้าคลั่งของนภดลที่ประเทศFก็ข่าวคราวหายไปเลย พวกเขาทุกคนนึกว่าสมจิตเจอเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ไม่คิดว่าสมจิตจะกลายเป็นคนของอีกฝ่าย?

ข้อมูลนี้ทำให้ไม่อยากจะยอมรับจริงๆ แต่นรมนเห็นมันกับตาตัวเอง

ถ้าเธอไม่กดนภดลลงไป ด้วยความสามารถในการยิงปืนของสมจิต ระยะห่างและการเล็งในตอนนั้น ปืนนัดนั้นมันเล็งไปที่หัวใจนภดลตรงๆ

สมจิตต้องการฆ่านภดลเหรอ?

ไม่!

บางทีควรบอกว่ามีคนอยากให้นภดลตายมากกว่า และสมจิตคือมือปืนซุ่มยิง

นรมนรู้สึกตอนนี้มันวุ่นวายมาก เรื่องทุกอย่างมันเหมือนตกอยู่ในความสับสนตามความผิดปกติของปาณี

ชญตว์เดินเข้ามาขณะที่นรมนคุยกับนภดล

“ให้ฉันดูแผลคุณหน่อย”

“คุณรักษาพิษเป็นอย่างเดียวไม่ใช่เหรอ?”

คำพูดของนรมนทำให้ชญตว์ค่อนข้างหดหู่

“ขอร้อง ยังไงฉันก็เป็นรุ่นน้องของจณัตว์โอเคไหม? การแพทย์กับยาพิษก็เหมือนกันคุณไม่เคยได้ยินเหรอ? ปกติฉันแค่ไม่ดูอาการป่วยให้คนอื่นเท่านั้นเอง แต่คุณอยู่ในสถานะพิเศษ ฉันยังอยากให้คุณออกแบบรถแข่งให้ฉันอยู่นะ”

คำพูดนี้ทำให้นรมนชอบฟัง