บทที่ 1754 ความรู้สึกแบบนี้ ดีจริงๆ

คือชมพู！

ไอราคบค้าสมาคมกับชมพูมาตั้งหลายปี เสียงเครื่องยนต์รถของเธอเป็นยังไงไม่มีใครรู้ดีไปกว่า ตอนนี้อยากจะออกไปจากที่นี่ก็ไม่ทันแล้ว แต่หากพบเข้ากับชมพู กานต์จะเป็นอย่างไร?

เธอเริ่มร้อนรนขึ้นมาในชั่วพริบตา ถึงขั้นคิดว่าไม่งั้นก็ลงมือเถอะ

อยู่ๆนิ้วมือที่เรียวยาวคู่หนึ่งก็กุมข้อมือของเธอเอาไว้เบาๆ

ไอราหันกลับไปมอง ก็ได้ยินกานต์เอ่ย “ไปอยู่ที่ห้องฉัน ฉันไม่สั่งก็ห้ามออกมา”

“แต่ว่า…”

“เชื่อฟังคำพูด！”

ประโยคเดียวเบาๆของกานต์ ทำให้คำพูดทั้งหมดของไอรากลืนกลับลงไปในชั่วขณะ

เธอมองดูกานต์เล็กน้อย จากนั้นขึ้นชั้นบนไปที่ห้องของกานต์ด้วยความรวดเร็วในทันที และกานต์ก็ลุกขึ้นเก็บกวาดของที่ไอรากินไปด้วยความรวดเร็ว

เพิ่งนั่งลง ชมพูก็เดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ

ตอนที่เธอเห็นกานต์นั่งอยู่บนโซฟาดูข่าวการทหารนั้น ใบหน้าที่แดงเพราะวิ่งมาอย่างรีบร้อนก็ผ่อนคลายลงมาบ้าง

“พี่กานต์”

เธอเรียกกานต์ออกมา

กานต์ไม่ได้พูดอะไร และก็ไม่ได้หันหลังกลับ ยังคงจดจ่อดูทีวี

เวลานี้ชมพูถึงคิดขึ้นมาได้ว่าหูของกานต์ยังไม่หาย

ไอราแอบฟัง แอบดูอยู่ในห้องของกานต์ แม้จะรู้ว่าแบบนี้ไม่ถูก แต่เธอก็คือไม่วางใจ

ตอนนี้เห็นกานต์ยังคงแสร้งไม่ได้ยิน อยู่ๆเธอก็รู้สึกดีใจขึ้นมา

นี่ถึงกับเป็นความลับระหว่างเธอกับกานต์สองคน

ความรู้สึกแบบนี้ ดีจริงๆ

ชมพูไม่รู้ว่ามีคนอื่นอยู่ มายังด้านหน้าของกานต์ ปิดทีวีลง

กานต์ถึงได้มองไปหาเธอ

“มีธุระ？”

“พี่กานต์ ฉันได้ยินพ่อฉันบอกว่าตอนที่พี่ออกภารกิจปืนถูกคนวางกับดักใช่ไหม? ทำไมพี่ไม่พูด? ทำไมไม่บอกฉัน? กล้องเล็งเกิดความคาดเคลื่อน พี่ถึงได้พลั้งมือทำร้ายตัวประกันใช่หรือเปล่า? ทำไมไม่อธิบายล่ะ? อีกทั้งเรื่องที่ไอราปรากฏตัวในสถานที่เกิดเหตุทำไมต้องลบทิ้งร่องรอยให้กับเธอ? พี่รู้ไหมว่าเรื่องนี้ปิดบังไม่อยู่ ตอนนี้ถูกเปิดเผยออกมา เป็นไปได้อย่างมากที่พี่จะถูกลงโทษ ถึงขั้นถูกไล่ออกจากสถานภาพทหาร！เพื่อไอราคนเดียวพี่คุ้มหรอ? ยิ่งไปกว่านั้นเธอยังไม่ใช่คนของประเทศเรา เธอปรากฏตัวในสถานที่เกิดเหตุ…”

“คุ้ม！”

กานต์ไม่รอชมพูพูดจบก็ตอบกลับ เพียงแต่คำพูดนี้ราวกับคมมีดก็ไม่ปานแทงเข้าสู่ทรวงอกของชมพู

ดวงตาของเธอเปียกชื้นในทันที

“คุ้ม？ถอดชุดทหารทั้งชีวิตเพื่อเธอก็คุ้ม?”

“อืม”

กานต์พยักหน้า สายตาแน่วแน่เป็นพิเศษ

ชมพูเริ่มยืนไม่อยู่ขึ้นมาอย่างกะทันหัน เธอถอยหลังสองก้าว น้ำตาเอ่อล้นออกมา กลับถูกเธออดกลั้นเอาไว้