บทที่ 1743 แกมีคนที่น่าสงสัยไหม?

กานต์ขมวดคิ้วเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะไม่ได้ยินเสียงรถ แต่สีหน้าที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันของไอราก็ยังอยู่ในสายตาเขา แปลว่ามีคนมาเหรอ?

เขาส่งซิกให้ไอรา ไอราจึงเข้าใจในทันที รีบวิ่งหายวับเข้าไปในบ้าน

กานต์ยืนอยู่ตรงหน้าต่าง ราวกับกำลังมองไปยังที่ไกลๆ ไม่ได้คิดอะไรอยู่ทั้งนั้น แต่ว่าดวงตาเฉี่ยวคมทั้งสองข้างกลับทอประกายบางอย่างที่ใครก็ไม่อาจมองออกได้

รถขับมาถึงหน้าระตูทางเข้าของคฤหาสน์ ทะเบียนรถเตะตาทำให้กานต์ตาเป็นประกายวาบ ทว่าก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกไป กลับเป็นชมพูที่ได้ยินเสียงรถจึงวิ่งออกมา เมื่อเธอเห็นว่าเป็นรถของธเนศพลก็ค่อนข้างประหลาดใจ

“พ่อ? พ่อมาที่นี่ได้ยังไง?”

เมื่อเห็นลูกสาวในชุดผ้ากันเปื้อน ดวงตาของธเนศพลก็ทอแววสงสาร

“ตื่นมาทำอาหารเช้าให้ไอ้แสบนั่นเหรอ? ทีพ่อไม่เห็นแกจะกตัญญูแบบนี้บ้างเลย”

“พ่อ——”

ชมพูหน้าแดงระเรื่อ หันไปมองทางห้องของกานต์โดยไม่รู้ตัว และกานต์ก็ยืนอยู่ตรงหน้าต่างพอดี จึงชะงักนิ่งไปเล็กน้อย

ธเนศพลเองก็มองตามไปเหมือนกัน

ดวงตาของเขาวูบไหวเล็กน้อย จากนั้นก็โบกมือให้ชมพูถอยไปก่อน ไม่ให้เธอเข้ามาใกล้ แล้วพาตัวเองขึ้นไปยังชั้นบน ตรงไปที่ห้องของกานต์

เมื่อกานต์เห็นว่าธเนศพลขึ้นมาหา ก็หันหลังกลับเข้ามาในห้อง พร้อมเปิดประตูต้อนรับให้ธเนศพลเข้ามา

ธเนศพลมองกานต์ พร้อมส่งสายตาให้เขาปิดประตู จากนั้นถึงได้เดินเข้ามาในห้อง แล้วนั่งลงอย่างสบายๆ

แม้จะพูดว่าสบายๆ แต่ก็ไม่อาจกลบราศีของผู้เป็นใหญ่ที่มีมาหลายปีได้เลยแม้แต่น้อย

เขามองดวงตาสุขุมเรียบนิ่งของกานต์ แล้วถอนหายใจออกมาอย่างอดไม่ได้ “นั่งลงสิ”

“ผมเพิ่งลุก รู้สึกปวดหลังนิดหน่อย ขอผมยืนสักพักนะครับ”

คำพูดของกานต์ทำให้ธเนศพลนิ่งไปนิด แต่ก็ไม่ได้บังคับอะไร เพียงแต่พูดออกมาว่า “ได้ยินมาว่าแกตกลงคบกับไอราแล้ว?”

“นี่คือเรื่องส่วนตัวของผมครับ น้าพล”

เมื่อกานต์เรียกว่าน้าพลพลันทำให้ธเนศพลรู้สึกอึดอัด

“นี่แกถึงขนาดซื้อใจฉันเพื่อผู้หญิงคนนั้นเลยเหรอ? ฉันจำได้ว่าแกไม่เคยเรียกฉันว่าน้าพลอีกเลยหลังจากแกอายุสิบสี่”

ดวงตาของธเนศพลทอแววซับซ้อน

เด็กคนนี้เขาเลี้ยงมาเองกับมือ กับคนอื่นอาจจะมองว่าเป็นลูกน้อง แต่สำหรับเขาแล้วเขาเห็นเป็นลูกชายคนหนึ่งมากกว่า

หลายปีที่ผ่านมากานต์ใช้เวลาอยู่กับเขามากกว่าอยู่กับพ่อแม่อย่างบุริศร์และนรมนเสียอีก แล้วยิ่งหลังจากที่เขามีลูกชายคนเล็ก ก็ยิ่งสนิมกันมากขึ้น

เขาคิดว่ากานต์รับรู้เจตนาของเขามาตลอด แต่ตอนนี้กานต์กลับเลือกไอรา ซึ่งมันทำให้ธเนศพลรู้สึกรับไม่ได้และไม่ยอม

“ชมพูไม่ดีตรงไหน?”

“เธอดีทุกอย่าง แต่ผมคิดกับเธอแค่น้องสาว”

กานต์เป็นคนอย่างนี้แหละ ตอนที่ยังไม่ได้คบกัน เขาจะไม่พูดอะไรเลย แต่หลังจากคบกันแล้ว เขาจะไม่ยอมให้มีการเข้าใจผิดและความคลุมเครือเกิดขึ้น มันถือเป็นการให้เกียรติทั้งตัวเองและแฟนของเขา

เมื่อธเนศพลเห็นเขาเด็ดขาดแน่วแน่ถึงเพียงนี้ ก็อดที่จะถามขึ้นมาไม่ได้ว่า “มันไม่มีโอกาสแล้วเหรอ? บางทีแกลองหันกลับมา……”

“น้าพล ที่มาหาผมวันนี้เพราะอะไรครับ?”

กานต์คิดว่าธเนศพลไม่น่าจะว่างขนาดมาหาเขาเพราะเรื่องเล็กๆน้อยๆนี่