บทที่ 1753 คุณสุดยอดจริงๆ

“ฉันไม่ได้คิดที่จะแอบฟังนะ ฉันก็แค่อยากจะมาถามคุณว่าเมื่อไรจะออกไปได้?”

ไอรารู้สึกว่าตนเองทำตัวไม่ถูกเหลือเกิน โดยเฉพาะเธอได้ยินชื่อของสายฟ้า ถึงได้ชะงักไปชั่วครู่ คิดไม่ถึงว่าการชะงักครั้งนี้จะถูกกานต์พบเข้า

ที่จริงแล้วต่อให้พบเข้าก็ไม่อะไร ก็แค่สายฟ้าชื่อนี้ทำให้เธอคิดอะไรขึ้นมาได้อย่างกะทันหัน

บางทีกานต์อาจจะรู้เรื่องที่สายฟ้าเคยมาหาตนเองแล้วก็ได้

เขากำลังหาสถานะของสายฟ้า สงสัยตนเองด้วยแล้วใช่หรือเปล่า?

คิดถึงตรงนี้ สีหน้าของไอราก็เริ่มซีดแล้ว

กานต์เก็บสายตาลงเล็กน้อย เอ่ยขึ้นอย่างราบเรียบว่า “ไม่เป็นไร อยู่ข้างล่างคนเดียวน่าเบื่อมาก?”

“อือ”

ไอราพยักหน้าเบาๆ เธอเป็นเพราะเบื่อถึงได้ขึ้นมาจริงๆ ใครจะรู้ว่าจะได้ยินสิ่งเหล่านี้

“งั้นก็อยู่ต่อเถอะ ฉันค้นหาอะไรนิดหน่อย เธอเล่นไปคนเดียว”

กานต์กลับไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก ก้มศีรษะเริ่มเคาะแป้นพิมพ์ต่อไป ทว่าไอรากลับลังเลขึ้นมา

“ฉัน ฉันลงไปดีกว่า อย่ารบกวนคุณทำงาน”

ยิ่งไปกว่านั้นลักษณะงานของกานต์เป็นความลับขนาดไหน เธอเข้าใจดี

รักคนๆหนึ่งก็อย่ากลายเป็นภาระของเขา ยิ่งอย่าอาศัยว่าตนเองเป็นคนโปรดจึงทำตัวใหญ่จนทำลายขีดจำกัดและหลักการของฝ่ายตรงข้าม

พูดจบไอราก็ไม่ได้รอปฏิกิริยาตอบสนองของกานต์ หมุนตัวจากไปด้วยความรวดเร็ว

สำหรับท่าทีและวิธีการของไอรา กานต์นั้นชื่นชมเป็นอย่างยิ่ง แต่ก็รู้ว่าในใจของไอราจะต้องรู้สึกไม่ดีอย่างแน่นอน

เขายืนขึ้นมาอย่างกะทันหัน

“รอก่อน”

“หืม？”

ใจของไอราตกไปที่ตาตุ่มในทันที

เขาคงไม่ได้จะถามตนเองเกี่ยวกับเรื่องของสายฟ้าหรอกมั้ง?

อยู่ๆไอราก็ตื่นเต้นจนเหงื่อออกที่ฝ่ามือ

เธอมองดูกานต์เดินมาทางตนเองทีละก้าวๆ บนร่างกายราวกับแฝงไปด้วยความน่าเกรงขาม ให้เธอคิดอยากถอยหลังหนึ่งก้าวโดยจิตใต้สำนึก แต่กลับถูกกานต์ดึงมือเอาไว้ เอ่ยขึ้นเบาๆว่า “ฉันลงไปทำของอร่อยให้เธอ ตอนที่เธออยู่คนเดียวน่าเบื่อก็กินหน่อยได้”

“หา？”

ไอราตะลึงงันในทันที

อะไรกัน？

ของอร่อย?

ไม่ใช่ว่าเพิ่งกินข้าวเสร็จไปชั่วโมงกว่าหรอ?

จะกินอะไรอีก?

กานต์กลับไม่ได้สนใจความประหลาดใจของไอรา จูงมือของเธอลงไปในทันที

ไอราคือถูกพาลงมาโดยสมบูรณ์แบบ ในใจตุ๊มๆต่อมๆ บอกไม่ถูกว่าคือความรู้สึกอะไร

หลายครั้งที่เธออยากจะบอกกับกานต์ว่าเธอก้บสายฟ้าที่จริงแล้วไม่ได้สนิทกัน แต่คำพูดมาถึงที่ริมฝีปากก็กลืนลงไปอีก

กานต์ไม่ได้ถาม เธอสารภาพออกไปก่อนล่ะก็ เรื่องมากมายก็ต้องพูดออกมาหมด

ในเมื่อตอนแรกเลือกที่จะไม่พูด ตอนนี้ก็ต้องพูดไม่ได้อย่างแน่นอนน่ะสิ

ไอรากัดริมฝีปากล่าง คิ้วขมวดเข้าหากันแน่น

“นั่งอยู่บนโซฟาสักครู่”

กานต์กดตัวไอราให้นั่งลงบนโซฟา ส่วนตัวเองไปที่ห้องครัว

ไอราไม่รู้ว่าเขาจะไปทำของอร่อยอะไร ในใจกลับค่อนข้างที่จะเป็นกังวล

คิดไม่ถึงว่าสายฟ้าจะถูกกานต์เพ่งเล็งแล้ว

โดยปกติ คนที่ถูกกานต์เพ่งเล็งส่วนใหญ่ไม่มีทางหนีรอด

ทว่าแสดงตัวสายฟ้าออกมา การเจรจาต่อรองของเธอกับหัวหน้าของเขาไม่ใช่ว่าต้องถูกเปิดโปงแล้วหรอ?

จะต้องเตือนสายฟ้าสักหน่อยหรือเปล่านะ?

สมองของไอราว่างเปล่าไปหมด

กานต์เข้าไปในห้องครัวสักพัก จากนั้นไม่นานก็ยกเอาพุดดิ้งและวุ้นผลไม้ออกมา เป็นแบบทำเองทั้งหมด

ไอราถูกสิ่งเหล่านี้ทำให้สะดุดสายตาเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม “คุณทำ？”

“สุดยอดล่ะสิ？”