บทที่ 1775 รู้สึกอิดออดขึ้นมา

กานต์ไม่ได้สนใจความรู้สึกของน้องชายจะเป็นยังไง ดึงมือไอราเข้ามาหาแล้วพูดว่า “ไปดูห้องฉันไหม?”

“อืม”

แม้ว่าไอราจะเคยแอบเข้าห้องของกานต์นับครั้งไม่ถ้วน และมีบางครั้งที่นรมนอนุญาตบ้างก็ตาม แต่ตอนนี้กานต์เป็นคนออกปากเชิญเอง ความรู้สึกมันจึงแตกต่าง เธอทั้งรู้สึกขัดเขินและตื่นเต้น

กานต์ไม่สนใจเสียงโหยหวนของน้องชายทั้งสอง หันกลับมาจูงมือไอราขึ้นไปชั้นบน พร้อมกับหันไปพูดกับนรมน “แม่ เหมือนพ่อจะอยากพาแม่ไปเที่ยว ถ้าไปแล้วแม่เจอคนหล่อกว่าพ่อก็หาใหม่ได้ตามสบายเลยนะ ไม่เป็นไร หลังจากนี้ลูกคนนี้จะเป็นเสาหลักที่แข็งแกร่งทั้งด้านสภาพจิตใจและการเงินให้ครอบครัวเอง”

“ไปเถอะไป!”

นรนหัวเราะพร้อมเอ่ยไล่ ทว่ากลับรู้สึกอุ่นใจ

ลูกชายคนนี้มั่นใจในความรู้สึกแล้ว ส่วนกิจจาก็กำลังจะหมั้น ชั่วขณะหนึ่งเธอก็แอบรู้สึกโหวงๆ คิดไม่ถึงเลยว่าไม่ทันไรตัวเองกับบุริศร์จะแก่ตัวลงถึงขนาดนี้

หลังจากที่ปรับความเข้าใจกับบุริศร์ ชีวิตในหลายปีที่ผ่านมาก็ดำเนินไปอย่างรวดเร็วเหมือนขี่ม้าลอดช่องแคบ ราวกับลูกๆเติบโตขึ้นภายในเวลาแค่ชั่วพริบตา แต่เธอกับบุริศร์กลับแก่ลงเรื่อยๆ

นรมนทั้งรู้สึกเจ็บจี๊ด ทั้งเสียดาย และสบายใจ

ในตอนที่บุริศร์เดินออกมาก็เห็นนรมนกำลังเดินอยู่ตรงทางเดินด้วยสีหน้าซับซ้อน จึงเข้าใจความรู้สึกของนรมนขึ้นมาในทันที

เขาเดินเข้าไปโอบไหล่ของนรมนเอาไว้ เอ่ยพูดขึ้นมาว่า “ยังไงเด็กๆก็ต้องไปมีความสุขของตัวเองสักวัน พวกเขามีคนคอยอยู่ข้างกายก็เป็นเรื่องที่ดีแล้ว หลังจากนี้พวกเราคงต้องปล่อยมือ หลังจากนี้ผมจะขึ้นเหนือล่องใต้ไปกับคุณเองดีไหม?”

“อืม”

นรมนยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ

โคนผมของบุริศร์เริ่มมีผมหงอกขาวๆเกิดขึ้นมาแล้ว

นรมนลูบใบหน้าของเขา เอ่ยพูดเสียงเบาว่า “บุริศร์ ฉันอยากกินกุ้ง”

บุริศร์นึกว่าภรรยาของตัวเองจะพูดอะไรเซ็กซี่ออกมา คิดไม่ถึงเลยยว่าจะพูดถึงเรื่องกิน แต่นรมนที่มีกลิ่นอายกรุ่นควันที่ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่บ้านคือแบบที่เขาชอบที่สุดไม่ใช่เหรอ?

“ได้ ผมจะไปทำ วันนี้ไหนๆเด็กๆก็กลับมากันหมดแล้ว เดี๋ยวผมทำอาหารเอง”

“ฉันจะไปเป็นลูกมือ”

นรมนดี๊ด๊าขึ้นมาทันที

ทั้งสองตรงไปยังห้องครัว

ทางด้านกิจจาเมื่อกลับมาถึงห้องก็หยิบบทวิจัยออกมาเริ่มทำทันที ไม่ได้มีความรู้สึกตื่นเต้นยินดีต่อการหมั้นหมายเลยสักนิด

ส่วนกานต์หลังจากที่พาไอรามาที่ห้องของตัวเอง ก็พลิกตัวกักกันไอราไว้กับผนัง พร้อมใช้เถ้าถีบประตูให้ปิดลง

ไอราตระหนกกับการกระทำเหล่านี้ของกานต์

“นายจะทำอะไร?”

เธอกำลังจะใช้มือปิดหน้าอกของตัวเองเอาไว้โดยอัตโนมัติ แต่กลับพบว่ามือของเธอถูกกานต์รวบติดผนังด้วยมือเพียงแค่เดียว

ท่วงท่าแบบนี้ ช่างชวนให้หวั่นใจ และแอบลุ้น

ไอรากะพริบตาปริบๆ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

“กานต์ นายอยากทำเรื่องอย่างว่าใช่ไหม? เอาเลย ฉันพร้อมแล้ว！”

ไอราเชิดหน้าขึ้น แอ่นอกไปข้างหน้า จนชนเข้ากับอกล่ำสันของกานต์

สัมผัสของความนุ่มดึ๋งนั้นทำให้กานต์หรี่ตาลงเล็กน้อย เลือดในกายเริ่มโหมกระพรือ

เสียงทุ้มของเขาพลันลุ่มลึก

“ตอนนี้กล้าแล้วเหรอ? ทำไม? อยากลองอุ่นเครื่องก่อนแต่งงานหรือไง?”

“แค่กๆ！”

ถึงไอราจะกล้ามากแค่ไหน แต่ในใจก็ยังแอบหวั่นอยู่ดี จึงสะอึกกับคำพูดของกานต์ที่พูดออกมา

เมื่อกานต์เห็นอย่างนี้ ก็อดที่จะเอ่ยถากถางออกมาไม่ได้ “ก้าวหน้านี่！”

ไอราอยากจะเปลี่ยนเป็นฝ่ายไล่ต้อนให้ตาหมาบ้านี้หัวหมุนบ้างจริงๆ แต่น่าเศร้าที่พละกำลังและทักษะไม่ไหว