บทที่ 1750 คงทำให้เธอลำบากใจน่าดู

ตอนแรกคิดว่สายฟ้าออกมาหลังจากไปหาไอราที่นั่น เพราะเป็นคนของทางคุณอาอรรณพหรือเปล่า แต่กลับคิดไม่ถึงเลยว่าจะมาที่นี่เพื่อปลุกปั่นผู้เสียหายอย่างพริมรตาให้เรียกร้องความรับผิดชอบจากเขา

คุณอาอรรณพไม่มีทางทำอย่างนี้แน่ๆ!

แบบนั้นแล้วสายฟ้าเป็นคนของใครกันล่ะ?

เจ้านายที่เขาพูดถึงเมื่อสักครู่คือใคร?

สมองของกานต์ประมวลผลอย่างรวดเร็ว

ทางด้านพริมรตากลับอ้าปากค้างอย่างตกใจ

แม้ก่อนหน้านี้แม่จะบอกว่าตัวตนของกานต์ไม่ธรรมดา พวกเธอเคยคิดว่าบางทีครอบครัวของกานต์อาจจะรวย แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะรวยถึงขนาดนี้ แล้วไหนจะที่สายฟ้าพูดว่ากานต์มีอำนาจล้นฟ้าอีกด้วย

ถ้ามีอำนาจล้นฟ้าจริงๆ เธอจะสามารถอาศัยบารมีของกานต์แย่งตัวลูกชายกลับมาได้หรือเปล่านะ?

ดวงตาของพริมรตาล่อกแล่กไปมา

แค่นี้สายฟ้าก็รู้ว่าพริมรตาติดกับแล้ว

เขาพูดยิ้มๆว่า “ปัจจุบันกานต์ยังโสด ปกติเวลาอยู่ในกองทัพก็ไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์กับผู้หญิงเสียเท่าไหร่ ดังนั้นขอแค่เธอพยายามเข้าหน่อย ขยันทำตัวน่าสงสารเข้าไว้ ไม่แน่อาจจะทำให้เขาหลงรักเธอก็ได้นะ พอถึงตอนนั้นเธออยากอะไรก็จะได้มันมาทั้งหมด อีกอย่างที่เธอเป็นอยู่ในตอนนี้ก็เป็นเพราะความผิดพลาดของเขา ให้เขาแต่งงานกับเธอมันก็ไม่มีอะไรผิดตรงไหนนี่นา”

“แต่ว่าเขาปฏิเสธ”

เมื่อนึกถึงท่าทีของกานต์ตอนอยู่กับไอราพริมรตาก็รู้สึกอัดอั้นในใจ

แต่กลับพูดกลั้วยิ้มว่า “เขาปฏิเสธแล้วทำไมเธอไม่ไปหาเจ้านายของเขาแทนล่ะ? พวกทหารน่ะกลัวจะมีข่าวคาวๆแบบนี้เกิดขึ้นในกองทัพจะตายไป ตราบใดที่เขายังอยู่ที่นั่น ยังไงเขาก็ต้องแต่งงานกับเธอ แค่เธอไปร้องห่มร้องไห้ฟ้องเจ้านายของเขา ก็ไม่เป็นปัญหาแล้ว”

“จริงเหรอ?”

พริมรตาไม่ค่อยมั่นใจ แต่เมื่อนึกถึงหน้าตาหล่อๆของกานต์ ก็อดที่จะหวั่นไหวขึ้นมาไม่ได้

เธอเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง แฟนคนก่อนๆก็มีแต่คนธรรมดาเหมือนกัน แต่กานต์แตกต่างออกไป

เขาหล่อมากจริงๆ!

โดยเฉพาะในยามที่ดวงตาเฉี่ยวคมคู่นั้นหรี่ลงเล็กน้อย มันชวนลุ่มหลงเป็นที่สุด

ถ้าผู้ชายแบบนี้กลายมาเป็นสามีของพริมรตาคนนี้ล่ะก็ แค่คิดก็ฝันหวานแล้ว

อีกอย่างที่สายฟ้าพูดมาก็ถูก เธอไม่สามารถมีลูกได้อีกก็เพราะกานต์ เขาต้องรับผิดชอบเธอ!

คิดมาถึงตรงนี้ พริมรตาก็กัดริมฝีปากตัดสินใจได้เป็นมั่นเป็นเหมาะ

“ได้ ฉันจะพยายามสุดความสามารถ แต่นายก็ต้องรับปากว่าถ้าฉันทำสำเร็จต้องให้ฉันเจอลูก”

ขณะที่พูดพริมรตาก็มองมาที่สายฟ้า แต่ในใจกลับคิดว่า รอให้เธอได้เป็นภรรยาของกานต์ ก่อนเถอะ อย่าว่าแต่เรื่องลูกเลย แม้แต่ชีวิตของอเธอก็จะเอา!

เมื่อใดที่เธอขึ้นไปนั่งตำแหน่งภรรยาของกานต์ได้ ชีวิตของเธอก็จะเปลี่ยนไปเมื่อนั้น

คิดว่าสายฟ้ามองไม่เห็นความทะเยอทะยานในแววตาของเธอหรือไง?

แต่ก็เพราะว่านี่สิ่งที่เขาต้องการ จึงทำแค่ยิ้มแล้วเดินออกไป

หลังจากที่กานต์ได้ยินพริมรตาตอบรับเงื่อนไขของสายฟ้ารูม่านตาก็หดลงเล็กน้อย

ตอนแรกเขารู้สึกผิดที่พลั้งมือไปทำร้ายคนไม่รู้อีโหน่อีเหน่ แต่กลับคิดไม่ถึงเลยว่าอีกฝ่ายจะเป็นคนอย่างนี้

ความรู้สึกที่มีในใจเริ่มหดหายไป

โชคดีที่ไอราฝังเข็มรักษาหูให้เขาจนหายดี ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่มาได้ยินอะไรน่าสนุกแบบนี้หรอก

แต่เมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าไอรากับสายฟ้าติดต่อกัน และอาจถึงขั้นร่วมมือกันทำอะไรบางอย่าง นัยน์ตาของกานต์ก็หม่นลงหลายส่วน

เขาถอยออกมาอย่างเงียบๆ จากนั้นก็หาที่หลบ รอจนสายฟ้าออกไปแล้วถึงได้สะกดรอยตาม

แต่สายฟ้าเลี้ยวเข้าไปในโรงแรมฝันดีที่อยู่ข้างๆ จากนั้นก็ไม่ได้ออกมาอีก

กลางวันแสกๆแบบนี้ กานต์ไม่กล้าไปตามสืบในโรงแรม จึงทำได้เพียงกลับไปก่อน

ระหว่าทางเขาแวะซื้อโน๊ตบุ๊คและเครื่องต่อสัญญาณมาด้วย จากนั้นถึงได้ขับรถกลับมาที่คฤหาสน์

ถึงแม้ที่คฤหาสน์ไม่มีอินเทอร์เน็ตก็ไม่ใช่ปัญหา ขอแค่เป็นเรื่องที่กานต์อยากทำยังไงก็ทำได้อยู่แล้ว อีกอย่างเขาก็ชำนาญในด้านนี้อยู่แล้ว

ในตอนที่ขับรถกลับมาก็เห็นไอรายืนอยู่หน้าประตูทางเข้าพอดี กานต์นิ่งไปนิด เมื่อรถจอดนิ่งเขาจึงลงมา

“ข้างนอกลมแรง เธอออกมาทำอะไรเนี่ย”

นัยน์ตาของไอราไหววูบ