บทที่ 1671 เธอปกป้องลูกสาวไม่ได้แล้วใช่ไหม?

หัวใจแก้วตาเย็นวูบเมื่อได้ยินแบบนี้

“พ่อ นี่พ่อคิดที่จะคิดจะให้ตระกลูสิทธิรัตน์สุนทรตัดลูกตัดหลานเหมือนอย่างที่ตุลธรทำเหรอ?”

“ไม่ได้คิด แต่การกระทำของตระกลูสิทธิรัตน์สุนทรในหลายปีที่ผ่านมา แกคิดว่าสมควรหลงเหลือลูกหลานเอาไว้เหรอ?”

ยศพงศ์ ลืมตาขึ้นมาอย่างเจ็บปวด

ถ้าจะบอกว่าเสียใจ เชื่อเถอะว่าไม่มีใครเสียใจไปมากกว่าเขาอีกแล้ว

อุตส่าห์เฉลียวฉลาดมาทั้งชีวิต แต่ผลสำเร็จของลูกชายทั้งสองกลับถูกลูกเนรคุณอย่างตุลธรทำลายจนสิ้น ตอนนี้ยังต้องแบกชื่อเสียงแห่งความอัปยศอดสูเอาไว้อีกด้วย

เธอรู้ดีกว่าใคร เมื่อใดก็ตามที่เรื่องนี้หลุดออกไป อย่าว่าแต่คุณท่านขวัญชัยเลย แม้แต่ผู้มีอำนาจบามีล้นเหลือก็คุ้มครองตระกลูสิทธิรัตน์สุนทรเอาไว้ไม่ได้

ซึ่งหลายปีที่ผ่านมา ในตระกลูสิทธิรัตน์สุนทรมีใครสะอาดบ้าง?

ถ้าสืบไปถึงรากโคน ตระกลูสิทธิรัตน์สุนทรคงล้มไม่เป็นท่าแถมยังถูกคนเหยียบซ้ำ หนีไปไหนไม่รอดสักคน รวมไปถึงลูกสะใภ้ที่อยู่ตรงหน้านี้ด้วย

เขารู้ว่าหลายปีที่แก้วตาอาศัยอยู่ในตระกลูสิทธิรัตน์สุนทรเธอได้รับความไม่เป็นธรรมมากแค่ไหน แต่กระนั้นเธอก็ยังยินยอมทำเรื่องเลวร้ายช่วยตุลธรเพียงเพื่อความสงบสุขของลูก ซึ่งเรื่องพวกนี้มักจะถูกตุลธรเอามาใช้บีบบังคับเธอเสมอ

พวกเขาทั้งสองคนไม่มีใครหนีรอดได้

บางทีอาจเป็นเพราะอย่างนี้ แก้วตาถึงได้ตัดสินใจอาศัยช่วงที่ปาณียังไม่ฟื้นไปเจอหน้าลูกสาวเป็นครั้งสุดท้าย

ในใจของยศพงศ์ ยุ่งเหยิงเป็นอย่างมาก

แก้วตานิ่งไปสักพัก จากนั้นก็เข้าใจความหมายของยศพงศ์ เธอยิ้มออกมาอย่างขมขื่น “แปลว่าตอนนี้เบื้องบนรู้เรื่องปาณีแล้วเหรอ?”

“แกคิดว่าจะสามารถปิดคุณท่านขวัญชัยกับคุณชายธเนศพลได้ทุกเรื่องเหรอ?”

คำพูดนี้ทำลายความหวังทุกอย่างของแก้วตาจนย่อยยับ

รู้แล้วเหรอ?

แปลว่าเธอปกป้องลูกสาวไม่ได้แล้วใช่ไหม?

ไม่！

ไม่ได้！

หลายปีที่ผ่านมา เธอทำเรื่องชั่วๆอยู่คนเดียว ลูกของเธอไม่เกี่ยว！

ที่เธอส่งตัวลูกออกไปในตอนนั้นเพราะหวังว่าลูกจะมีชีวิตเป็นของตัวเอง แต่ทำไมสุดท้ายถึงทำไม่ได้?

เลือดเนื้อเชื้อไขแยกจากไปยี่สิบกว่าปีแต่กลับไม่สามารถให้ความสงบสุขแก่ลูกได้ แบบนั้นยี่สิบปีที่ผ่านมาเธอมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไรกัน?

แก้วตาแตกสลายในทันที

เมื่อยศพงศ์ เห็นลูกสะใภ้เป็นอย่างนี้ ในใจก็รับไม่ได้ เขาจึงหันหน้าออกไปมองท้องฟ้ายามค่ำคืนข้างนอก รู้ว่าเช้าวันใหม่คงอีกไม่นาน เช่นเดียวกับตระกลูสิทธิรัตน์สุนทรที่คงยื้อเอาไว้ได้ไม่นานเหมือนกัน

สู้ให้คนอื่นเปิดโปงตระกลูสิทธิรัตน์สุนทร เปลี่ยนเป็น……

นัยน์ตาของยศพงศ์ วาวโรจน์ หัวใจปวดหน่วงจนแทบหายใจไม่ออก ทว่าก็ยังเลือกพูดออกไป

“แกมีจุดอ่อนของทุกเรื่องที่ไอ้ลูกสารเลวนั่นทำอยู่ในมือใช่ไหม”

“คะ?”

แก้วตาตกใจ

คุณท่านไม่เคยอยู่ที่บ้าน เพราะเอาแต่มาเฝ้าคุณท่านขวัญชัยอยู่ตลอด พวกเขาต่างก็คิดว่าคุณท่านไม่รู้เรื่องอะไรในบ้าน แต่ในเมื่อตอนนี้คุณท่านรู้แล้ว นั่นก็หมายความว่าคุณท่านขวัญชัยเองก็รู้เหมือนกันใช่ไหม?

สมองของแก้วตาประมวลผลอย่างรวดเร็ว