บทที่ 1795 การสะกดจิตใจ

ไอรายังไม่ทันได้ตอบสนองจากอาการตกใจที่ชมพูฆ่าตัวตาย แต่กลับเห็นท่าทางเย็นชาของกานต์ จึงอดไม่ได้ที่จะเหม่อลอย ตอนนี้ยังโดนนะโมดึงเอาไว้อีก ได้ยินเขาพูดอะไรสักอย่างที่จะฆ่าตัวตายต่อไป จู่ๆไอราก็เดือดดาลขึ้นมา

“นี่เธอกำลังทำอะไรน่ะ? แพ้แล้วพาลใช่ไหม? เป็นเพราะกานต์เลือกฉันถึงได้ฆ่าตัวตายเหรอ? งั้นถ้าพวกฉันแต่งงานกัน เธอก็จะตายในงานแต่งงานของพวกฉันทันทีเลยใช่ไหม? ทำไมฉันถึงไม่เคยรู้เลยว่าชมพูเป็นผู้หญิงที่ปล่อยวางไม่ได้เช่นนี้!”

ตอนที่ไอราพูดคำพูดเหล่านี้ หางตาของเธอก็เห็นร่างที่คุ้นเคยแอบอยู่ที่ประตู จึงอดไม่ได้ที่จะพูดเสียงดังขึ้น: “ตอนแรกใครเป็นคนบอกว่าให้แข่งกันอย่างยุติธรรม? ตอนนี้เพราะกานต์เลือกฉันก็เลยคุกคามด้วยการฆ่าตัวตายสินะ ฉันดูถูกเธอจริงๆ! ถ้าเธออยากตายก็ให้เธอตายไปเลยดีกว่า ถ้าเธอตายฉันจะได้ไม่มีคนมาคุกคามพอดี ฉันจะขอบคุณเธอด้วยซ้ำ รอให้ครบรอบวันตายของเธอฉันจะเผากระดาษไปให้เธอมากหน่อย”

“ไอรา เธออยากให้ฉันตายจะแย่แล้วใช่ไหม? ทำไมเธอถึงได้โหดร้ายขนาดนี้?”

ชมพูโมโหจนทนไม่ไหวแล้ว พุ่งออกมาจากห้องคนไข้ทันที

กานต์จึงขวางอยู่ที่ด้านหน้าของไอราโดยสัญชาตญาณ

ชมพูเห็นดวงตาที่เย็นชาคู่นั้นของกานต์ จึงตัวสั่นขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ ในเวลาเดียวกันก็รู้สึกน้อยใจไปด้วย ดวงตาของเธอจึงแดงขึ้นมาทันที

“พี่กานต์ ฉัน......”

“ถ้าใช้ชีวิตมาพอแล้วงั้นก็ทำให้มันคล่องแคล่วหน่อย อย่าให้ใครช่วยกลับมา อย่าทำให้ทุกคนพลอยตื่นตระหนกตกใจไปกับเธอด้วย แล้วก็ ชีวิตของเธอเป็นของเธอเอง ในเมื่อเธอฆ่าตัวตายเพราะฉัน ฉันก็จะไม่จดจำเธอเอาไว้สักนิด ฉันคงถึงขั้นเกลียดเธอด้วยซ้ำ ที่ทำให้ฉันต้องแบกรับชีวิตหนึ่งเอาไว้อย่างไม่มีเหตุผล ทำให้น้าพลกับน้าน้ำเกลียดฉันเข้ากระดูกดำ มิตรภาพหลายปีนี้ก็จะพังทลายลง ตระกูลธนเกียรติโกศลกับตระกูลโตเล็กสองตระกูลคงไม่ติดต่อกันอีกตั้งแต่นี้ไป สำหรับพวกฉันแล้ว คงเสียใจอยู่สักพัก แล้ววันเวลาก็จะเป็นเหมือนที่เคยผ่านมา ฉันยังคงแต่งงานกับไอรา ส่วนเธอตายก็คือตาย ทุกอย่างจะไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิม ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว เธอคิดดูให้ชัดเจน อีกอย่าง วันข้างหน้าอย่าไปบอกใครว่าเป็นทหารของฉันนะ ลูกน้องของฉันไม่มีคนขี้ขลาดที่อ่อนแอขนาดนี้!”

