บทที่ 1751 ใครจะพุ่งเป้ามาที่เขา?

มองเห็นรอบดวงตาของไอราแดงระเรื่อแต่กลับไม่รับบัตร กานต์ถอนหายใจเล็กน้อย นำบัตรธนาคารยัดใส่มือของเธอ เอ่ยขึ้นด้วยเสียงหัวเราะว่า “รังเกียจฉันหามาได้น้อย? รอฉันกลับไปปลดประจำการแล้ว ฉันจะพยายามหาเงิน เธออยากได้อะไรฉันก็จะให้ เดิมทีเธอก็เป็นเจ้าหญิงของประเทศＹ ยิ่งเป็นหัวแก้วหัวแหวนของคุณอาอรรณพอีก แต่งกับฉันแล้วจะให้เธอใช้ชีวิตแบบสู้อยู่บ้านดีกว่าไม่ได้โดยเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นเธอจะแต่งงานทำไมใช่หรือเปล่า?”

“กานต์ ทำไมตอนนี้คุณดีขนาดนี้?”

ไอราโพล่งประโยคนี้ออกมาอย่างกะทันหัน ทำเอากานต์พูดไม่ออกบอกไม่ถูก

“เธอเป็นแฟนของฉัน ฉันไม่ดีกับเธอจะให้ดีกับใคร? ทั้งวันคิดอะไรอยู่เนี่ย?”

เขายื่นนิ้วออกมาจิ้มไปบนศีรษะไอราหนึ่งที ไอรากลับเอ่ยด้วยเสียงสะอึกสะอื้น “หากมีวันหนึ่งคุณพบว่าฉันไม่ได้แบบที่คุณจินตนาการเอาไว้จะทำยังไง?”

ที่จริงเธออยากจะถามว่าหากมีวันหนึ่งคุณพบว่าฉันปิดบังคุณบางเรื่องเอาไว้จะทำยังไง? ทว่าเธอไม่กล้าถามเช่นนั้น

ทำไมกานต์จะไม่รู้ความยุ่งเหยิงในใจของเธอตอนนี้?

เขากุมมือของไอราเอาไว้พร้อมกับเอ่ย “เธอจะทำร้ายฉันหรอ?”

“ไม่มีทาง！”

ไอราตอบด้วยความแน่วแน่เป็นอย่างยิ่ง

ต่อให้เป็นการทำร้ายตัวเธอเอง เธอก็ไม่มีทางทำร้ายกานต์

“นั่นไม่ใช่หรอไง เธอไม่มีทางทำร้ายฉัน ฉันยังจะกังวลอะไรอีก? ยิ่งกว่านั้นเธอดีไม่ดีไม่มีใครชัดเจนไปกว่าฉันแล้วล่ะมั้ง? นี่ยี่สิบปีแล้ว เธอตดฉันก็ยังรู้เลยว่าเธอจะทำอะไร สภาพที่เลวร้ายที่สุดที่ไปไม่เป็นที่สุดของเธอฉันก็เห็นมาหมดแล้ว เธอยังกลัวว่าจะทำให้ฉันตกใจจนหนีไปอีกหรอ?”

คำพูดนี้พูดจนไอราหมดคำพูดไปชั่วขณะ

คนเขากำลังรู้สึกละอายใจอยู่แท้ๆ อารมณ์ก่อตัวจนตกต่ำเป็นอย่างยิ่ง “ตดก็รู้แล้วว่าทำอะไร”ประโยคนี้ของเขาคืออะไรกัน?

“กานต์ คุณพูดจาทำไมถึงได้หยาบคายขนาดนั้น?”

“ขออภัยหมิ่นประมาทพระกรรณของเจ้าหญิงที่เคารพแล้ว ฉันไปแปรงฟัน เธอช่วยฉันซื้อเสื้อผ้าสองตัว”

กานต์พูดจบยังขยี้ผมของไอราอย่างรุนแรง

ไอราถูกขยี้จนเริ่มมีน้ำโห อย่างกับหยอกสัตว์เลี้ยงยังไงอย่างงั้น เกินไปแล้วจริงๆ！

“กานต์！”

เธอคำรามเบาๆ กานต์ได้กระโดดข้ามโซฟาไปอย่างคล่องแคล่ว วิ่งตรงไปทางห้องน้ำ

ไอราหัวเราะพรวดออกมาอย่างกะทันหัน

กานต์ในตอนนี้ยังมีท่าทีที่เย่อหยิ่งห่างเหินที่ไหนกัน?

ที่เย่อหยิ่งห่างเหินต่างก็เป็นการทำให้คนอื่นดูจริงๆ

เพียงแต่ไอรามองบัตรเงินเดือนที่อยู่ในมือชั่วขณะ ในใจก็เอ่อทะลักความหอมหวานขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ยามที่ผู้ชายคนหนึ่งสามารถนำรายรับทั้งหมดมอบให้กับเธอได้นั่นหมายความว่าอะไร？

หมายความว่าเขามอบทั้งชีวิตให้กับเธอแล้ว

ไอรารู้สึกไม่ค่อยเป็นความจริงขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ก็เหมือนกับสิ่งที่หมกมุ่นตามมายี่สิบปี อยู่ๆกลายเป็นจริงขึ้นมา ฝ่ายตรงข้ามยังดีกับตนเองขนาดนั้น จะยังไงก็รู้สึกเหมือนกำลังฝัน

เธอหยิกตัวเองอย่างแรงไปหนึ่งที

เชี่ย！

เจ็บจริง!

เจ็บจนเธอกัดฟันแน่น

กานต์เห็นฉากนี้จากช่องว่างขอบประตูห้องน้ำ ก็อดไม่ได้ที่จะโค้งริมฝีปากยิ้มเบาๆ

ยัยผู้หญิงโง่คนนี้

เขาล้างมือ จากนั้นออกมาจากห้องน้ำ นำเสื้อเชิ้ตของตนเองทิ้งลงบนหัวของไอรา เอ่ยขึ้นอย่างราบเรียบว่า “ช่วยฉันซักหน่อย”

ไอราถูกวัตถุแปลกหน้าคลุมศีรษะเอาไว้อย่างกะทันหัน กลิ่นที่คุ้นเคยลอยกระทบขึ้นมา ยังไม่ทันได้ตั้งสติอะไรก็ได้ยินประโยคนี้ของกานต์ อดไม่ได้ที่จะดึงเสื้อเชิ้ตบนหัวลงมา ก็เห็นกานต์เปลือยท่อนบนเดินผ่านด้านหน้าของตนเอง

WTF！

เธอเบิกตาโพลงขึ้นในทันที

กานต์ผู้ชายบ้านี่ เขาจงใจอย่างแน่นอน！

กล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งนั่นกับกล้ามท้องวีไลน์ที่สมบูรณ์แบบช่างน่าจินตนาการไปไกลจริงๆ！

ไอรากลืนน้ำลายอึกหนึ่งโดยไม่รู้ตัว