กานต์พูดจบก็ดึงมือของไอราหันหลังเดินไปทันที ไม่ให้โอกาสชมพูอธิบายอะไรเลย

ชมพูโดนคำพูดของพวกเขาสองคนยั่วโมโหจนหน้าซีดเผือด เสียงแง้ดังขึ้น เหมือนกับเด็กที่ร้องไห้ออกมา

นะโมปวดใจจนแทบทนไม่ไหว แต่กลับไม่กล้าเข้าไปใกล้ๆ ทำได้เพียงปลอบใจเธอเบาๆ: “ชมพู อย่าร้องไห้เลยนะ ร่างกายของเธอเพิ่งได้รับการช่วยเหลือกลับมา เธอเป็นอย่างนี้จะทนไม่ไหวเอานะ”

“ทำไมพี่กานต์ถึงพูดกับฉันอย่างนี้? เขาไม่ฟังฉันอธิบายเลย!”

ชมพูร้องไห้ราวกับมนุษย์น้ำตา แต่กานต์กลับไม่หยุดฝีเท้าเลยสักก้าว ยิ่งไม่หันกลับมามองเธอเลยสักครั้ง ท่าทางที่เด็ดขาดนั้นทำให้ไอราเจ็บปวดอย่างมาก

กานต์เดินอย่างรวดเร็วดึงไอราออกมาจากโรงพยาบาล แต่กลับหยุดลงที่หน้าประตูโรงพยาบาล

“กานต์”

เธอมองออกว่ากานต์โมโหจริงๆ

สำหรับชมพูกานต์ไม่มีความรู้สึกระหว่างชายหญิง แต่พวกเขาลงสนามรบด้วยกัน เติบโตมาด้วยกัน ไอราที่เป็นแฟนก็ไม่สามารถแทนที่ความรู้สึกของทหารบางคนได้

อีกอย่างชมพูแทบจะเป็นทหารที่กานต์อบรมสั่งสอนมาเองกับมือ แต่วันนี้กลับฆ่าตัวตายเพราะเขา ในใจของกานต์ต้องทนไม่ได้อยู่แล้ว

ไอราตบๆที่หลังมือของเขาเบาๆ พูดขึ้น: “ฉันเอาแต่รู้สึกว่าการที่ชมพูฆ่าตัวตายเหมือนจะไม่เหมือนอย่างที่พวกเราเห็นอยู่ตลอดเลย ด้วยนิสัยของชมพู เธอไม่น่าจะอ่อนแอเช่นนี้”

“ฉันรู้”

มีความเสียใจปะปนอยู่ในน้ำเสียงของกานต์

เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่อยู่ไกลๆ เหมือนฝนกำลังจะตกแล้ว อึดอัดจนทำให้เขารู้สึกทรมาน

“การฆ่าตัวตายของเธออาจจะมีความลับอื่น แต่เพียงพอที่จะโดนใครถือโอกาสลักลอบเข้าไปในช่วงที่อ่อนแอ ก็แสดงว่าจิตใจของเธอไม่แน่วแน่ วันนี้แค่ฆ่าตัวตาย ถ้าพรุ่งนี้มีคนหลอกใช้พลังจิตใจที่อ่อนแอของเธอให้เธอช่วงชิงผลประโยชน์ของประเทศชาติล่ะ? เธอจะสามารถปฏิเสธได้ไหม? การสะกดจิตใจเป็นวิชาสำคัญที่พวกเราต้องได้รับการฝึกฝน ส่วนคะแนนของเธอก็ยอดเยี่ยมมาโดยตลอด แต่วันนี้กลับตกหลุมพรางซะได้ น่าเป็นห่วงจริงๆ”

คำพูดของกานต์ทำให้ไอราตะลึงเล็กน้อย

“การสะกดจิตใจ?”

“ใช่ ถึงจะเป็นแค่การคาดเดาของฉัน แต่ระหว่างทางที่มาฉันใช้โน้ตบุ๊กบุกเข้าไปในห้องในคอมพิวเตอร์และในอินเทอร์เน็ตของชมพูแล้ว เธอโดนคนใช้อินเทอร์เน็ตสะกดจิตถึงได้ฆ่าตัวตายโดยไม่รู้ตัว ตอนที่รอให้เธอตอบสนองกลับมาก็ไม่ทันแล้ว ทักษะคอมพิวเตอร์ของเธอไม่ได้ต่างจากฉันมาก แต่ยังคงโดนคนคิดบัญชีซะได้ โชคดีที่นะโมพบเข้าทันเวลา ช่วยชีวิตไว้ได้ทันท่วงที ไม่งั้นตอนนี้เธอจะมีชีวิตอยู่หรือเปล่าคงพูดยาก”

กานต์ไม่ได้ปิดบังไอรา พูดข้อมูลที่ตนเองรู้ให้เธอฟัง